The Dream-Quest of Unknown Kadath, By H. P. Lovecraft

דאָס ייִדיש: צונױפֿגעפֿלאָכטן נאָך יעדן ענגלישן פּאַראַגראַף

––=-O-=–

¶1 Three times Randolph Carter dreamed of the marvellous city, and three times was he snatched away while still he paused on the high terrace above it. All golden and lovely it blazed in the sunset, with walls, temples, colonnades, and arched bridges of veined marble, silver-basined fountains of prismatic spray in broad squares and perfumed gardens, and wide streets marching between delicate trees and blossom-laden urns and ivory statues in gleaming rows; while on steep northward slopes climbed tiers of red roofs and old peaked gables harbouring little lanes of grassy cobbles. It was a fever of the gods; a fanfare of supernal trumpets and a clash of immortal cymbals. Mystery hung about it as clouds about a fabulous unvisited mountain; and as Carter stood breathless and expectant on that balustraded parapet there swept up to him the poignancy and suspense of almost-vanished memory, the pain of lost things, and the maddening need to place again what once had an awesome and momentous place.

דרײַ מאָל האָט ראַנדאָלף קאַרטער געחלומט פֿון דער װוּנדערלעכער שטאָט, און דרײַ מאָל איז ער אַקװעקגעכאַפּט געװאָרן בשעת ער האָט זיך נאָך אָפּגעשטעלט אױף דער הױכער טעראַסע איבער איר. גאַנץ גאָלדן און ליבלעך האָט זי געשׂרפֿנט אין דער שקיעה, מיט װענט, בתּי־מקדשים, קאָלאָנאַדעס, און אױסגעבױגטע בריקן פֿון געאָדערטן מירמלשטײן, זילבערן־באַסײן פֿאָנטאַנען פֿון פּריזמאַטיש שפּריצן אין ברחבֿותדיקע פּלעצער און פּאַרפֿומירטע גערטנער, און ברײטע גאַסן מאַרשירקנדיק צװישן צאַרטע בײמער און קװײט־באַלאָדענע אורנעס און העלפֿאַנדבײנערנע סטאַטועס אין גלענצנדיקע רײען, בשעת אױף שטאָציקע אוקאַסן אױף צפֿון האָבן זיך געדראַפּעט רײענשיכטן פֿון רױטע דעכער און אַלטע פֿאַרשפּיצטע דאַכשפּיצן אױסבאַהאַלטנדיק קלײנע שטעגלעך פֿון גראָזעװדיקע ברוקשטײנער. ס׳איז געװען אַ פֿיבער פֿון די געטער, אַ פֿאַנפֿאַר פֿון הימלישע טרומײטן און טראַסקען פֿון אומשטאַרביקע טאַצן. מיסטעריע איז אַרומגעהאָנגען אַרום איר װי כמאַרעס אַרום אַ פֿאַנטאַסטישן אומבאַזוכטן באַרג; און בעת קאַרטער איז געשטאַנען אָן אָטעם און פֿול מיט װאַרטונג אױף יענעם באַלוסטראַדטע־פּאַראַפּעט האָט צו אים אױפֿגעשװעבט די רירנדיקײט און שפּאַנונג פֿון אַ כּמעט-פֿאַרשװוּנדענעם זכר, דער װײטיק פֿון פֿאַרלױרענע זאַכן, און די אױפֿרעגנדיקע נײטיקײט װידער צו געפֿינען אַן אָרט בײַ אים אינעם זיכּרון פֿאַר װאָס האָט אַ מאָל געהאַט אַ געװאַלדיקן און װאָגיקן פֿאַרנעם.

¶2 He knew that for him its meaning must once have been supreme; though in what cycle or incarnation he had known it, or whether in dream or in waking, he could not tell. Vaguely it called up glimpses of a far, forgotten first youth, when wonder and pleasure lay in all the mystery of days, and dawn and dusk alike strode forth prophetick to the eager sound of lutes and song; unclosing faery gates toward further and surprising marvels. But each night as he stood on that high marble terrace with the curious urns and carven rail and looked off over that hushed sunset city of beauty and unearthly immanence, he felt the bondage of dream’s tyrannous gods; for in no wise could he leave that lofty spot, or descend the wide marmoreal flights flung endlessly down to where those streets of elder witchery lay outspread and beckoning .

ער האָט געװוּסט אַז פֿאַר אים איז איר באַטײַט אַ מאָל געװען אױף זיכער דער העכסטער; כאָטש אין װעלכן ציקל אָדער גילגול האָט ער זי געװוּסט, אָדער צי אין חלום צי אין װאַכן, האָט ער נישט געקענט דערקענען. אומקלאָר האָט זי אױפֿגערופֿן אײַנבליקן פֿון אַ װײַטער פֿאַרגעסענער ערשטער יוגנט, װען פּלא און הנאה האָבן דעסט גלײַכן אַרױסגעשפּאַנט נבֿיאיש צום נײַגעריקן קלאַנג פֿון לוטעניעס און געזאַנג; פֿעע־טױערן װאָס זײ פֿאַרמאַכן זיך נישט צו װײַטערע און פֿאַרחידושנדיקע מופֿתים. אָבער יעדער נאַכט בעת ער איז געשטאַנען אױף יענער הױכער מירמלענער טעראַסע מיט די טשיקאַװע אורנעס און אױסגעשניצטער פּאַרענטשע, און אַװעקגעקוקט איבער יענער אײַנגעשטילטער שקיעה־שטאָט פֿון שײנקײט און אומערדישער אימאַנענץ, האָט ער געפֿילט דעם צװאַנג פֿון די טיראַנישע געטער פֿון חלום; װײַל בשום־אופֿן האָט ער נישט געקענט אַװעק פֿון יענעם דערהױבענעם אָרט, אָדער אַראָפּגײן די ברײטע מירמלענע טרעפּ אַנידערגעװאָרפֿן אָנסאָפֿיק אַראָפּ צו דעם אָרט װוּ יענע גאַסן פֿון עלטער זנאַכערײַ זײַנען געליגן אױסגעשפּרײט און װינקענדיק.

¶3 When for the third time he awaked with those flights still undescended and those hushed sunset streets still untraversed, he prayed long and earnestly to the hidden gods of dream that brood capricious above the clouds on unknown Kadath, in the cold waste where no man treads. But the gods made no answer and shewed no relenting, nor did they give any favouring sign when he prayed to them in dream, and invoked them sacrificially through the bearded priests Nasht and Kaman-Thah, whose cavern-temple with its pillar of flame lies not far from the gates of the waking world. It seemed, however, that his prayers must have been adversely heard, for after even the first of them he ceased wholly to behold the marvellous city; as if his three glimpses from afar had been mere accidents or oversights, and against some hidden plan or wish of the gods.

װען דאָס דריטע מאָל האָט ער זיך אױפֿגעװעקט מיט יענע גאָרנס נאָך נישט אַראָפּגעגאַנגען און יענע אײַנגעשטילטע שקיעה־גאַסן נאָך נישט אַדורכגעגאַנגען, האָט ער תּפֿילה געטאָן לאַנג און ערנצט די פֿאַרבאָרגטע געטער פֿון חלום װאָס דומען קאַפּריזנע איבער די כמאַרעס אױף אומבאַקאַנט קָדָת אינעם קאַלטן װיסטעניש װוּ קײן מענטש טרעט נישט. אָבער די געטער האָבן געשיקט נישט קײן ענטפֿער און געװיזן נישט קײן אָפּלאָז, און זײ האָבן געגעבן נישט קײן סימן אַז זײ זײַנען אים נושׂא־⁠פּנים געװען װען ער האָט זײ תּפֿילה געטאָן אין חלום, און זיך זײ געװאָנדן מיט קרבנות דורך די באַבערדלטע פּריסטערס נאַשט און קאַמאַן־תּאַהן, װעמענס הײל־בית־מקדש מיט זײַן זײַל פֿלאַם ליגט נישט צו װײַט פֿון דער װאַכער װעלט. עס האָט זיך נישמער געדוכט אַז מע האָט מסתּמא אומגינציק געהערט זײַנע תּפֿילות, װײַל אַפֿילו נאָך די ערשטע פֿון זײ האָט ער אין גאַנצן אױפֿגעהערט דערזען די װוּנדערלעכע שטאָט; עלעהײ די דרײַ אײַנבליקן פֿון דער װײַטנס זײַנען געװען סתּם טעותן אָדער אַ פֿאַרזענס, און אַקעגן עפּעס אַ פֿערבאָרגטן פּלאַן אָדער װעלעניש פֿון די געטער.

¶4 At length, sick with longing for those glittering sunset streets and cryptical hill lanes among ancient tiled roofs, nor able sleeping or waking to drive them from his mind, Carter resolved to go with bold entreaty whither no man had gone before, and dare the icy deserts through the dark to where unknown Kadath, veiled in cloud and crowned with unimagined stars, holds secret and nocturnal the onyx castle of the Great Ones.

סוף־⁠כּל־⁠סוף, האָט קאַרטער, שלאַף מיט בענקעניש פֿאַר יענע גלימצערנדיקע שקיעה־גאַסן און קריפּטישע באַרג־שטעגן צװישן פֿאַרצײַטיקע באַקאַכלטע דעכער, און נישט ביכולת אין שלאָפֿן אָדער אין װאַכן זײ אַװעקצוטרײַבן פֿונעם שׂכל, אָנגענומען אַ החלטה צו גײן מיט דרײסטע תּחנונים װוּהין קײן מענטש איז פֿריִער נישט געגאַנגען, און זיך דערװעגן אין די אײַזיקע מדבריות דורכן פֿינצטערניש אינעם אָרט װוּ קָדָת דאָס אומבאַקאַנטע, פֿאַרשלײערט אין כמאַרעס און באַקרײנט מיט שטערן װאָס מע שטעלט זיך נישט פֿאָר, האַלט בסודיק און בײַנאַכטיק דעם אָניקסענעם שלאָס פֿון די ג ר ױ ס ע .

¶5 In light slumber he descended the seventy steps to the cavern of flame and talked of this design to the bearded priests Nasht and Kaman-Thah. And the priests shook their pshent-bearing heads and vowed it would be the death of his soul. They pointed out that the Great Ones had shewn already their wish, and that it is not agreeable to them to be harassed by insistent pleas. They reminded him, too, that not only had no man ever been to unknown Kadath, but no man had ever suspected in what part of space it may lie; whether it be in the dreamlands around our world, or in those surrounding some unguessed companion of Fomalhaut or Aldebaran. If in our dreamland, it might conceivably be reached; but only three fully human souls since time began had ever crossed and recrossed the black impious gulfs to other dreamlands, and of that three two had come back quite mad. There were, in such voyages, incalculable local dangers; as well as that shocking final peril which gibbers unmentionably outside the ordered universe, where no dreams reach; that last amorphous blight of nethermost confusion which blasphemes and bubbles at the centre of all infinity—the boundless daemon-sultan Azathoth, whose name no lips dare speak aloud, and who gnaws hungrily in inconceivable, unlighted chambers beyond time amidst the muffled maddening beating of vile drums and the thin, monotonous whine of accursed flutes to which detestable pounding and piping dance slowly, awkwardly, and absurdly the gigantic ultimate gods, the blind, voiceless, tenebrous, mindless Other Gods whose soul and messenger is the crawling chaos Nyarlathotep.

