אָט דער אָנהײב אין אַ סאַטמאַרער דיאַלעקט. דאָס גאַנצע בוך אין ייִדיש איז דאָ .

––=-O-=–

¶1 Three times Randolph Carter dreamed of the marvellous city, and three times was he snatched away while still he paused on the high terrace above it. All golden and lovely it blazed in the sunset, with walls, temples, colonnades, and arched bridges of veined marble, silver-basined fountains of prismatic spray in broad squares and perfumed gardens, and wide streets marching between delicate trees and blossom-laden urns and ivory statues in gleaming rows; while on steep northward slopes climbed tiers of red roofs and old peaked gables harbouring little lanes of grassy cobbles. It was a fever of the gods; a fanfare of supernal trumpets and a clash of immortal cymbals. Mystery hung about it as clouds about a fabulous unvisited mountain; and as Carter stood breathless and expectant on that balustraded parapet there swept up to him the poignancy and suspense of almost-vanished memory, the pain of lost things, and the maddening need to place again what once had an awesome and momentous place.

דרײַ מאָל האָט זיך געחלומט ראַנדאָלף קאַרטערן די װוּנדערלעכע שטאָט, און דרײַ מאָל איז ער אַװעקגעכאַפּט געװאָרן בשעת ער איז נאָך געבליבן שטײן אױף דער הױכער טעראַסע איבער איר. גאַנץ גאָלדן און ליבלעך האָט זי געשׂרפֿנט אין דער שקיעה, מיט מױערן, בתּי־מקדשים, קאָלאָנאַדעס, און געבױגענע בריקן פֿון געאָדערטן מירמלשטײן, פֿאָנטאַנען מיט זילבערנע באַסײנען פֿון פּריזמאַטישע שפּריצן אין ברחבֿותדיקע פּלעצער און פּאַרפֿומירטע גערטנער, און ברײטע גאַסן װאָס מאַרשירן צװישן צאַרטע בײמער און קװײט־באַלאָדענע אורנעס און העלפֿאַנדבײנערנע סטאַטועס אין שטראַלנדיקע רײען, בשעת אױף שטאָציקע אוקאָסן אױף צפֿון האָבן זיך געדראַפּעט רײענשיכטן פֿון רױטע דעכער און אַלטע פֿאַרשפּיצטע דאַכשפּיצן װאָס באַהאַלטן קלײנע שטעגלעך פֿון גראָזיקע ברוקשטײנער. ס׳איז געװען אַ פֿיבער פֿון די געטער, אַ תּרועה פֿון הימלישע טרומײטן און אַ טראַסק פֿון אומשטאַרביקע טאַצן. מיסטעריע איז אַרומגעהאָנגען אַרום איר װי כמאַרעס אַרום אַ פֿאַנטאַסטישן אומבאַזוכטן באַרג; און בעת קאַרטער איז געשטאַנען אָן אָטעם און פֿול מיט װאַרטונג קוקנדיק איבער יענעם באַלוסטראַדירטן פּאַראַפּעט, האָט צו אים אױפֿגעשװעבט די רירנדיקײט און שפּאַנונג פֿון אַ כּמעט־פֿאַרשװוּנדענעם זכר, דער װײטיק פֿון פֿאַרלױרענע זאַכן, און דאָס אױפֿרעגנדיקע באַדערפֿעניש צו געפֿינען אַן אָרט אינעם זיכּרון פֿאַר װאָס האָט אַ מאָל געהאַט אַ געװאַלדיקן און ברומו־⁠של־⁠עולמדיקן פֿאַרנעם.