אין לײַכטן דרעמל איז ער אַראָפּגעגאַנגען די זיבעציק טרעפּלעך צו דער הײל פֿון פֿלאַם און האָט געשמועסט בנוגע דעם דאָזיקן פּלאַן מיט די באַבערדלטע פּריסטערס נאַשט און קאַמאַן־תּאַהן. און די פּריסטערס האָבן געשאָקלט די פּסכענט־טראָגנדיקע קעפּ און אַ נדר געטאָן אַז ס׳װאָלט זײַן דער טױט פֿון דער נשמה זײַנער. זײ האָבן איבערגעגעבן אַז די ג ר ױ ס ע האָבן שױן באַװיזן זײער רצון, און אַז ס׳איז נישט זײ ניחא באַלעסטיקן װערן מיט צושטײיִקע תּחנונים. זײ האָבן אים אױך דערמאָנט אַז נישט נאָר איז נישט קײן מענטש געװען אין קָדָת דעם אומבאַקאַנטן, נאָר אױך האָט נישט קײן מענשט אַ מאָל חושד געװען אין װעלכן טײל פֿון חלל קען עס ליגט; צי עס איז אין די חלום־לענדער אַרום אונדזער װעלט, צי אין יענע אַרומרינגלינדיק אַ באַגלײטער אַן אומגעטראָפֿנעם פֿון פֿאָמאַלהאַוט אָדער אַלדעבאַראַן. אױב אין אונדזער חלום־לאַנד, קען מען מעגלעך עס דערגרײכן; אָבער נאָר דרײַ פֿאַר פֿול מענטשלעכע נשמות זינט צײַט האָט זיך אָנגעהױבן זײַנען אַמאָל אַריבער און צוריק די שװאַרצע גאָטלאָזיקע אָפּגרונטן קײן אַנדערע חלום־לענדער, און פֿון יענע דרײַ זײַנען צװײ צוריקגעקומען גאַנץ משוגע. זײַנען געװען, אין אַזעלכע נסיעות, אָרטיקע סכּנות אָן אַ שיעור; דערצו נאָך יענע שאָקירנדיקע סוף־סכּנה װאָס זי רעדט נישט־געדאַכטערהײט קױדעריש מחוץ דעם כּסדרדיקן װעלטאַל, װוּהין דערגרײכן נישט קײן חלומות; יענער לעצטער אַמאָרפֿישער פֿאַרפֿאַלב פֿון דער סאַמע נידריקסטער בהלה װאָס זי לעסטערט און בולבלט בײַם צענטער פֿונעם גאַנצן אין־סוף—דער אָנגבֿוליקער דעמאָן־סולטאַן עזתות, װאָס דעם נאָמען זײַנעם דערװעגן זיך נישט קײן לעפֿצן רעדן בקול־רם, און װאָס ער גריזשעט הונגעריק אין אומבאַנעמלעכע, אומבאַלױכטענע קאַמערן הינטער צײַט אין מיטן דעם צוגעדושעטן אױפֿרעגנדיקן קלאַפּן פֿון פּאַרשיװע פּױקן און די דינע, מאָנאָטאָנישן פּכיק פֿון פֿאַרשאָלטענע פֿלײטן אױף װעלכע מיגלדיקע קלאַפּן און פֿײַפֿן טאַנצן פּאַמעלעך, אומגעלומפּערט, און אַבזורדיש די אומגעהײַערע לעצטגילטיקע געטער, די בלינדע, שטימלאָזע, חושכדיקע און שׂכללאָזע אַ נ ד ע ר ע   ג ע ט ע ר װאָס זײער נשמה און שטאַפֿעט איז דער קריכנדיקער כאַאָס ניאַרלאַתאָטעפּ.

¶6 Of these things was Carter warned by the priests Nasht and Kaman-Thah in the cavern of flame, but still he resolved to find the gods on unknown Kadath in the cold waste, wherever that might be, and to win from them the sight and remembrance and shelter of the marvellous sunset city. He knew that his journey would be strange and long, and that the Great Ones would be against it; but being old in the land of dream he counted on many useful memories and devices to aid him. So asking a farewell blessing of the priests and thinking shrewdly on his course, he boldly descended the seven hundred steps to the Gate of Deeper Slumber and set out through the enchanted wood.

פֿון די דאָזיקע זאַכן איז קאַרטער געװאָרנט געװאָרן פֿון די פּריסטערס נאַשט און קאַמאַן־תּאַהן אין דער הײל פֿון פֿלאַם, אָבער נאָך האָט ער אָנגענומען אַ החלטה צו געפֿינען די געטער אױף אומבאַקאַנט קָדָת אינעם קאַלטן װיסטעניש, װוּ דאָס זאָל נישט זײַן, און צו געװינען פֿון זײ דאָס בילד און זכר און מיקלט פֿון דער װוּנדערלעכער שקיעה־שטאָט. ער האָט געװוּסט אַז זײַן נסיעה װאָלט זײַן מאָדנע און לאַנג, און אַז די ג ר ױ ס ע װאָלטן זײַן אַקעגן איר; אָבער זײַענדיק אַלט אינעם לאַנד פֿון חלומות האָט ער זיך פֿאַרלאָזט אױף אַ סך ניצלעכע זיכּרונס און תּחבולות זיך צו העלפֿן. דערנאָך, בעטנדיק אַ געזעגנונג־ברכה פֿון די פּריסטערס און איבערקלערנדיק פּיקחיש װעגן זײַן װעג, איז ער אַראָפּגעגאַנגען אַ דרײסטער די זיבן הונדערט טרעפּ צום טױער פֿון טיפֿערן דרעמל, און זיך געלאָזט אין װעג אַרײַן דורכן פֿאַרכּישופֿטן װאַלד.

¶7 In the tunnels of that twisted wood, whose low prodigious oaks twine groping boughs and shine dim with the phosphorescence of strange fungi, dwell the furtive and secretive zoogs; who know many obscure secrets of the dream-world and a few of the waking world, since the wood at two places touches the lands of men, though it would be disastrous to say where. Certain unexplained rumours, events, and vanishments occur among men where the zoogs have access, and it is well that they cannot travel far outside the world of dream. But over the nearer parts of the dream-world they pass freely, flitting small and brown and unseen and bearing back piquant tales to beguile the hours around their hearths in the forest they love. Most of them live in burrows, but some inhabit the trunks of the great trees; and although they live mostly on fungi it is muttered that they have also a slight taste for meat, either physical or spiritual, for certainly many dreamers have entered that wood who have not come out. Carter, however, had no fear; for he was an old dreamer and had learnt their fluttering language and made many a treaty with them; having found through their help the splendid city of Celephaïs in Ooth-Nargai beyond the Tanarian Hills, where reigns half the year the great King Kuranes, a man he had known by another name in life. Kuranes was the one soul who had been to the star-gulfs and returned free from madness.

אין די טונעלן פֿון יענעם אַרײַנגעפֿלאָכטן װאַלד, װאָס זײַנע נידעריקע ריזיקע דעמבן װיקלען זיך אַרום מאַצענדיקע צװײַגן און גלאַנצן פֿינצטערהײט מיט דער פֿאָספֿאָרעסצענץ פֿון מאָדנע שװעמל־געװעקסן, װױנען די זוגן די גנבֿישע און סודותדיקע; װאָס װײסן אַ סך פֿאַרנעפּלטע סודות פֿון דער חלום־װעלט און אַ פּאָר פֿון דער װאַכער װעלט, װײַל דער װאַלד אין צװײ ערטער רירט זיך אָן די מענטשנלענדער, כאָטש סע װאָלט זײַן אַן אומגליק זאָגן װוּ. געװיסע אומדערקלערטע שמועות, געשעענין, און פֿאַרשװינדונגען טרעפֿן זיך צװישן מענטשן װוּ די זוגן האָבן אַ צוטריט, און סא׳יז גוט אַז זײ קענען נישט אַרומפֿאָרן װײַט אױסן לאַנד פֿון חלומות. אָבער איבער די נעענטערע טײלן פֿון דער חלום־װעלט גײען זײ פֿרײַ פֿאַרבײַ, אומפֿלאַטערנדיק אַהין און אַהער קלײן און ברױן און אומגעזען און צוריקטראָננדיק מעשׂיות צו פֿאַרכּישופֿן די שעהען אַרום זײערע הײמפֿײַערן אינעם װאַלד װאָס זײ האָבן אים ליב. ס׳רובֿ פֿון זײ װױנען אין נאָרעס, אָבער אַ פּאָר באַװױנען די שטאַמען פֿון די גרױסע בײמער; און כאָטש זײ נערן זיך ס׳רובֿ אױף שװעמ־געװיקסן מורמלט מען אַז זײ האָבן אױך אַ גוסטל פֿאַר פֿלײַש, צי גשמיותדיק צי רוחניותדיק, װײַל אױף זיכער זײַנען אַ סך בעלי־חלומות אַרײַנגעקומען אין יענעם װאַלד אַרײַן און זײַנען נישט אַרױס. קאַרטער האָט פֿון דעסט װעגן געהאַט נישט קײן מורא, װײַל ער איז געװען אַן אַלטער בעל־חלומות און האָט זיך געלערנט זײער פֿלאַטערנדיקע שפּראַך און געמאַכט אַ סף אָפּמאַכן מיט זײ; נאָך דעם אַז ער האָט געפֿונען דורך זײער הילף די גלענצנדיקע שטאָט קעלעפֿאַיִס אין אות־נאַרגײַ הינטער די טאַנאַרישע בערג, װוּ קיניגט דאָס האַלבע יאָר דער גרױסער קיניג קוראַנעס, אַ מענטש װעמען ער האָט געקענט דורך אַן אַנדער נאָמען אינעם לעבן. קוראַנעס איז געװען די אײנציקע נשמה װאָס איז געװען אין די שטערן־אָפּגרונטן און צוריקגעקומען פֿרײַ פֿון שיגעון.

¶8 Threading now the low phosphorescent aisles between those gigantic trunks, Carter made fluttering sounds in the manner of the zoogs, and listened now and then for responses. He remembered one particular village of the creatures near the centre of the wood, where a circle of great mossy stones in what was once a clearing tells of older and more terrible dwellers long forgotten, and toward this spot he hastened. He traced his way by the grotesque fungi, which always seem better nourished as one approaches the dread circle where elder beings danced and sacrificed. Finally the greater light of those thicker fungi revealed a sinister green and grey vastness pushing up through the roof of the forest and out of sight. This was the nearest of the great ring of stones, and Carter knew he was close to the zoog village. Renewing his fluttering sound, he waited patiently; and was at length rewarded by an impression of many eyes watching him. It was the zoogs, for one sees their weird eyes long before one can discern their small, slippery brown outlines.

זיך אַדורכשלענגלנדיק איצט דורך די נידעריקע פֿאָספֿאָרעסצנטע דורכגאַנגען צװישן יענע ריזיקע שטאַמען, האָט קאַרטער געמאַכט פֿלאַטערנדיקע קלאַנגען אינעם שטײגער פֿון די זוגן, און זיך אַלע װײַלע צוגעהערט אױף אָפּרופֿן. ער האָט געדענקט אַ דאָרף אײנס פֿון די באַשעפֿענישן נאָענט צום צענטער פֿון װאַלד, װוּ אַ קרײַז גרױסע מאָכיקע שטײנער אין װאָס איז אַ מאָל געװען אַ פּאָליאַנע דערצײלט פֿון עלטערע און נאָך שרעקלעכערע אַײַנװױנערס שױן לאַנג פֿאַרגעסן, און ביז דעם אָ פּלאַץ האָט ער זיך צוגעאײַלט. ר׳האָט נאָכגעשפּירט זײַן װעג מיטן גראָטעסקן שװעמל־געװיקסן, װאָס האָבן שטענדיק אױסגעזען װאָס בעסער גענערט אַלץ מער דערנעענטערט מען זיך צום מאוימדיקן קרײַז װוּ עלטערע ישן האָבט געטאַנצט און מקריבֿ געװען. סוף־כּל־סוף האָט דאָס גרעסערע ליכט פֿון יענע געדיכטערע שװעמל־געװיקסן אױפֿגעדעקט אַ בײזע גרינע און גראָע ריזיקײט אַרױפֿשטױסנדיק דורכן דאַך מחוצן אױגנגרײך. ס׳איז געװען דער נאָענטסטער פֿונעם גרױסן רינג שטײנער, און קאַרטער האָט געװוּסט אַז ער איז געװען נאָענט צון זוג־דאָרף. באַנײַענדיק זײַן פֿלאַטערנדיקן קלאַנג, האָט ער געדולדיק געװאַרט; און איז מיט דער צײַט באַלױנט געװאָרן מיט אַן אײַנדרוק פֿון אַ סך אױגן אים באַקוקנדיק. ס׳איז געװען די זוגן, װײַל מען זעט זײערע אױסטערלישע אױגן לאַנג אײדער מען קען דערזען זײערע קלײנע, פֿיפֿיקע ברױנע קאָנטורן.