dra ː muːl hot zəx gəxúlemt rándolf kártərn di víndərləxə ʃtut, ɪn dra ː muːl ɪz er avékgəxapt gəvúrn bəʃas er ɪz nux gəblíbn ʃtajn of dər hójxər terásə ɪ́bər ɪr. gants gúldn ɪn líbləx hot zi gəsárfənt ɪn dər ʃkíə, mɪt mójərn, bútaj mɪkdúʃɪm, kolonádəs, ɪn gəbójgənə bríkn fɪn gəúdərtn mírmlʃtajn, fontánən mɪt zílbərnə baséynen fɪn prizmátɪʃə ʃprítsn ɪn bəráxvəsdɪkə plétsər ɪn parfumírtə gértnər, ɪn brajtə gásn vus marʃírn tsvíʃn tsártə bajmər ɪn kvajt-balúdənə úrnəs ɪn helfandbájnərnə státuəs ɪn ʃtrálndɪkə rájən; bəʃas of ʃtútsɪkə ukúsn of tsúfn hóbn zəx gədrápet rájənʃɪxtn fɪn rójtə déxər ɪn áltə farʃpítstə daxʃpítsn vus baháltn klajnə ʃtégləx fɪn grúzɪkə brɪ́kʃtajnər. sɪz gəvéjn ə fíbər fɪn di gétər; ə tríə fɪn hɪ́mlɪʃə trɪmájtn ɪn ə trask fɪn ɪmʃtárbɪkə tátsn. mɪstérjə ɪz arɪmgəhúngən arɪ́m ɪr vi xmárəs arɪ́m ə fantástɪʃn ɪmbazɪ́xtn barg; ɪn bájs kártər ɪz gəʃtánən un útəm ɪn fɪl mɪt vártuŋk kɪ́kndɪk ɪ́bər jénəm balustradírtn parapét, hot tsɪ ɪm ofgəʃvebt di rírndɪkajt ɪn ʃpánung fɪn ə kəmát-farʃvɪ́ndə nəm zájxər , dər vajtɪk fɪn farlojrənə záxn, ɪn dus ofrégndɪkə badérfənɪʃ tsɪ gəfínən an urt ɪ́nəm zɪ́kurn far vus hot ə muːl gəhát ə gəváldɪkn ɪn bərɪ́moj-ʃel-ójlamdɪkn farném.

¶2 He knew that for him its meaning must once have been supreme; though in what cycle or incarnation he had known it, or whether in dream or in waking, he could not tell. Vaguely it called up glimpses of a far, forgotten first youth, when wonder and pleasure lay in all the mystery of days, and dawn and dusk alike strode forth prophetick to the eager sound of lutes and song; unclosing faery gates toward further and surprising marvels. But each night as he stood on that high marble terrace with the curious urns and carven rail and looked off over that hushed sunset city of beauty and unearthly immanence, he felt the bondage of dreams tyrannous gods; for in no wise could he leave that lofty spot, or descend the wide marmoreal flights flung endlessly down to where those streets of elder witchery lay outspread and beckoning.

ער האָט געװוּסט אַז פֿאַר אים איז זײַן באַטײַט אַ מאָל געװען אױף זיכער דער העכסטער; כאָטש אין װעלכן ציקל אָדער גילגול האָט ער אים געקענט, אָדער צי אין חלום צי װאַך, האָט ער נישט געקענט דערקענען. אומקלאָר האָט זי אױפֿגערופֿן אײַנבליקן פֿון אַ װײַטער פֿאַרגעסענער ערשטער יוגנט, װען װוּנדער און הנאה זענען געליגן אין דער גאַנצער מיסטעריע פֿון טעג, און קאַיאָר און פֿאַרנאַכט האָבן דעסט גלײַכן אַרױסגעשפּאַנט נבֿיאיש צום נײַגעריקן קלאַנג פֿון לוטניעס און געזאַנג; פֿעע־טױערן װאָס זײ פֿאַרמאַכן זיך נישט צו װײַטערדיקע און פֿאַרחידושנדיקע מופֿתים. אָבער יעדע נאַכט בעת ער איז געשטאַנען אױף יענער הױכער מירמלענער טעראַסע מיט די טשיקאַװע אורנעס און דער אױסגעשניצטער פּאַרענטשע, און אַװעקגעקוקט איבער יענער אײַנגעשטילטער שקיעה־שטאָט פֿון שײנקײט און אומערדישער אימאַנענץ, האָט ער געפֿילט דעם צװאַנג פֿון די טיראַנישע געטער פֿון חלום; װײַל בשום־אופֿן האָט ער נישט געקענט אַװעק פֿון יענעם דערהױבן אָרט, אָדער אַראָפּ די ברײטע מירמלענע טרעפּ אַנידערגעװאָרפֿן אָנסופֿיק אַראָפּ צום אָרט װוּ יענע גאַסן פֿון עלטערן כּישוף זענען געליגן אױסגעשפּרײט און צו אים געװוּנקען.

e r hot gəvɪ́st az far ɪm ɪz zaːn batáːt ə muːl gəvéjn of zíxər dər héxstər; xotʃ ɪn vélxn tsíkl údər gílgəl hot er ɪm gəként, údər tsɪ ɪn x ú ləm tsɪ vax, hot er nɪʃt gəként dərkénən. ɪ́mklur hot zi ofgərɪ́fn áːnblɪkn fɪn ə váːtər fargésənər érʃtər jígənt, ven víndər ɪn hanúə zénən gəlígn ɪn dər gántsər mɪstérjə fɪn tejk, ɪn kájuːr ɪn farnáxt hóbn dest gláːxn arósgəʃpant nəvíɪʃ tsɪm náːgərɪkn klaŋg fɪn litnjís ɪn gəzáŋk; féə-tójərn vus zaj farmáxn zəx nɪʃt tsɪ váːtərdɪkə ɪn farxɪ́dəʃndɪkə mófsɪm. óbər jédə naxt bájs er ɪz gəʃtánən of jénər hójxər mírmlənər terásə mɪt di tʃɪkávə úrnəs ɪn dər ósgəʃnɪtstər paréntʃə, ɪn avékgəkɪkt ɪ́bər jénər áːngəʃtɪltər ʃkíə - ʃtut fɪn ʃájnkajt ɪn ɪmérdɪʃər ɪmánents, hot er gəfílt dem tsvaŋk fɪn di tɪránɪʃə g é tər fɪn x ú ləm; vaːl bəʃɪ́m-ójfn hot er nɪʃt gəként avék fɪn jénəm dərhójbn urt, údər aróp di brájtə mírmlənə trep anídərgəvurfn unsójfɪk ar ú p tsɪm urt vɪ jénə gásn fɪn éltərn kíʃəf zénən gəlígn ósgəʃprajt ɪn tsɪ ɪm gəvɪ́ŋkn.

¶3 When for the third time he awaked with those flights still undescended and those hushed sunset streets still untraversed, he prayed long and earnestly to the hidden gods of dream that brood capricious above the clouds on unknown Kadath, in the cold waste where no man treads. But the gods made no answer and shewed no relenting, nor did they give any favouring sign when he prayed to them in dream, and invoked them sacrificially through the bearded priests Nasht and Kaman-Thah, whose cavern-temple with its pillar of flame lies not far from the gates of the waking world. It seemed, however, that his prayers must have been adversely heard, for after even the first of them he ceased wholly to behold the marvellous city; as if his three glimpses from afar had been mere accidents or oversights, and against some hidden plan or wish of the gods.

װען דאָס דריטע מאָל האָט ער זיך אױפֿגעװעקט מיט יענע גאָרנס נאָך נישט אַראָפּגעגאַנגען און יענע אײַנגעשטילטע שקיעה־גאַסן נאָך נישט אַדורכגעגאַנגען, האָט ער לאַנג און ערנצט תּפֿילה געטאָן די פֿאַרבאָרגענע געטער פֿון חלום װאָס דומען קאַפּריזנע איבער די כמאַרעס אױף אומבאַקאַנט קדת אינעם קאַלטן װיסטעניש װוּ קײן מענטש טרעט נישט. אָבער די געטער האָבן נישט געשיקט קײן ענטפֿער און נישט געװיזן קײן אָפּלאָז, און זײ האָבן נישט געגעבן קײן סימן אַז זײ האָבן אים נושׂא־חן געװען װען ער האָט זײ מתפּלל געװען אין חלום, און זיך געװאָנדן צו זײ מיט קרבנות דורך די באַבערדלטע פּריסטערס נאַשט און קאַמאַן־תּאַהן, װעמענס הײל־היכל מיט זײַן פֿלאַמענזײַל ליגט נישט צו װײַט פֿון די טױערן פֿון דער װאַכער װעלט. עס האָט זיך נישמער געדאַכט אַז מע האָט מסתּמא אומגינציק געהערט זײַנע תּפֿילות, װײַל אַפֿילו נאָך דער ערשטער פֿון זײ האָט ער קײן מאָל נישט דערזען די װוּנדערלעכע שטאָט; עלעהײ די דרײַ אײַנבליקן פֿון דער װײַטנס זענען געװען סתּם טעותן אָדער פֿאַרזענס, און אַקעגן עפּעס אַ פֿאַרבאָרגענעם פּלאַן אָדער װעלעניש פֿון די געטער.