¶9 Out they swarmed, from hidden burrow and honeycombed tree, till the whole dim-litten region was alive with them. Some of the wilder ones brushed Carter unpleasantly, and one even nipped loathsomely at his ear; but these lawless spirits were soon restrained by their elders. The Council of Sages, recognising the visitor, offered a gourd of fermented sap from a haunted tree unlike the others, which had grown from a seed dropt down by someone on the moon; and as Carter drank it ceremoniously a very strange colloquy began. The zoogs did not, unfortunately, know where the peak of Kadath lies, nor could they even say whether the cold waste is in our dream-world or in another. Rumours of the Great Ones came equally from all points; and one might only say that they were likelier to be seen on high mountain peaks than in valleys, since on such peaks they dance reminiscently when the moon is above and the clouds beneath.

אַרױס האָבן זײ זיך געװידמעט, פֿון פֿאַרבאָרגטער נאָרע און באַסטעלניקטן בױם, ביז דער גאַנצער פֿינצטער־באַלױכטן געגענט האָט מיט זײ געשװיבלט און געגריבלט. עטלעכע פֿון די װילדערע האָבן זיך פּריקרע פֿאַרטשעפּעט אין קאַרטערן, און אײנער האָט אים אַפֿילו אַ קניפּ מיגלדיק געטאָן אינעם אױער; אָבער די אָ הפֿקדריקע נשמות האָבן זײערע עלטערע אײַנגעצאַמט. דער חכמים־ראָט, דערקענענדיק דעם גאַסט, האָט אָנגעשלאָגט אַ קערביס געיױרטן סאָק פֿון אַ פֿאַרנומענעם בױם נישט װי די אַנדערע, װאָס איז אױסגעװאַקסן פֿון אַ זױמען אָפּגעלאָזט פֿון עמעצן אױף דער לבֿנה; און בעת קערטער האָט אים געטרונקען מיט צערעמאָניע האָט אַ גאָר מאָדנע דורכשמועס זיך אָנגעהױבן. די זוגן האָבן נישט, צום באַדױערן, געװוּסט װוּ ליגט דער שפּיץ קָדָת, און זײ האָבן נישט געקענט אַפֿילו זאָגן צי דאָס קאַלטע װיסטעניש איז אין אונדזער חלום־װעלט צי אין אַן אַנדער. שמועות װעגן די ג ר ױ ס ע זײַנען געקומען גלײַך אױף גלײַך פֿון אַלע פּונקטן; און מ׳קען נאָר זאָגן אַז סע לײגט זיך לײַכטער אױפֿן שׂכל אַז מ׳זאָל זײ זען אױף הױכע באַרגשפּיצן אײדער אין טעלער, װײַל אױף אַזעלכע שפּיצן טאַנצן זײ דערמאָנעװדיק װען די לבֿנה איז אױבנדיק און די װאָלקנס דערונטער.

¶10 Then one very ancient zoog recalled a thing unheard-of by the others; and said that in Ulthar, beyond the river Skai, there still lingered the last copy of those inconceivably old Pnakotic Manuscripts made by waking men in forgotten boreal kingdoms and borne into the land of dreams when the hairy cannibal Gnophkehs overcame many-templed Olathoë and slew all the heroes of the land of Lomar. Those manuscripts, he said, told much of the gods; and besides, in Ulthar there were men who had seen the signs of the gods, and even one old priest who had scaled a great mountain to behold them dancing by moonlight. He had failed, though his companion had succeeded and perished namelessly.

איז אַ זײער באַיאָרטער זוג אײנער האָט דערמאָנט אַ זאַך װאָס די אַנדערע האָבן נישט דערהערט פֿון איר, און האָט געזאָגט אַז אין אולתּאַר, הינטערן טײַך סקײַ, איז נאָך פֿאַרבליבן דער לעצטער עקזעמפּלאַר פֿון יענע אומבאַנעמלעכע אַלטע פּנאַקאָטער כּתבֿ־ידן געמאַכט פֿון װאַכע מענטשן אין פֿאַרגעסענע צפֿונדיקע מלכותן און געטראָגן אינעם לאַנד פֿון חלומות װען די האָריקע קאַניבאַלע גנאָפֿקעס זײַנען איבערגעקומען אָלאַתאָע, די פֿון פֿיל בתּי־מקדשים, און געטײט די אַלע גיבורים פֿונעם לאַנד לאָמאַר. יענע כּתבֿ־ידן, האָט ער געזאָגט, האָבן דערצײלט אַ סך צוליב די געטער; און אַחוץ דעם, זײַנען געװען אין אולתּאַר מענטשן װאָס האָבן געזען די סימנים פֿון די געטער, און אַפֿילו אַן אַלטער פּריסטער אײנער װאָס האָט אַרױפֿגעקלעטערט אַ גרױסן באַרג כּדי זײ צו דערזען טאַנצנדיק אין דער לבֿנה־שײַן. ער איז דורכגעפֿאַלן, כאָטש דײַן באַגלײטער איז מצליח געװען און איז נאָמענלאָז אומגעקומען.

¶11 So Randolph Carter thanked the zoogs, who fluttered amicably and gave him another gourd of moon-tree wine to take with him, and set out through the phosphorescent wood for the other side, where the rushing Skai flows down from the slopes of Lerion, and Hatheg and Nir and Ulthar dot the plain. Behind him, furtive and unseen, crept several of the curious zoogs; for they wished to learn what might befall him, and bear back the legend to their people. The vast oaks grew thicker as he pushed on beyond the village, and he looked sharply for a certain spot where they would thin somewhat, standing quite dead or dying among the unnaturally dense fungi and the rotting mould and mushy logs of their fallen brothers. There he would turn sharply aside, for at that spot a mighty slab of stone rests on the forest floor; and those who have dared approach it say that it bears an iron ring three feet wide. Remembering the archaic circle of great mossy rocks, and what it was possibly set up for, the zoogs do not pause near that expansive slab with its huge ring; for they realise that all which is forgotten need not necessarily be dead, and they would not like to see the slab rise slowly and deliberately.

איז ראַנדאָלף קאַרטער האָט געדאַנקט די זוגן, װאָס האָבן בשלום געפֿלאַטערט און אים געגעבן נאָך אַ קערביס װײַן מיטצונעמען מיט אים, און זיך געלאָזט אין װעג אַרײַן דורכן פֿאָספֿאָרעסצענטן װאַלד אױף דער אַנדערער זײַט, װוּ פֿליסט דער זיך אײַלנדיקער סקײַ אַראָפּ פֿון די אוקאַסן פֿון לעריאָן, און האַתעג און ניר און אולתּאַר באַפּינטלען דעם פּלײן. הינטער אים, גנבֿיש און אומגעזען, זײַנען געקראָכן אַ פּאָר פֿון די נײַגעריקערע זוגן, װײַל זײ האָבן חשק געהאַט זיך צו דערװיסן װאָס זאָל פּאַסירן מיט אים, און צוריקצוטראָגן די לעגענדע צוריק צו זײער פֿאָלק. די אומגעהײערע דעמבן עסן זיך געדיכטערט בעת ער האָט זיך אונטערגעשטופּט װײַטער פֿונעם דאָרף, און ער האָט שאַרף אַרומגעקוקט פֿאַר אַ געװיסן פּלאַץ װוּ זײ װאָלטן עפּעס שיטערער װערן, שטײענדיק גאָר טױט אָדער גוססדיק אין מיטן די אומנאַטורלעך געדיכטע שװעמל־געװיקסן און דעם פֿױלנדיקן שימל און מאַזשעװאַטע קלעצער פֿון זײער געפֿאַלענע ברידער. דאָרטן װאָלט ער זיך דרײען אָן אַ זײַט, מחמת דעם אַז בײַ יענעם אָרט ליגט אַ מאַכטיקע טאַפֿליע שטײן אױף דער װאַלדדיל; און יענע װאָס האָבן זיך דערװעגט צוגײן צו איר זאָגן אַז זי טראָגט אַן אײַזערנעם רינג דרײַ פֿיס די ברײט. זיך דערמאָנענדיק אינעם אַרכאַיִשן קרײַז פֿון גרױסע מאָכיקע שטײנער, און לטובֿת װאָס ער איז אפֿשר אױפֿגעשטעלט געװאָרן, שטעלן זי זוגן זיך נישט אָפּ לעבן יענער ברײטער טאַפֿליע מיט איר ריזיקן רינג, װײַל זײ כאַפּן זיך אַז אַלץ װאָס איז פֿאַרגעסן מוז לאַװ־דװקא טױט זײַן, און זײ װאָלטן נישט װעלן זען די טאַפֿליע זיך אױפֿהײבן פּאַװאָליע און באַזאַכט.

¶12 Carter detoured at the proper place, and heard behind him the frightened fluttering of some of the more timid zoogs. He had known they would follow him, so he was not disturbed; for one grows accustomed to the anomalies of these prying creatures. It was twilight when he came to the edge of the wood, and the strengthening glow told him it was the twilight of morning. Over fertile plains rolling down to the Skai he saw the smoke of cottage chimneys, and on every hand were the hedges and ploughed fields and thatched roofs of a peaceful land. Once he stopped at a farmhouse well for a cup of water, and all the dogs barked affrightedly at the inconspicuous zoogs that crept through the grass behind. At another house, where people were stirring, he asked questions about the gods, and whether they danced often upon Lerion; but the farmer and his wife would only make the Elder Sign and tell him the way to Nir and Ulthar.

קאַרטער האָט אָנגעלײגט װעג אױפֿן געהעריקן אָרט, און האָט געהערט הינטער אים דאָס דערשראָקענע פֿלאַטערן פֿון אַ פּאָר פֿון די מוראװדיקערע זוגן. ער האָט געװוּסט אַז זײ װאָלטן אים נאָכגײען, איז ער איז נישט צערודערט געװאָרן; װאָרן מ׳װערט צוגעװױנט צו די אומנאָרמאַלקײטן פֿון די דאָזיקע אַרײַנשמעקנדיקע באַשעפֿענישן. ס׳איז געװאָרן שױן בין־⁠השמשות װען ר׳איז געקומען אינעם ראַנד װאַלד, און דער זיך פֿאַרשטאַרקערנדיקער גלי האָט אים געזאָגט אַז ס׳איז געװען דאָס בין־השמשות פֿון פֿרימאָרגן. איבער פֿרוכפּערדיקע פּלײנען זיך קאַטשענדיק ביזן סקײַ האָט ער געזען דעם רױך פֿון כאַטע־קױמנס, און אױף יעדער זײַט זײַנען געװען די קוסטצױמען און געאַקערטע פֿעלדער און שטרױ־באַדעקטע דעכער פֿון אַ פֿרידלעך לאַנד. אײן מאָל איז ער פֿאַרפֿאָרן בײַ אַ כוטער־ברונעם פֿאַר אַ טעפּל װאַסער, און די אַלע הינט האָבן געבילט אױף דער אומדעזעעװדיקע זוכן װאָס זײַנען געקראָכן אינעם גראָז הינטער אים. בײַ נאָך אַ הױז, װוּ מענטשן האָבן זיך נאָר װאָס גערירט פֿון שלאָף, האָט ער געשטעלט פֿראַגעס צוליב די געטער, און צי זײ האָבן אָפֿט מאָל געטאַנצט אױף לעריאָן; אָבער דער פּױער און זײַן װײַב װאָלטן נאָר מאַכן דעם ע לט ע ר ן   ס י מ ן און אים זאָגן דעם װעג קײן ניר און אולתּאַר.

¶13 At noon he walked through the one broad high street of Nir, which he had once visited and which marked his farthest former travels in this direction; and soon afterward he came to the great stone bridge across the Skai, into whose central pier the masons had sealed a living human sacrifice when they built it thirteen-hundred years before. Once on the other side, the frequent presence of cats (who all arched their backs at the trailing zoogs) revealed the near neighbourhood of Ulthar; for in Ulthar, according to an ancient and significant law, no man may kill a cat. Very pleasant were the suburbs of Ulthar, with their little green cottages and neatly fenced farms; and still pleasanter was the quaint town itself, with its old peaked roofs and overhanging upper stories and numberless chimney-pots; and narrow hill streets where one can see old cobbles whenever the graceful cats afford space enough. Carter, the cats being somewhat dispersed by the half-seen zoogs, picked his way directly to the modest Temple of the Elder Ones where the priests and old records were said to be; and once within that venerable circular tower of ivied stone—which crowns Ulthar’s highest hill—he sought out the patriarch Atal, who had been up the forbidden peak Hatheg-Kla in the stony desert and had come down again alive.

מיטטאָג האָט ער שפּאַנירט דורך דער אײנציקער ברײטער הױכגאַס פֿון ניר, װאָס ער האָט אַ מאָל באַזוכט און װאָס האָט באַצײכנט זײַנע װײַטסטע פֿריִערדיקע נסיעות אין דער אָ ריכטונג; און באַלד נאָך דעם איז ער געקומען צו דער גרױסער שטײנערער בריק איבערן סקײַ, װאָס אין איר צענטראַלן פּירס האָבן די מױערערס אָפּגעשלאָסן אַ לעבעדיקן מענטשלעכן קורבן װען זײ האָבן זי געבױט מיט דרײַצן־הונדערט יאָר צוריק. װי נאָר אױף דער אַנדערער זײַט, האָט די אָפֿטלעכע פֿאַראַנענקײט פֿון קעץ (װאָס האָבן אַלע אױסגעבױגן דעם רוקן אױף די נאָכשפּירנדיקע זוגן) אַנטפּלעקט דאָס נאָעטנע שכנות פֿון אולתּאַר; װאָרן אין אולתּאַר, לױט אַ קדמוניש און ממשותדיק געזעץ, טאָר נישט קײן מענטש דערהרגענען אַ קאַץ. גאָר אײַנגענעם זײַנען געװען די פֿאָרשטעט פֿון אולתּאַר, מיט זײערע גרינע כאַטעלעס און נעט אָפּגעצאַמטע פֿאַרמען, און נאָך אײַנגענעמער איז געװען דאָס אַלט־⁠פֿעטערישע שטעטל גופֿא, מיט אירע אַלטע שפּיציקע דעכער און איבערהענגענדיקע אױבן־גאָרנס און אָנצאָליקע קױמן־דעקלעך און שמאָלע בערגלגאַסן װוּ מ׳קען זען אַלטע ברוקשטײנער װוּ נאָר די חנעװדיקע קעץ צולאָזן גענוג אָרט. די קעץ אַ ביסל צעטריבן דורך די האַלב־געזעענע זוגן, האָט קערטער זיך געהיט בײַם אַדורכגײן גלײַך צום עניװתדיקן בית ־מיקדש פֿון די  ע ל ט ע ר ע װוּ מ׳האָט געזאָגט אַז זײַנען פֿאַראַן די פּריסטערס און אַלטע פֿאַרצײכענישן; און װי נאָר ר׳איז געװען אין יענעם געאַכפּערטן קרײַזטורעם פֿון שטײן פֿאַרװאַקסן מיט פּליושטש — װאָס באַקרױנט דעם העכסטן בערג פֿון אולתּאַר — האָט ער אױסגעזוכט דעם אַלטן פּאַטריאַרך אַטאַלן, װאָס ער איז געװען אַרױפֿן פֿאַרװערטן שפּיץ האַתעג־קלאַ אין דער שטײנערנער מידבר און אַראָפּ צוריק בשלום.

¶14 Atal, seated on an ivory dais in a festooned shrine at the top of the temple, was fully three centuries old; but still very keen of mind and memory. From him Carter learned many things about the gods, but mainly that they are indeed only earth’s gods, ruling feebly our own dreamland and having no power or habitation elsewhere. They might, Atal said, heed a man’s prayer if in good humour; but one must not think of climbing to their onyx stronghold atop Kadath in the cold waste. It was lucky that no man knew where Kadath towers, for the fruits of ascending it would be very grave. Atal’s companion Barzai the Wise had been drawn screaming into the sky for climbing merely the known peak of Hatheg-Kla. With unknown Kadath, if ever found, matters would be much worse; for although earth’s gods may sometimes be surpassed by a wise mortal, they are protected by the Other Gods from Outside, whom it is better not to discuss. At least twice in the world’s history the Other Gods set their seal upon earth’s primal granite; once in antediluvian times, as guessed from a drawing in those parts of the Pnakotic Manuscripts too ancient to be read, and once on Hatheg-Kla when Barzai the Wise tried to see earth’s gods dancing by moonlight. So, Atal said, it would be much better to let all gods alone except in tactful prayers.

אַטאל, באַזעצט אױף אַ העלפֿאַנבײנערנער טריבונע אין אַ היכלע באַהאָנגען מיט גירלאַנדעס, פֿון אױבן אינעם בית־מיקדש, איז געװען פֿאַר פֿול דרײַ יאַרהונדערט אַלט; נאָר נאָך זײער חריפֿותדיק אין שׂכל און זיכּרון. פֿון אים האָט קאַרטער זיך דערװוּסט אַ סך זאַכן בנוגע די געטער, אָבער דער עיקרשט אַז זײ זײַנען טאַקע נאָר די געטער פֿון דער ערד, געװאַלטיקנדיק שװאַכינק אונדזער אײגן חלום־לאַנד און האָבנדיק נישט קײן שליטה אָדער װױנונג אַנדערש װוּ. זײ קענען, האָט אַטאַל געזאָגט, רעכענען זיך מיט אַ מענטשנס תּפֿילה טאָמער אין גוטער שטימונג; אָבער מע טאָר נישט קלערן דאָס אַרױפֿקלעטערן אױף זײער אָניקסענער פֿעסטונג אױף קָדָת אינעם קאַלטן װיסטעניש. געװען אַ מזל אַז נישט קײן מענטש װײסט װוּ קָדָת טורעמט זיך, װײַל די פּרות פֿון אַרױפֿגײן אױף אים װאָלטן זײַן גאָר שװער. אַטאַלס חבֿר ברזַי דער חכם איז אַרױפֿגעצױגן געװאָרן אינעם הימל מחמת זײַן אַרױפֿקלעטערן בלױז אױפֿן באַקאַנטן שפּיץ האַתעג־קלאַ. מיט אומבאַקאַנט קָדָת, אױב בכלל געפֿונען, װאָלטן די ענינים װערן אַ סך ערגער; װײַל כאָטש די געטער פֿון דער ערד קענען אַ מאָל אַריבערגעשטיגן װערן דורך אַ קלוגן בשׂר־⁠ודם, זײַנען זײ באַשירעמעט דורך די אַ נ ד ר ע  ג ע ט ע ר פֿון א ױ ס נ װ ײ נ י ק , װאָס ס׳איז בעסער פֿון זײ נישט צו רעדן. װינציקסטנס צװײ מאָל אין דער היסטאָריע פֿון דער װעלט האָבן די אַ נ ד ר ע  ג ע ט ע ר אַװעקגעשטעלט זײער חותם אױפֿן קדמונישן גראַניט פֿון דער ערד; אײן מאָל אין פֿאַרמבולדיקע צײַטן, װי מע האָט געטראָפֿן פֿון אַ צײכענונג אין יענע טײלן פֿון די פּנאַקאָטישע כּתבֿ־ידן צו אוראַלטע צו לײענען, און אײן מאָל אױף האַתעג־קלאַ װען ברזַי דער חכם האָט געפּרוּװט זען די געטער פֿון דער ערד טאַנצנדיק אין דער לבֿנה־שײַן. דערנאָכדעם, האָט אַטאַל געזאָגט, װאָלט זײַן אַ סך בעסער לאָזן אַלע געטער צו רו אַ חוץ אין טאַקטישע תּפֿילות.

¶15 Carter, though disappointed by Atal’s discouraging advice and by the meagre help to be found in the Pnakotic Manuscripts and the Seven Cryptical Books of Hsan, did not wholly despair. First he questioned the old priest about that marvellous sunset city seen from the railed terrace, thinking that perhaps he might find it without the gods’ aid; but Atal could tell him nothing. Probably, Atal said, the place belonged to his especial dream-world and not to the general land of vision that many know; and conceivably it might be on another planet. In that case earth’s gods could not guide him if they would. But this was not likely, since the stopping of the dreams shewed pretty clearly that it was something the Great Ones wished to hide from him.

קאַרטער, הגם ער איז אַנטױשט געװאָרן מיט אַטאַלס אָפּמוטיקנדיקער עצה און מיט דער קנאַפּער הילף פֿון די פּנאַקאָטישע כּתּבֿ־ידן און די זיבן קריפּטישע ביכער פֿון הסאַן, האָט זיך נישט אין גאַנצן מיאש געװען. ראשית־⁠כּל האָט ער געשטעלט דעם אַלטן פּריסטער אַ פֿראַגע װעגן יענער װוּנדערלעכער שקיעה־שטאָט דערזען פֿון דער פּאַרענטשע־אַרומגעצאַמטער טעראַסע, האַלטנדיק אַז אפֿשר װאָלט ער זי געפֿינען אָן דער הילף פֿון די געטער; אָבער אַטאַל האָט געקענט אים זאָגן גאָרנישט. מן הסתּם, האָט אַטאַל געזאָגט, האָט דאָס אָרט געהערט צו זײַן באַזונדערער חלום־װעלט און נישט צום אַלגעמײנעם לאַנד פֿון חוש־הראייה װאָס אַ סך קענען; און אַ סבֿרא אַז עס קען זײַן אױף אַן אַנדער פּלאַנעט. אין יענעם פֿאַל װאָלטן די געטער פֿון דער ערד נישט קענען אים מדריך זײַן אַפֿילו אױב זײ װאָלטן געװאָלט. אָבער ס׳איז מסתּמא נישט געװען אַזױ װײַל דער אױפֿהער פֿון די חלומות האָבן באַװיזן גאַנץ קלאָר אַז ס׳איז געװען עפּעס װאָס די ג ר ױ ס ע האָבן געװאָלט פֿאַרבאָרגן פֿון אים.

¶16 Then Carter did a wicked thing, offering his guileless host so many draughts of the moon-wine which the zoogs had given him that the old man became irresponsibly talkative. Robbed of his reserve, poor Atal babbled freely of forbidden things; telling of a great image reported by travellers as carved on the solid rock of the mountain Ngranek, on the isle of Oriab in the Southern Sea, and hinting that it may be a likeness which earth’s gods once wrought of their own features in the days when they danced by moonlight on that mountain. And he hiccoughed likewise that the features of that image are very strange, so that one might easily recognise them, and that they are sure signs of the authentic race of the gods.

דערנאָך האָט קאַרטער געטאָן אַ בײזע זאַך, אָנבאָטנדיק זײַן תּמימיתדיקן מכניס־אורח אַזױ פֿיל זשליאָקן פֿונעם לבֿנה־װײַן װאָס די זוגן האָבן אים געגעבן אַז דער זקן איז געװאָרן קלותדיק באַרעדעװדיק. באַראַבעװעט פֿון זײַן אײַנגעהאַלטנקײט, האָט אַטאַל נעבעך געפּראַפּלט פֿרײַ צוליב פֿאַרװערטע זאַכן; דערצײלנדיק װעגן אַ גרױס בילד באַריכטעװעט פֿון נוסעים װי אױסגעשניצט אױפֿן סאָלידענעם שטײן פֿונעם באַרג נגראַנעק, אױפֿן אינדזל אָריאַב אינעם דרומדיקן ים, און אָנװינקנדיק אַז עס קען זײַן אַ געשטאַלט װאָס די געטער פֿון דער ערד האָבן אַ מאָל אױסגעאַרבעט פֿון זײערע אײגענע שטריכן אין די טעג װען זײ האָבן געטאַנצט אין דער לבֿנה־שײַן אױף יענעם באַרג. און ר׳האָט דעסט גלײַכן געשלוקערצט אַז די שטריכן פֿון דעם אָ געשטאַלט זײַנען גאָר אױסטערליש, אַזױ אַז מ׳קען זײ גרינג דערקענען, און אַז זײ זײַנען זיכערע סימנים פֿון דער עכטער גזע פֿון די געטער.