ven dus drítə muːl hot er zəx ofgəvékt mɪt jénə gúrns nux nɪʃt arúpgəgaŋgən ɪn jénə áːngəʃtɪltə ʃkíə-gásn nux nɪʃt adórəxgəgaŋgən, hot er laŋg ɪn erntst tfílə gətín di farbúrgənə gétər fɪn x ú ləm vus dɪ́mən kapríznə ɪ́bər di xmárəs of ɪmbakánt kádəs ɪ́nəm káltn vístənɪʃ vɪ kajn mentʃ tret nɪʃt. óbər di gétər hóbn nɪʃt gəʃɪ́kt kajn éntfər ɪn nɪʃt gəvízn kajn oplós, ɪn zaj hóbn nɪʃt gəgéjbn kajn símn az zaj hóbn ɪm nójsə-xajn gəvéjn ven er hot zaj mɪspáləl gəvéjn ɪn xúləm, ɪn zəx gəvúndn tsɪ zaj mɪt kurbúnəs dórəx di babérdltə prístərs naʃt ɪn káman-tán, véməns hájl-hájxl mɪt zaːn flámənzaːl lɪgt nɪʃt tsɪ vaːt fɪn di tójərn fɪn dər váxər velt. əs hot zəx nɪ́ʃmer gədáxt az mə hot mɪstámə ɪmgɪ́ntsɪk gəhért zaːnə tfíləs, vaːl afílə nux dər érʃtər fɪn zaj hot er kajn muːl nɪʃt dərzéjn di vɪ́ndərləxə ʃtut; eləháj di draː áːnblɪkn fɪn dər váːtns zénən gəvéjn stam túəsn údər farzéjns, ɪn əkéjgn épəs ə farbúrgənəm plan údər vélənɪʃ fɪn di gétər.

¶4 At length, sick with longing for those glittering sunset streets and cryptical hill lanes among ancient tiled roofs, nor able sleeping or waking to drive them from his mind, Carter resolved to go with bold entreaty whither no man had gone before, and dare the icy deserts through the dark to where unknown Kadath, veiled in cloud and crowned with unimagined stars, holds secret and nocturnal the onyx castle of the Great Ones.

סוף־⁠כּל־⁠סוף האָט קאַרטער, שלאַף מיט בענקעניש פֿאַר יענע גלימצערנדיקע שקיעה־גאַסן און קריפּטישע באַרג־שטעגן צװישן פֿאַרצײַטיקע באַקאַכלטע דעכער, און נישט ביכולת סײַ שלאָפֿנדיק סײַ װאַכן זײ אַװעקצוטרײַבן פֿון זײַנע געדאַנקען, אָנגענומען אַ החלטה צו גײן מיט דרײסטע תּחנונים װוּאַהין קײן מענטש איז פֿריִער נישט געגאַנגען, און זיך דערװעגן אדורכצוגײן דורך די אײַזיקע מדבריות דורכן פֿינצטערניש צום אָרט װוּ קדת דאָס אומבאַקאַנטע, פֿאַרשלײערט אין כמאַרעס און באַקרײנט מיט שטערן װאָס זײ קען מען זיך נישט פֿאָרשטעלן, האַלט בסודיק און בײַנאַכטיק דעם אָניקסענעם שלאָס פֿון די גרױסע .

suf-kəl-suf hot karter, ʃluf mɪt béŋkənɪʃ far jéjnə glɪ́mtsərndɪkə ʃkíːə-gasn ɪn krɪ́ptɪʃə bark-ʃtájgn tsvɪ́ʃn fartsaːtɪkə bakáxltə déxər, ɪn nɪʃt bɪxójləs saː ʃlúfndɪk saː vaxn zaj avéktsɪtraːbn fɪn zaːnə gədáŋkən, úngənɪmən ə haxlútə tsɪ gajn mɪt draːstə taxnɪ́nəm vɪahɪ́n kajn mentʃ ɪz fraːər nɪʃt gəgáŋgən, ɪn zəx dərvéjgn adórəxtsɪgajn dórəx dɪ aːzɪkə mɪdbúrjəs dórəxn fɪ́ntstərnɪʃ tsɪm urt vɪ kádəs dus ɪ́mbakantə, farʃlájərt ɪn xmárəs ɪn bakrájnt mɪt ʃtern vus zaj ken mən zəx nɪʃt fórʃteln, halt bəsójdɪk ɪn baːnáxtɪk dem ónɪksənəm ʃlus fɪn dɪ grójsə.