¶17 Now the use of all this in finding the gods became at once apparent to Carter. It is known that in disguise the younger among the Great Ones often espouse the daughters of men, so that around the borders of the cold waste wherein stands Kadath the peasants must all bear their blood. This being so, the way to find that waste must be to see the stone face on Ngranek and mark the features; then, having noted them with care, to search for such features among living men. Where they are plainest and thickest, there must the gods dwell nearest; and whatever stony waste lies back of the villages in that place must be that wherein stands Kadath.

איצנס האָט דער באַניץ פֿון אַלץ דעם אין געפֿינען די געטער געװאָרן קאַרטערן מיט אַ מאָל קענטיק. מ׳װײסט אַז פֿאַרמאַסקירטערהײט נעמען די ייִנגערע פֿון די ג ר ױ ס ע אָפֿט מאָל די טעכטער פֿון מענטשן צו װײַב, אַזױ אַז אַרום די גרענעצן פֿונעם קאַלטן װיסטעניש װאָס אין איר ליגט קָדָת מוזן די אַלע כלאָפּעס טראָגן זײער בלוט. מחמת דעם, מוז דער װעג צו געפֿינען יענץ װיסטעניש זײַן צו זען דאָס שטײנערן פּנים אױף נגראַנעק און באַמערקן די שטריכן; דערנאָכדעם, זײ מיט קאָפּ פֿאַרגעדענקט, אױסצוזוכן אַזעלכע שטריכן צװישן לעבנדיקע מענטשן. װוּ זײ זײַנען דאָס דײַטלעכסטע און געדיכטסטע, דאָ מוזן די געטער װױנען דאָס נאָענטסטע; און װאָסער שטײרנערן װיסטעניש זאָל נישט ליגן הינטער די דערפֿער אין יענעם אָרט, מוז זײַן דאָס װאָס אין אים שטײט קָדָת.

¶18 Much of the Great Ones might be learnt in such regions, and those with their blood might inherit little memories very useful to a seeker. They might not know their parentage, for the gods so dislike to be known among men that none can be found who has seen their faces wittingly; a thing which Carter realised even as he sought to scale Kadath. But they would have queer lofty thoughts misunderstood by their fellows, and would sing of far places and gardens so unlike any known even in dreamland that common folk would call them fools; and from all this one could perhaps learn old secrets of Kadath, or gain hints of the marvellous sunset city which the gods held secret. And more, one might in certain cases seize some well-loved child of a god as hostage; or even capture some young god himself, disguised and dwelling amongst men with a comely peasant maiden as his bride.

אַ סך פֿון די ג ר ױ ס ע האָט מען געקענט זיך אין אַזעלכע געגנטן דערװיסן, און יענע מיט זײער בלוט קענען ירשענען אָנדענקלעך גאָר ניצלעך פֿאַר אַ זוכער. זײ װאָלטן אפֿשר נישט װיסן זײער ייִחוס, װײַל די געטער האָבן אַזױ פֿײַנט געקענט װערן צװישן מענטשן אַז קײנעם קען מען געפֿינען װאָס האָט געזען זײערע פּנימער פֿונעם אײגענעם װילן; אַ זאַך װאָס קאַרטער האָט זיך געכאַפּט אַפֿילו בשעת ער האָט געפּרוּװט אַרױפֿקלעטערן אױף קָדָת. אָבער זײ װאָלטן האָבן טשודנע דערהױבענע מחשבֿות װאָס זײערע חבֿרים װאָלטן שלעכט פֿאַרשטײן, און װאָלטן זינגען פֿון װײַטע ערטער און גערטנער װאָס זײַנען אַזױ נישט־ענלעך צו אַבי װאַסער געקענט אַפֿילו אין חלום־לאַנד אַז דאָס פּראָסט פֿאָלק װאָלט זײ הײסן נאַראָנים; און פֿון אַלץ דעם האָט מען אפֿשר געקענט זיך אױסלערנען אַלטע סודות פֿון קָדָת, אָדער געװינען רמזים פֿון דער װוּנדערלעכער שקיעה־שטאָט װאָס די געטער האָבן באַהאַלטן בסודיק. און הײַנט, האָט מען געקענט אין געװיסע פֿאַלן אָנכאַפּן עפּעס אַ גוט־באַליבט קינד פֿון אַ גאָט װי אַן ערבֿניק; אָדער אַפֿילו פֿאַרכאַפּן אַ יונג געטל גופֿא, פֿאַרמאַסקירט און װױנענדיק צװישן מענטשן מיט אַ פּראַכטיק כלאָפּמײדל װי זײַן כּלה.

¶19 Atal, however, did not know how to find Ngranek on its isle of Oriab; and recommended that Carter follow the singing Skai under its bridges down to the Southern Sea; where no burgess of Ulthar has ever been, but whence the merchants come in boats or with long caravans of mules and two-wheeled carts. There is a great city there, Dylath-Leen, but in Ulthar its reputation is bad because of the black three-banked galleys that sail to it with rubies from no clearly named shore. The traders that come from those galleys to deal with the jewellers are human, or nearly so, but the rowers are never beheld; and it is not thought wholesome in Ulthar that merchants should trade with black ships from unknown places whose rowers cannot be exhibited.

אַטאַל האָט נישמער נישט געװוּסט װי צו געפֿינען נגראַנעק אױף זײַן אינדזל אָריאַב; און האָט פּאָרגעלײגט אַז קאַרטער זאָל נאָכגײן דעם זינגענדיקן סקײַ אונטער זײַנע בריקן אָראָפּ צום דרומדיקן ים; װוּ נישט קײן גבֿיר פֿון אולתּאַר איז קײן מאָל נישט געװען, אָבער פֿון װאַנעט זײַנען די סוחרים געקומען אין שיפֿלעך אָדער מיט לאַנגע קאַראַװאַנען מױלאײזלן און בידקעס. ס׳איז דאָ אַ גרױסע שטאָט דאָרטן, דילאַת־לין, אָבער אין אולתּאַר איז איר שם אַ בײזער מחמת אירע דרײַ־בענקיקע גאַליעס װאָס זעגלען זיך אין איר מיט רובינען פֿון נישט קײן קלאָר אָנגערופֿענעם ברעג. די סוחרים װאָס זײַנען געקומען פּון יענע גאַליעס צו פֿאַרהאַנדלען מיט די יוּװעליר⁠ן זײַנען מענטשלעך, אָדער כּמעט אַזױ, אָבער קײן מאָל דערזעט מען נישט די רודערערס; און מע האַלט עס נישט פֿאַר מידותדיק אין אולתּאַר אַז הענדלערס זאָלן האַנדלען מיט שװאַרצע שיפֿן פֿון אומבאַקאַנטע ערטער װאָס זײערע רודערערס קענען נישט באַװיזן װערן.

¶20 By the time he had given this information Atal was very drowsy, and Carter laid him gently on a couch of inlaid ebony and gathered his long beard decorously on his chest. As he turned to go, he observed that no suppressed fluttering followed him, and wondered why the zoogs had become so lax in their curious pursuit. Then he noticed all the sleek complacent cats of Ulthar licking their chops with unusual gusto, and recalled the spitting and caterwauling he had faintly heard in lower parts of the temple while absorbed in the old priest’s conversation. He recalled, too, the evilly hungry way in which an especially impudent young zoog had regarded a small black kitten in the cobbled street outside. And because he loved nothing on earth more than small black kittens, he stooped and petted the sleek cats of Ulthar as they licked their chops, and did not mourn because those inquisitive zoogs would escort him no farther.

װען ער האָט שױן אָפּגעגעבן די אָ אינפֿאָרמאַציע, איז אַטאַל געהאַט געװאָרן גאָר פֿאַרשלאָפֿן, און קאַרטער האָט אים צאַרט אַװעקגעלײגט אױף אַ קאַנאַפּע פֿון אינקרוסטירט העלפֿאַנדבײן, און לײַטיש אָנגעזאַמלט זײַן באָרט אױף דער ברוסט. בשעת ער האָט זיך אַװעקגעדרײט צו גײן, האָט ער אַכטגעגעבן אַז נישט קײן פֿאַרשטיקט פֿלאַטערן גײט אים נישט נאָך, און געװוּנדערט פֿאַר װאָס זײַנען די זוגן געװאָרן אַזױ לױז איז זײער מאָדנע נאָכיאָגן. דערנאָך האָט ער באַמערקט די גלאַטיקע מה־⁠רעשיקע קעץ פֿון אולתּאַר לעקנדיק די מאָרדעס מיט אומגעװײנטלעכן טשאַק, און האָט זיך דערמאָנט אין דעם שפּײַען און קאַצן־⁠יאָמער װאָס ער האָט שװאַך געהערט אין נידריקערע טײלן פֿונעם בית־מיקדש בשעת ר׳איז געװען אײַנגעזאַפּט אין דעם אַלטן פּריסטערס שמועס. ער האָט זיך אױך דערמאָנט אין דעם בײז הונגעריקן אופֿן אין װעלכן אַ באַזונדערש שײגעצדיקער זוג האָט באַקוקט אַ קלײן שװאַרץ קעצל אין דער ברוקירטער גאַס אין דרױסן. און װײַל ר׳האָט נישט ליב געהאַט גאָרנישט אױף דער ערד מער װי קלײנע שװאַרצע קעצלעך, האָט ער זיך אַײַנגעבױגן און געגלעט די גלאַטיקע קעץ פֿון אולתּאַר בעת זײ האָבן געלעקט די מאָרדעס; און ר׳האָט נישט געטרױערט אַז יענע נײַגעריקע זוגן װאָלטן אים שױן נישט באַגלײטן װײַטער.

¶21 It was sunset now, so Carter stopped at an ancient inn on a steep little street overlooking the lower town. And as he went out on the balcony of his room and gazed down at the sea of red tiled roofs and cobbled ways and the pleasant fields beyond, all mellow and magical in the slanted light, he swore that Ulthar would be a very likely place to dwell in always, were not the memory of a greater sunset city ever goading one on toward unknown perils. Then twilight fell, and the pink walls of the plastered gables turned violet and mystic, and little yellow lights floated up one by one from old lattice windows. And sweet bells pealed in the temple tower above, and the first star winked softly above the meadows across the Skai. With the night came song, and Carter nodded as the lutanists praised ancient days from beyond the filigreed balconies and tessellated courts of simple Ulthar. And there might have been sweetness even in the voices of Ulthar’s many cats, but that they were mostly heavy and silent from strange feasting. Some of them stole off to those cryptical realms which are known only to cats and which villagers say are on the moon’s dark side, whither the cats leap from tall housetops, but one small black kitten crept upstairs and sprang in Carter’s lap to purr and play, and curled up near his feet when he lay down at last on the little couch whose pillows were stuffed with fragrant, drowsy herbs.

ס׳איז שױן געװען שקיעה, און קאַרטער האָט אָפּגעטראָטן בײַ אַן אַנטיקער אַכסניא אױף אַ שטאָציק געסל איבערקוקנדיק דאָס אונטער־שטעטל. און בעת ער איז אַרױס אױפֿן באַלקאָן פֿון זײַן צימער און אַראָפּגעקוקט אױפֿן ים רױטע קאַכלדעכער און ברוקירטע װעגן און די אײַנגענעמע פֿעלדער הינטן, גאַנץ זענפֿטיק און כּישופֿדיק אינעם קאָסע ליכט, האָט ער געשװױרן אַז אולתּאַר װאָלט זײַן אַ גאָר געראָרן אָרט אין װעלכן צו װױנען אױף אײביק, נישט געװען דער זכּרון פֿון אַ גרעסערער שקיעה־שטאָט װאָס טרײַבט כּסדר פֿאַרױס צו אומבאַקאַנטע סכּנות. דערנאָכדעם איז דאָס בין־השמשות געפֿאַלן, און די ראָזעװע װענט פֿון די אױסגעטינקעװעטע דאַכשפּיצן זײַנען געװאָרן לילאָװע און מיסטיש, און קלײנע געלע ליכטלעך האָבן אײנציקװײַז געשװעבט פֿון אַלטע רעשאָטקע־פֿענצטער. און זיסע גלעקער האָבן געקלונגען אינעם בית־מיקדש־טורעם אין אױבן, און דער ערשטער שטערן האָט װײך געװוּנקען איבער די טאָלעקעס הינטערן סקײַ. מיט דער נאַכט איז געקומען געזאַנג, און קאַרטער האָט אײַנגעדרעמלט בעת די לוטעניסטן האָבן געלױבט אוראַלטע טעג װײַטער פֿון די דראָטגעאַרבעטע באַלקאָנען און באַמאָזאַיִקטע הױפֿן פֿון פּשוט אולתּאַר. און ס׳האָט געקענט זײַן זיסקײט אַפֿילו אין די קעלער פֿון די פֿילצאָליקע קעץ פֿון אולתּאַר, אלא װאָס זײ זײַנען געװאָרן זײער גראָב און שטיל פֿון מאָדנע סעודות. אַ פּאָר פֿון זײ האָבן זיך אַרױסגעגנבֿעט אין יענע קריפּטישע מלכותן װאָס נאָר קעץ קענען זײ, און װאָס דאָרפֿסלײַט זאָגן אַז זײ זײַנען אױף דער פֿינצטערער זײַט פֿון דער לבֿנה, װוּאַהין די קעץ שפּרינגען פֿון הױכע הױזשפּיצן, אָבער אײן קלײן שװאַרץ קעצל האָט זיך אָרױפֿגעקראָכן טרעפּ־אַרױף און געשפּרונגען אין קאַרטערס שױס צו מרוקען און זיך צו שפּילן, און האָט זיך אײַנגענורעט לעבן אים בײַ די פֿיס װען ר׳האָט זיך סוף־כּל־סוף אַװעקגעלײגט אױף דער קלײנער קאַנאַפּע װאָס אירע קישנס זײַנען געװען געשטאָפּט מיט שמעקעװדיקע, שלעפֿיקע קרײַטעכצער.

¶22 In the morning Carter joined a caravan of merchants bound for Dylath-Leen with the spun wool of Ulthar and the cabbages of Ulthar’s busy farms. And for six days they rode with tinkling bells on the smooth road beside the Skai; stopping some nights at the inns of little quaint fishing towns, and on other nights camping under the stars while snatches of boatmen’s songs came from the placid river. The country was very beautiful, with green hedges and groves and picturesque peaked cottages and octagonal windmills.

אין דער פֿרי האָט קאַרטער זיך אָנגעשלאָסן אין אַ קאַראַװאַן סוחרים אױפֿן װעג קײן דילאַת־לין מיטן געשפּונענער װאָל פֿון אולתּאַר און דער קרױט פֿון די רודערנדיקע פֿאַרמען פֿון אולתּאַר. און זעקס טעג זײַנען זײ געריטן מיט קלינגנדיקע גלעקעלעך אױפֿן גלײַכן שטראָז לעבן סקײַ; אָפּטרעטנדיק טײל נעכט בײַ די אַכסניות פֿון קלײנע אַלט־פֿעטערישע פֿישן־שטעטלעך, און אױף אַנדערע נעכט לאַגערנדיק זיך אונטער די שטערן בעת ברעקלעך שיפֿער־לידער זײַנען געקומען פֿונעם שלװהדיקן טײַך. דאָס לאַנד איז געװען זײער שײן, מיט גרינע קוסטצױמן און סעדער און בילדערישע שפּיציקע כאַטעס און אַכטעקיקע װינטמילן.

¶23 On the seventh day a blur of smoke arose on the horizon ahead, and then the tall black towers of Dylath-Leen, which is built mostly of basalt. Dylath-Leen with its thin angular towers looks in the distance like a bit of the Giants’ Causeway, and its streets are dark and uninviting. There are many dismal sea-taverns near the myriad wharves and all the town is thronged with the strange seamen of every land on earth and of a few which are said to be not on earth. Carter questioned the oddly robed men of that city about the peak of Ngranek on the isle of Oriab, and found that they knew of it well. Ships came from Baharna on that island, one being due to return thither in only a month, and Ngranek is but two days’ zebra-ride from that port. But few had seen the stone face of the god, because it is on a very difficult side of Ngranek, which overlooks only sheer crags and a valley of sinister lava. Once the gods were angered with men on that side, and spoke of the matter to the Other Gods.

דעם זיבעטן טאָג איז אַ נעפּל רױך אױפֿגעשטאַנען פֿאַר זײ אױפֿן האָריזאָנט, און דערנאָך די הױכע שװאַרצע טורעמס פֿון דילאַת־לין, װאָס איז בעיקר געבױט פֿון באַזאַלט. דילאַת־לין מיט זײַנע דינע װינקלדיקע טורעמס זעט אױס אין דער װײַטנס װי אַ ביסל פֿון דעם ריזנטראַקט, און זײַנע גאַסן זײַנען פֿינצטער און נישט־⁠צוציִיִק. סע זײַנען דאָ אַ סך נעבעכדיקע ים־שענקען לעבן די מיליאַס װערפֿן און דאָס גאַנצע שטעטל דרענגט זיך צונױף מיט די טשודנע ים־לײַט פֿון אַיעדער לאַנד אױף דער ערד און פֿון עטלעכע װאָס מע זאָגט אַז זײ זײַנען נישט אױף דער ערד. קאַרטער האָט זיך געפֿרעגט בײַ די משונהדיק אָנגעטאָן מענטשן פֿון יענער שטאָט צוליבן שפּיץ נגראַנעק אױפֿן אינדזל אָריאַב, און האָט געפֿונען אַז זײ זײַנען געװען גוט באַקאַנט מיט אים. שיפֿן זײַנען געקומען פֿון באַהאַרנע אױף יענעם אינדזל, אײנע אױסגעזמנט צוריקצופֿאָרן אַהין אין נאָר אַ חודש אַרום, און נגראַנעק איז נאָר צװײ טעג זעברע־יאַזדע פֿון יענעם פּאָרט. אָבער װײניקע האָבן געזען דאָס שטײנערנע פּנים פֿונעם גאָט, װײַל ס׳איז אױף אַ גאָר שטרענגער זײַט פֿון נגראַנעק, װאָס קוקט אַראָפּ נאָר אױף שטאָציקע סקאַלעס און אַ טאָל בײזער לאַװע. אײן מאָל האָבן די געטער זיך צעבײזערט מיט מענטשן אױף יענער זײַט, און האָבן גערעדט פֿונעם ענין צו די  אַ נ ד ע ר ע   ג ע ט ע ר .

¶24 It was hard to get this information from the traders and sailors in Dylath-Leen’s sea-taverns, because they mostly preferred to whisper of the black galleys. One of them was due in a week with rubies from its unknown shore, and the townsfolk dreaded to see it dock. The mouths of the men who came from it to trade were too wide, and the way their turbans were humped up in two points above their foreheads was in especially bad taste. And their shoes were the shortest and queerest ever seen in the Six Kingdoms. But worst of all was the matter of the unseen rowers. Those three banks of oars moved too briskly and accurately and vigorously to be comfortable, and it was not right for a ship to stay in port for weeks while the merchants traded, yet to give no glimpse of its crew. It was not fair to the tavern-keepers of Dylath-Leen, or to the grocers and butchers, either; for not a scrap of provisions was ever sent aboard. The merchants took only gold and stout black slaves from Parg across the river. That was all they ever took, those unpleasantly featured merchants and their unseen rowers; never anything from the butchers and grocers, but only gold and the fat black men of Parg whom they bought by the pound. And the odours from those galleys which the south wind blew in from the wharves are not to be described. Only by constantly smoking strong thagweed could even the hardiest denizen of the old sea-taverns bear them. Dylath-Leen would never have tolerated the black galleys had such rubies been obtainable elsewhere, but no mine in all earth’s dreamland was known to produce their like.

ס׳איז געװען אַ מאַטערניש באַקומען די דאָזיקע אינפֿאָרמאַציע פֿון די סוחרים און מאַטראָסן אין די דילאַת־לינער ים־שענקען, װײַל זײ האָבן מערסטנס העלטער געהאַט שושקן פֿון די שװאַרצע גאַליעס. אַ גאַליע אײנע איז געװען אױסגעזמנט איבער אַכט טאָג מיט רובינען פֿון זײַן אומבאַקאַנטן ברעג, און די שטעטללײַט האָבן זיך גערשראָקן זי צו זען זיך דאָקן. די מײַלער פֿון די מענטשן װאָס זײַנען געקומען פֿון איר צו מיסחרן זײַנען געװען צו ברײט, און דער אופֿן פֿונעם זיך פֿאַרהױקערן פֿון זײערע טורבאַנען אין צװײ פּונקטן איבערן קאָפּ איז געװען באַזונדערש פּראָסט. און זײערע שיך זײַנען געװען די קירצסטע און טשיקאַװעסטע װאָס מ׳האָט אַ מאָל געזען אין די זעקס מלכותן. אָבער דאָס ערגסטע איז געװען דער ענין פֿון די אומגעזעענע רודערערס. יענע דרײַ בענק רודערס האָבן זיך גערירט צו זשװאַװע און פּינקטלעך און קערנדיק צו זײַן באַקװעם, און ס׳איז נישט געװען ריכטיק אַז אַ שיף זאָל בלײַבן אין פּאָרט װאָכן־לאַנג בשעת די סוחרים האָבן געמיסחרט, אָבער נישט געבן קײן בליק פֿון איר מאַנשאַפֿט. ס׳איז נישט געװען יושרדיק צו די דילת־לינער קרעטשמערס, און נישט צו די באַקאַלײניקעס און קצבֿים אױך; װײַל נישט קײן ברעקל פּראָװיאַנט האָט מען בכלל געשיקט אױפֿן באָרט. די הענדלערס האָבן גענומען נאָר גאָלד און די לײַביקע שװאַרצע שקלאַפֿן פֿון הינטערן טײַך. דאָס איז אַלץ װאָס זײ האָבן אַ מאָל גענומען, יענע אומאײַנגענעם־באַשטריכטע הענדלערס און זײערע אומגעזעענע רודערערס; קײן מאָל גאָרנישט פֿון די קצבֿים און באַקאַלײניקעס, אָבער נאָר גאָלד און די גראָבע שװאַרצע מענטשן פֿון פּאַרג װאָס זײ האָבן פֿונטװײַז אָפּגעקױפֿט. און דער אַװיר פֿון יענע גאַליעס װאָס דער דרום־װינט האָט אַרײַנגעבלאָזן פֿון די װערפֿן איז נישט צו באַשרײַבן. נאָר מיט כּסדר רײַכרנדיק שטאַרק תּאַג-גראָז האָט אַפֿילו דער פֿאַרהאַרטעװעטסטער אײַנװױנער פֿון די אַלטע ים־קרעטשמעס אים פֿאַרטראָגן. דילאַת־לין װאָלט קײן מאָל נישט געהאַט סובֿל געװען די שװאַרצע גאַליעס האָט מען געקענט באַקומען אַזעלכע רובינען אַנדערש װוּ, אָבער נישט קײן מינע אינעם גאַנצן חלום־לאַנד פֿון דער ערד איז געװען באַקאַנט אַז זי האָט געקענט פּראָדוצירן דעסט גלײַכן.

¶25 Of these things Dylath-Leen’s cosmopolitan folk chiefly gossiped whilst Carter waited patiently for the ship from Baharna, which might bear him to the isle whereon carven Ngranek towers lofty and barren. Meanwhile he did not fail to seek through the haunts of far travellers for any tales they might have concerning Kadath in the cold waste or a marvellous city of marble walls and silver fountains seen below terraces in the sunset. Of these things, however, he learned nothing; though he once thought that a certain old slant-eyed merchant looked queerly intelligent when the cold waste was spoken of. This man was reputed to trade with the horrible stone villages on the icy desert plateau of Leng, which no healthy folk visit and whose evil fires are seen at night from afar. He was even rumoured to have dealt with that high-priest not to be described, which wears a yellow silken mask over its face and dwells all alone in a prehistoric stone monastery. That such a person might well have had nibbling traffick with such beings as may conceivably dwell in the cold waste was not to be doubted, but Carter soon found that it was no use questioning him.