¶5 In light slumber he descended the seventy steps to the cavern of flame and talked of this design to the bearded priests Nasht and Kaman-Thah. And the priests shook their pshent-bearing heads and vowed it would be the death of his soul. They pointed out that the Great Ones had shewn already their wish, and that it is not agreeable to them to be harassed by insistent pleas. They reminded him, too, that not only had no man ever been to unknown Kadath, but no man had ever suspected in what part of space it may lie; whether it be in the dreamlands around our world, or in those surrounding some unguessed companion of Fomalhaut or Aldebaran. If in our dreamland, it might conceivably be reached; but only three fully human souls since time began had ever crossed and recrossed the black impious gulfs to other dreamlands, and of that three two had come back quite mad. There were, in such voyages, incalculable local dangers; as well as that shocking final peril which gibbers unmentionably outside the ordered universe, where no dreams reach; that last amorphous blight of nethermost confusion which blasphemes and bubbles at the centre of all infinity—the boundless daemon-sultan Azathoth, whose name no lips dare speak aloud, and who gnaws hungrily in inconceivable, unlighted chambers beyond time amidst the muffled maddening beating of vile drums and the thin, monotonous whine of accursed flutes to which detestable pounding and piping dance slowly, awkwardly, and absurdly the gigantic ultimate gods, the blind, voiceless, tenebrous, mindless Other Gods whose soul and messenger is the crawling chaos Nyarlathotep.

אין לײַכטן דרעמל איז ער אַראָפּגעגאַנגען די זיבעציק טרעפּלעך צו דער פֿלאַמענהײל און האָט געשמועסט מכּוח דעם דאָזיקן פּלאַן מיט די באַבערדלטע פּריסטערס נאַשט און קאַמאַן־תּאַהן. און די פּריסטערס האָבן געשאָקלט די פּסכענט־טראָגנדיקע קעפּ און אַ נדר געטאָן אַז ס׳װאָלט זײַן דער טױט פֿון דער נשמה זײַנער. זײ האָבן אים איבערגעגעבן אַז די גרױסע האָבן שױן באַװיזן זײער רצון, און אַז ס׳איז נישט זײ ניחא אַז מען זאָל זײ באַלעסטיקן מיט צושטײיִקע תּחנונים. זײ האָבן אים אױך דערמאָנט אַז נישט נאָר איז קײן מענטש קײן מאָל נישט געװען אין קדת דעם אומבאַקאַנטן, נאָר אױך האָט קײן מענטש קײן מאָל נישט חושד געװען אין װעלכן טײל פֿון חלל קען עס ליגן; צי עס איז אין די חלום־לענדער אַרום אונדזער װעלט, צי אין יענע װאָס רינגלען אַרום אַן אומגערעכענטן באַגלײטער פֿון פֿאָמאַלהאַוט אָדער אַלדעבאַראַן. אױב אין אונדזער חלום־לאַנד, קען מען עס מעגלעך דערגרײכן; אָבער נאָר דרײַ פֿאַר פֿול מענטשלעכע נשמות זינט צײַט האָט זיך אָנגעהױבן זענען אַמאָל אַריבער און צוריק די שװאַרצע גאָטלאָזיקע אָפּגרונטן קײן אַנדערע חלום־לענדער, און פֿון יענע דרײַ זענען צװײ צוריקגעקומען גאַנץ משוגע. סע זענען געװען אין אַזעלכע נסיעות אָרטיקע סכּנות אָן אַ שיעור; דערצו נאָך יענע אױפֿטרײסלענדיקע סוף־סכּנה װאָס זי בעבעט נישט־געדאַכט מחוץ דעם כּסדרדיקן װעלטאַל, װוּאַהין דערגרײכן נישט קײן חלומות; יענער לעצטער אַמאָרפֿישער פֿאַרפֿאַלב פֿון דער סאַמע נידריקסטער בהלה װאָס זי לעסטערט און בולבלט בײַם צענטער פֿונעם גאַנצן אין־סוף—דער אָנגבֿוליקער דעמאָן־סולטאַן עזתות, װאָס דעם נאָמען זײַנעם דערװעגן זיך נישט קײן לעפֿצן צו רעדן בקול־רם, און װאָס ער גריזשעט הונגעריק אין אומבאַנעמלעכע, אומבאַלױכטענע קאַמערן מחוץ דער צײַט אין מיטן פֿאַרדושעטן אױפֿרעגנדיקן קלאַפּן פֿון ניבֿזהדיקע פּױקן און דעם דינעם, מאָנאָטאָנישן פּכיק פֿון פֿאַרשאָלטענע פֿלײטן צו װעלכן פּאַסקודנע קלאַפּן און פֿײַפֿן טאַנצן פּאַמעלעך, אומגעלומפּערט, און אַבזורדיש די סאַמע העכסטע אומגעהײַערע געטער, די בלינדע, שטימלאָזע, חושכדיקע און שׂכללאָזע אַנדערע געטער װאָס זײער נשמה און שטאַפֿעט איז דער קריכנדיקער כאַאָס ניאַרלאַתאָטעפּ.

ɪn láːxtn dreml ɪz er arúpgəgaŋgən di zíbətsɪk trépləx tsɪ dər flámənhajl ɪn hot gəʃmɪ́əst məkójəx dem dúzɪkn plan mɪt di babérdltə prístərs naʃt ɪn káman-tán. ɪn di prístərs hóbn gəʃúklt di psxent-trúgndɪkə kep ɪn ə nájdər gətín az svult zaːn dər tojt fɪn dər nəʃúmə zaːnər. zaj hóbn ɪm ɪ́bərgəgejbn az di grójsə hóbn ʃojn bavízn zájər rútsn, ɪn az sɪz nɪʃt zaj níxə az men zul zaj baléstɪkn mɪt tsɪʃtájɪkə taxnɪ́nɪm. zaj hóbn ɪm ojx dərmúnt az nɪʃt nur ɪz kajn mentʃ kajn muːl nɪʃt gəvéjn ɪn kádəs dem ɪmbakántn, nur ojx hot kajn mentʃ kajn muːl nɪʃt xójʃəd gəvéjn ɪn vélxn tajl fɪn xáləl ken əs lígn; tsɪ əs ɪz ɪn di xúləm-léndər arɪ́m ɪ́ndzər velt, tsɪ ɪn jénə vus ríŋglən arɪ́m an ɪmgəréxəntn baglájtər fɪn fomalháut údər aldəbarán. o jb ɪn ɪ́ndzər xúləm-lant, ken mən əs mégləx dərgrájxn; óbər nor draː far fɪl méntʃləxə nəʃúməs zɪnt tsaːt hot zəx úngəhojbn zénən amúːl arɪ́bər ɪn tsɪrɪ́k di ʃvártsə gútlúzɪkə úpgrɪntn kajn ándərə xúləm-léndər, ɪn fɪn jénə draː zénən tsvaj tsɪrɪ́kgəkɪmən gants məʃɪ́gə. sə zénən gəvéjn ɪn azélxə nəsɪ́əs úrtɪkə sakúnəs un ə ʃíːər; dərtsɪ́ nux jénə oftrájslendɪkə sof-sakúnə vus zi bébet nɪʃt-gədáxt mɪxɪ́ts dem kəsájdərdɪkn véltal, vɪahɪ́n dərgrájxn nɪʃt kajn xalójməs; jénər létstər amórfɪʃər farfálp fɪn dər sámə nɪ́drɪkstər bəhúlə vus zi léstərt ɪn bɪ́lblt baːm tséntər fɪ́nəm gántsn ajn-sóf—dər ungvɪ́lɪkər démon-súltan azatós, vus dem númən zaːnəm dərvéjgn zəx nɪʃt kajn léftsn tsɪ rédn bəkúl-rum, ɪn vus er gríʒət hɪ́ŋgərɪk ɪn ɪmbanémləxə, ɪmbalójxtənə kámərn mɪxɪ́ts dər tsaːt ɪn mɪ́tn fardɪ́ʃətn ofrégndɪkn klápn fɪn nívzədɪkə pójkn ɪn dem dínəm, monotónɪʃn pxɪk fɪn farʃúltənə flájtn tsɪ vélxn paskɪ́dnə klápn ɪn faːfn tántsn paméləx, ɪmgəlɪ́mpərt, ɪn abzúrdɪʃ di sámə héxstə ɪmgəháːjərə gétər, di blíndə, ʃtɪ́mlúzə, xójʃəxdɪkə ɪn sájxllúzə ándərə gétər vus zájər nəʃúmə ɪn ʃtafét ɪz dər kríxndɪkər xáos njarlatótep.