פֿון די דאָזיקע זאַכן האַט דער עיקרשט פּליאָטקעװעט דאָס קאָסמאָפּאָליטישע פֿאָלק פֿון דילת־לין בעת קאַרטער האָט געדולדיק געװאַרט פֿאַר דער שיף פֿון באַהאַרנע, װאָס זאָל אים טראָגן אינעם אינדזל אױף װעלכן טורעמט אױסגעשניצט נגראַנעאק דערהױבן און פּוסט. בשעת־מעשׂה האָט ער נישט פֿאַרפֿעלט זוכן דורך די ערטער באַליבטע פֿון װײַטע נוסעים פֿאַר אַבי װאָסער מעשׂיות װאָס זײ זאָלן נישט האָבן בנוגע קָדָת אינעם קאַלטן װיסטעניש אָדער אַ װוּנדערלעכער שטאָט פֿון מירמלענע װענט און זילבערנע פֿאָנטאַנען געזען אונטער טעראַסעס אין דער שקיעה. פֿון די אָ זאַכן, האָט ער זיך נישמער דערװוּסט גאָרנישט; הגם ער האָט אַ מאָל געהאַלטן אַז אײנער אַן אַלטער קרימאױגיקער סוחר האָט אױסגעזען טשודנע בר־⁠דעתדיק װען מ׳האָט דערמאָנט דאָס קאַלטע װיסטעניש. דער דאָזיקער מענטש איז געװען שמט װי אײנער װאָס טאָרגעװעט מיט די גרױלעכע שטײנערנע דערפֿער אױפֿן אײַזיקער באַרגפֿלאַך לענג, װאָס נישט קײן געזונט פֿאָלק באַזוכן זי און װאָס אירע בײזע פֿײַערן זעט מען בײַ נאַכט פֿון דער װײַטנס. מ׳האָט אַפֿילו פּליאָטקעװעט אַז ער איז זיך באַגאַנגען מיט יענעם הױכפּריסטער װאָס מע טאָר נישט אים באַשרײַבן, װאָס ער טראָגט אַ געלע מאַסקע איבערן פּנים און װױנט אײנער אַלײן אין אַ פֿאַרהיסטאָרישן שטײנערנעם מאָנאַסטיר. אַז אַזאַ פּאַרשױן האָט טאַקע געקענט האָבן שטשיפּענדיקן משׂא־ומתּן מיט אַזעלכע באַשעפֿענישן װאָס מסתּמא קענען װױנען אינעם קאַלטן װיסטעניש, קען מען נישט האָבן אַ ספֿק, אָבער קאַרטער האָט באַלד געפֿונען אַז אים אױסצופֿרעגן האָט בכלל נישט געטױגט.

¶26 Then the black galley slipped into the harbour past the basalt mole and the tall lighthouse, silent and alien, and with a strange stench that the south wind drove into the town. Uneasiness rustled through the taverns along that waterfront, and after a while the dark wide-mouthed merchants with humped turbans and short feet clumped stealthily ashore to seek the bazaars of the jewellers. Carter observed them closely, and disliked them more the longer he looked at them. Then he saw them drive the stout black men of Parg up the gangplank grunting and sweating into that singular galley, and wondered in what lands—or if in any lands at all—those fat pathetic creatures might be destined to serve.

איז די שװאַרצע גאַליע האָט זיך אַרײַנגעגליטשט אינעם האָװן פֿאַרבײַ דעם באַזאַלטענעם מאָל און דעם הױכן לײַכטטורעם, שטיל און פֿרמעד, און מיט אַ מאָדנע געשטאַנק װאָס דער דרום־װינט האָט געטריבן אינעם שטעטל. פּריקרעקײט האָט געשאָרכעט דורך די שענקען פּאַזע יענעם האַװן־⁠קװאַרטאַל, און מיט דער צײַט האָבן די טונקעלע ברײט־מױליקע סוחרים מיט פֿאַרהױקערטע טורבאַנען און קירצע פֿיס בשתּיקהדיק אַרײַנגעטראָטן אױף דער יבשה מיט שװערע טריט אױסצוזוכן די באַזאַרן פֿון די יוּװעליר⁠ן. קאַרטער האָט זײ נאָכגעקוקט פֿון גאָר נאָענט, און האָט זײ אַלץ מער פֿײַנט געהאַט װאָס מער ר׳האָט געקוקט אױף זײ. דערנאָך האָט ער זײ געזען טרײַבן די לײַביקע שװאַרצע מענטשן פֿון פּאַרג גרונצנדיק און שװיצנדיק אַרױפֿן שטיגל אין יענער אױסערגעװײנטלעכער גאַליע, און האָט געװוּנדערט אין װאָסערע לענדער—אָדער נישט קײן לענדער בכלל—זײַנען יענע גראָבע נעבעכדיקע באַשעפֿענישן געװען באַגורלט צו דינען.

¶27 And on the third evening of that galley’s stay one of the uncomfortable merchants spoke to him, smirking sinfully and hinting of what he had heard in the taverns of Carter’s quest. He appeared to have knowledge too secret for public telling; and though the sound of his voice was unbearably hateful, Carter felt that the lore of so far a traveller must not be overlooked. He bade him therefore be his own guest in locked chambers above, and drew out the last of the zoogs’ moon-wine to loosen his tongue. The strange merchant drank heavily, but smirked unchanged by the draught. Then he drew forth a curious bottle with wine of his own, and Carter saw that the bottle was a single hollowed ruby, grotesquely carved in patterns too fabulous to be comprehended. He offered his wine to his host, and though Carter took only the least sip, he felt the dizziness of space and the fever of unimagined jungles. All the while the guest had been smiling more and more broadly, and as Carter slipped into blankness the last thing he saw was that dark odious face convulsed with evil laughter, and something quite unspeakable where one of the two frontal puffs of that orange turban had become disarranged with the shakings of that epileptic mirth.

און דעם דריטן אָװענט פֿון דעם איבערזײַן פֿון יענער גאַליע האָט אײנער פֿון די אומאײַנגענעמע הענדלערס אים גערעדט, שמוכנדיק זינדיקערהײט און אָנװינקענדיק פֿון װאָס ער האָט געהערט אין די שענקען װעגן קאַרטערס זוכעניש. ער האָט אױסגעזען װי ר׳האָט געהאַט װיסן צו בסודיק פֿאַר עפֿנטלעכער דערצײלונג; און כאָטש דער קלאַנג פֿון זײַן קול איז געװען נישט־צו־פֿאַרטראָגן מלא־⁠שׂינאה, האָט קאַרטער געפֿילט אַז דאָס װײסעכץ פֿון אַזױ װײַט אַ נוסע טאָר מען נישט פֿאַרקוקן. ער האָט אים דעריבער געבעטן זײַן זײַן אײגענעם גאַסט אין פֿאַרשלאָסענע קאַמערן אין אױבן, און האָט אױסגעצױגן דאָס לעצטע פֿונעם לבֿנה־װײַן כּדי לױז צו מאַכן זײַן צונג. דער מאָדנע הענדלער האָט טיף געטרונקען, אָבער ר׳האָט אַ שמאָך געטאָן נישט־⁠געביטן פֿונעם זשליאָק. נאָך דעם האָט ער אױסגעצױגן אַ פֿלאַש מיט זײַן אײגענעם װײַן און קאַרטער האָט געזען אַז דער פֿלאַש איז געװען אַן אײנצלדיקער אױסגעהױלטער רובינען, גראָטעסק אױסגעשניצט אין דעסנס צו פֿאַנטאַסטיש משׂיג צו זײַן. ר׳האָט אָנגעבאָטן זײַן װײַן צו דעם מכניס־אורח, און הגם קאַרטער האָט נאָר גענומען דאָס קלײנסטע זופּל, האָט ער דערפֿילט דעם קאָפּשװינדל פֿון חלל און דעם פֿיבער פֿון דזשונגלען װאָס ער האָט זיך נישט געקענט אױסמאָלן. בשעת־מעשׂה האָט דער גאַסט געשמײכלט װאָס אַ מאָל ברײטער, און בעת קאַרטער האָט אַרײַנגעגליטשט אין בלױזקײט איז די לעצטע זאַך װאָס ער האָט געזען געװען יענץ פּאַסקודנע פּנים זיך קאַטשענדיק פֿאַר בײז געלעכטער, און עפּעס גאַנץ נישט איבערצוגעבן װוּ אײנער פֿון די צװײ שטערן־קנײַלכלעך פֿון יענעם אָראַנזשענעם טורבאַן זײַנען געהאַט אױסגעסדרט געװאָרן מיטן שאָקלען פֿון יענער עפּילעפּטישער הילולא.

¶28 Carter next had consciousness amidst horrible odours beneath a tent-like awning on the deck of a ship, with the marvellous coasts of the Southern Sea flying by in unnatural swiftness. He was not chained, but three of the dark sardonic merchants stood grinning nearby, and the sight of those humps in their turbans made him almost as faint as did the stench that filtered up through the sinister hatches. He saw slip past him the glorious lands and cities of which a fellow-dreamer of earth—a lighthouse-keeper in ancient Kingsport—had often discoursed in the old days, and recognised the templed terraces of Zar, abode of forgotten dreams; the spires of infamous Thalarion, that daemon-city of a thousand wonders where the eidolon Lathi reigns; the charnal gardens of Xura, land of pleasures unattained, and the twin headlands of crystal, meeting above in a resplendent arch, which guard the harbour of Sona-Nyl, blessed land of fancy.

קאַרטער האָט געהאַט באַװוּסטזײַן דאָס נאָענטסטע מאָל אין אַ שרעקלעכן אַװיר אונטער אַ געצעלטיש שיצדעכל אױף דער פּאַלובע פֿון אַ שיף, מיט די װוּנדערלעכע ברעגן פֿונעם דרומדיקן ים פֿאַרבײַפֿליִענדיק אין אומנאַטורלעכער גיכקײט. ער איז נישט געװען פֿאַרקײטלט, אָבער דרײַ פֿון די סאַרדאָנישע טונקעלע סוחרים זײַנען געשטאַנען שמײכלנדיק דערבײַ, און דאָס בילד פֿון יענע הױקערס און זײערע טורבאַנען האָט אים פּערחלשט כּמעט װי דאָס געשטאַנק װאָס האָט אַרױפֿגעזײַעט דורך די בײזע כאַפּטירלעך. ר׳האָט געזען זיך פֿאַרבײַגליטשן פֿאַרבײַ אים די הדרתדיקע לענדער און שטעט װאָס פֿון זײ האָט אַ חבֿר אַ בעל־חלומות פֿון ערד—אַ לײַכטטורעם־היטער אין אוראַלט קיניגספּאָרט—אָפֿטמאָל געפֿירט אַ שמועס אין די אַלטע טעג, און האָט דערקענט די טעראַסעס פֿון בתּי־מקשדים פֿון זאַר, װױן פֿון פֿאַרגעסענע זאַכן; די טורעמשפּיצן פֿון פֿאַרנאַנט טאַלאַריון, יענע דעמאָן־שטאָט פֿון אַ טױזנט װוּנדערן װוּ דער רוח לאַתי קיניגט; די גלוסקמא־גערטנער פֿון זוראַ, לאַנד פֿון תּענוגים נישט דערגרײכט, און די צװילינג־לאַנדשפּיצן פֿון קריסטאַל, זיך טרעפֿנדיק אין אַ גלענצנדיקן בױגן, װאָס װעכטעװען דעם האַװן פֿון סאָנאַ־ניל, געבענטשט לאַנד פֿון פֿאַנטאַזיע.