¶6 Of these things was Carter warned by the priests Nasht and Kaman-Thah in the cavern of flame, but still he resolved to find the gods on unknown Kadath in the cold waste, wherever that might be, and to win from them the sight and remembrance and shelter of the marvellous sunset city. He knew that his journey would be strange and long, and that the Great Ones would be against it; but being old in the land of dream he counted on many useful memories and devices to aid him. So asking a farewell blessing of the priests and thinking shrewdly on his course, he boldly descended the seven hundred steps to the Gate of Deeper Slumber and set out through the enchanted wood.

פֿון די דאָזיקע זאַכן איז קאַרטער געװאָרנט געװאָרן פֿון די פּריסטערס נאַשט און קאַמאַן־תּאַהן אין דער פֿלאַמענהײל, אָבער פֿונדעסטװעגן האָט ער אָנגענומען אַ החלטה צו געפֿינען די געטער אױף אומבאַקאַנט קדת אינעם קאַלטן װיסטעניש, װוּ עס זאָל נישט זײַן, און צו באַקומען פֿון זײ דאָס בילד און זכר און מיקלט פֿון דער װוּנדערלעכער שקיעה־שטאָט. ער האָט געװוּסט אַז זײַן נסיעה װאָלט זײַן אױסטערליש און לאַנג, און אַז די גרױסע װאָלטן זײַן אַקעגן איר; אָבער זײַענדיקכ אַלט אינעם לאַנד פֿון חלומות האָט ער זיך פֿאַרלאָזט אױף אַ סך ניצלעכע זיכרונות און תּחבולות אים צו העלפֿן. איז, בעטנדיק אַ געזעגנונגס־ברכה פֿון די פּריסטערס און פּיקחיש איבערקלערנדיק װעגן זײַן װעג, איז ער אַראָפּגעגאַנגען אַ דרײסטער די זיבן הונדערט טרעפּ צום טױער פֿון טיפֿערן דרעמל , און זיך געלאָזט אין װעג אַרײַן דורכן פֿאַרכּישופֿטן װאַלד.

fɪn di dúzɪkə záxn ɪz kártər gəvúrnt gəvúrn fɪn di prístərs naʃt ɪn káman-tán ɪn dər flámənhajl, óbər fɪndestvéjgn hot er úngənɪmən ə haxlútə tsɪ gəfínən di gétər of ɪmbakánt kádəs ɪ́nəm káltn vístənɪʃ, vɪ əs zul nɪʃt zaːn, ɪn tsɪ bakɪ́mən fɪn zaj dus bɪlt ɪn zájxər ɪn mɪ́klət fɪn dər víndərləxər ʃkíə-ʃtut. er hot gəvɪ́st az zaːn nəsíə vult zaːn ójstərlɪʃ ɪn laŋg, ɪn az di grójsə vúltn zaːn əkéjgn ɪr; óbər záːəndɪk alt ɪ́nəm lant fɪn xalójməs hot er zəx farlúzt of ə sax nɪ́tsləxə zɪxrójnəs ɪn taxbɪ́ləs ɪm tsɪ hélfn. ɪz, béjtndɪk ə gəzéjgnɪŋks-brúxə fɪn di prístərs ɪn pɪkájxɪʃ ɪbərkléjrndɪk véjgn zaːn vejk, ɪz er arúpgəgaŋgən ə drájstər di zíbn hɪ́ndərt trep tsɪm tójər fɪn tífərn dreml, ɪn zəx gəlúzt ɪn vejk aráːn dórəxn farkíʃɪftn valt.