¶29 Past all these gorgeous lands the malodorous ship flew unwholesomely, urged by the abnormal strokes of those unseen rowers below. And before the day was done Carter saw that the steersman could have no other goal than the Basalt Pillars of the West, beyond which simple folk say splendid Cathuria lies, but which wise dreamers well know are the gates of a monstrous cataract wherein the oceans of earth’s dreamland drop wholly to abysmal nothingness and shoot through the empty spaces toward other worlds and other stars and the awful voids outside the ordered universe where the daemon-sultan Azathoth gnaws hungrily in chaos amid pounding and piping and the hellish dancing of the Other Gods, blind, voiceless, tenebrous, and mindless, with their soul and messenger Nyarlathotep.

פֿאַרבײַ די אַלע הידורדיקע לענדער איז די שיף די אַװירדיקע אומגעזונטערהײט געפֿלױגן, געטריבן פֿון די אומנאָרמאַלע קלעפּ פֿון יענע אומגעזעענע רודערערס אונטן. און אײדער דער טאָג איז געפֿאַרטיקט געװאָרן האָט קאַרטער געזען אַז דער שטורמאַן האָט געקענט האָבן נישט קײן אַנדער ציל אַחוץ די באַזאַלטענע זײַלן פֿונעם מערבֿ, װאָס פּשוטע לײַט זאָגן אַז הינטער זײ ליגן פּראַכטפֿולע קאַתוריע, אָבער װאָס קלוגע בעלי־חלומות װײסן גוט זײַן די טױערן פֿון אַ מאָנסטעריעזן קאַטאַר אַקט װאָס דערין פֿאַלן די ימען פֿונעם חלום־לאַנד פֿון ערד גאַנץ אין תּהומישן גאָרנישט און שיסן זיך דורך די לײדיקע געשפּרײטן ביז אַנדערע װעלטן און אַנדערע שטערן און די שרעקלעכע בלױזן מחוצן סדרדיקן װעלטאַל װוּ גריזשעט הונגעריק דער דעמאָן־סולטאַן עזתות אין כאַאָס אין מיטן שלאָגן און פֿײַפֿן און דעם העלישן טאַנצן פֿון די  אַ נ ד ע ר ע   ג ע ט ע ר , בלינד, שטימלאָז, נעלדיק, און שׂכללאָז, מיט זײער נשמה און שטאַפֿעט ניאַרלאַתאָטעפּן.

¶30 Meanwhile the three sardonic merchants would give no word of their intent, though Carter well knew that they must be leagued with those who wished to hold him from his quest. It is understood in the land of dream that the Other Gods have many agents moving among men; and all these agents, whether wholly human or slightly less than human, are eager to work the will of those blind and mindless things in return for the favour of their hideous soul and messenger, the crawling chaos Nyarlathotep. So Carter inferred that the merchants of the humped turbans, hearing of his daring search for the Great Ones in their castle on Kadath, had decided to take him away and deliver him to Nyarlathothep for whatever nameless bounty might be offered for such a prize. What might be the land of those merchants, in our known universe or in the eldritch spaces outside, Carter could not guess; nor could he imagine at what hellish trysting-place they would meet the crawling chaos to give him up and claim their reward. He knew, however, that no beings as nearly human as these would dare approach the ultimate nighted throne of the daemon Azathoth in the formless central void.

דערװײַל װאָלטן די דרײַ סאַרדאָנישע סוחרים נישט געבן קײן װאָרט מכּוח זײער כּיוּוּן, כאָטש קאַרטער האָט גוט געװוּסט אַז זײ מוזן זײַן יד־אחת מיט יענע װאָס האָבן געװאָלט אים אײַנהאַלטן פֿון זײַן זוכעניש. מע פֿאַרשטײט גוט אינעם לאַנד פֿון חלום אַז די אַ נ ד ע ר ע   ג ע ט ע ר האָבן אַ סך פֿאַקטױרים װאָס גײען אַרום צװישן מענטשן; און אַז די אַלע פֿאַקטױרים, צי די גאַנץ מענטשלעך צי די װאָס זײַנען אַ ביסל װײניקער פֿון מענטשלעך, זײַנען בעלנים אױסצואַרבעטן דעם װילן פֿון יענע בלינדע און שׂכללאָזע זאַכן װי אַן אױסבײַט פֿאַר דער גנאָד פֿון זײער שױדערלעכר נשמה און שטאַפֿעט, דעם קריכנדיקן כאַאָס ניאַרלאַתאָטעפּ. אַזױ האָט קאַרטער אַרױסגעדרונגען אַז די סוחרים אין די פֿאַרהױקערטע טורבאַנען, דערהערט פֿון זײַן דערװעגטער זוכונג פֿאַר די גר ױ ס ע אין זײער שלאָס אױף קָדָת, האָבן באַשלאָסן אים אַװעקצונעמען און אים איבערצוגעבן ניאַרלאַתאָטעפּן פֿאַר װאָסער נאָמענלאָזן שׂכר זאָל נישט אָנגעבאָטן געװאָרן פֿאַר אַזאַ פּרײַז. װאָס קען זײַן ס׳לאַנד פֿון יענע סוחרים, אין אונזער באַקאַנטן װעלטאַל אָדער אין די משונהדיקע געשפּרײטן אין דרױסן, האָט קאַרטער נישט געקענט טרעפֿן; און ער האָט נישט געקענט זיך אױסמאָלן אין װעלכן גיהנומדיקן ראַנדעװוּ װאָלטן זײ באַגעגענען דעם קריכנדיקן כאַאָס כּדי אים איבערצוגעבן און פֿאָדערן זײער באַלױן. ער האָט נישטמער געװוּסט אַז נישט קײן ישן אַזױ כּמעט־מענטשיש װי די דאָזיקע װאָלטן זיך דערװעגן זיך דערנעענטערן דעם לעצטגילטיקן נאַכטטראָן פֿונעם דעמאָן עזתותן אינעם אָנפֿאָרעמדיקן צענטראַלן בלױז.

¶31 At the set of sun the merchants licked their excessively wide lips and glared hungrily, and one of them went below and returned from some hidden and offensive cabin with a pot and basket of plates. Then they squatted close together beneath the awning and ate the smoking meat that was passed around. But when they gave Carter a portion, he found something very terrible in the size and shape of it; so that he turned even paler than before and cast that portion into the sea when no eye was on him. And again he thought of those unseen rowers beneath, and of the suspicious nourishment from which their far too mechanical strength was derived .

בײַם זונפֿאַרנאַנג האָבן די סוחרים אַ לעק געטאָן די איבעריק ברײטע ליפּן און הונגעריק אױסגעשטאַרצט די אױגן, און אײנער פֿון זײ איז אַראָפּ און צוריק פֿון עפּעס אַ פֿאַרבאָרגטער און דערװידערדיקער קאַיוטע מיט אַ טאָפּ און אַ קאָשיק טעלער. דערנאָך זײַנען זײ געזעסן אױף די פּיאַטעס נאָענט צוזאַמען אונטער דער פּלאַנדעקע און געגעסן דאָס רײכערנדיקע פֿלײַש װאָס מ׳האָט אַרומגעשיקט. אָבער אַז זײ האָבן געגעבן קאַרטערן אַ פּאָרציע, האָט ער געפֿונען עפּעס גרױליקס אין דער גרײס און פֿאָרעם אירער; אַזױ אַז ער איז געװאָרן נאָך בלאַסער װי פֿריִער און האָט געװאָרפֿן יענע פּאָרציע אינעם ים װען נישט קײן אױג איז געװען אױף אים. און נאָך אַ מאָל האָט ער איבערגעקלערט יענע אומגעזעענע רודערערס אונטן, און די חשדיקע נערונג װאָס פֿון איר האָבן זײ באַקומען זײער גאָר גאָר צו מעכאַנישע מאַכט.

¶32 It was dark when the galley passed betwixt the Basalt Pillars of the West and the sound of the ultimate cataract swelled portentous from ahead. And the spray of that cataract rose to obscure the stars, and the deck grew damp, and the vessel reeled in the surging current of the brink. Then with a queer whistle and plunge the leap was taken, and Carter felt the terrors of nightmare as earth fell away and the great boat shot silent and comet-like into planetary space. Never before had he known what shapeless black things lurk and caper and flounder all through the aether, leering and grinning at such voyagers as may pass, and sometimes feeling about with slimy paws when some moving object excites their curiosity. These are the nameless larvae of the Other Gods, and like them are blind and without mind, and possessed of singular hungers and thirsts.

ס׳איז שױן געװאָרן פֿינצטער װען די גאַליע איז אַדורכגעפֿאָרן צװישן די באַזאַלטענע זײַלן פֿונעם מערבֿ, און דער קלאַנג פֿונעם לעצטגילטיקן קאַטאַראַקט איז פֿון פֿאַרױס שלעכט־סימנדיק געשװאָלן געװאָרן. און דאָס שפּריצעכץ פֿון יענעם קאַטאַראַקט האָט זיך אױפֿגעהױבן צו פֿאַרשטעלן די שטערן, און די פּאַלובע איז געװאָרן פֿײַכט, און די שיף האָט זיך געװיגט אינעם פֿלײצנדיקן שטראָם פֿונעם ראַנד. דערנאָך, מיט אַ טשודנע פֿײַפֿן האָט די שיף געטאָן אַ שפּרונג, און קאַרטער האָט געפֿילט די שרעקען פֿון קאָשמאַר בעת די ערד איז אַװעקגעפֿאַלן און די גרױסע שיף האָט געטאָן אַ שטילן שאָס אַרײַן װי אַ קאָמעט אין פּלאַנעטאַרישן חלל. קײן מאָל פֿאַר דעם האָט ער געװוּסט װאָסערע פֿאָרעמלאָזע שװאַרצע זאַכן לאָקערן און טאַנצן אונטער און צאַפּלען דורכױס דעם עטער, עסנדיק מיט די אױגן און שמאָכנדיק אױף אַזעלכע נוסעים אַז זאָלן פֿאַרבײַפֿאָרן, און אַ מאָל אַרומטאַפּנדיק מיט שלײַמיקע לאַפּעס װען עפּעס אַ זיך רירנדיקער חפֿץ רײצט אױף זײער נײַגער. די אָ זײַנען די נאָמענלאָזע לאַרװעס פֿון די אַ נד ע ר ע   ג ע ט ע ר , און װי זײ זײַנען בלינד און אָן שׂכל, און פֿאַרמאָגן אױסערגעװײנטלעכע הונגערן און דאָרשטן.

¶33 But that offensive galley did not aim as far as Carter had feared, for he soon saw that the helmsman was steering a course directly for the moon. The moon was a crescent, shining larger and larger as they approached it, and shewing its singular craters and peaks uncomfortably. The ship made for the edge, and it soon became clear that its destination was that secret and mysterious side which is always turned away from th e earth, and which no fully human person, save perhaps the dreamer Snireth-Ko, has ever beheld. The close aspect of the moon as the galley drew near proved very disturbing to Carter, and he did not like the size and shape of the ruins which crumbled here and there. The dead temples on the mountains were so placed that they could have glorified no wholesome or suitable gods, and in the symmetries of the broken columns there seemed to lurk some dark and inner meaning which did not invite solution. And what the structure and proportions of the olden worshippers could have been, Carter steadily refused to conjecture.

אָבער יענע דערװידערדיקע גאַליע האָט נישט געצילעװעט אַזױ װײַט װי קאַרטער האָט מורא געהאַט, װײַל ר׳האָט אין גיכן געזען אַז דער שטורמאַן האָט געריכטעװעט גלײַך אױף דער לבֿנה. די לבֿנה איז געװען אַ מולד, שײַנעדיק װאָס אַ מאָל גרעסער בשעת זײ האָבן זיך דערנעענטערט צו איר, און באַװײַזנדיק אומבאַקװעם אירע יחיד־במינודיקע קראַטערן און שפּיצן. די שיף האָט זיך געלאָזט אינעם ראַנד, און ס׳איז באַלד געװאָרן קלאָר אַז איר ציל איז געװען יענע בסודיקע און מיסטעריעזע זײַט װאָס דרײט זיך שטענדיק אַװעק פֿון דער ערד, און װאָס קײן גאַנץ מענטשלעכער פּאַרשױן, אַחוץ אפֿשר דער בעל־חלומות סנירת־קאָ, האָט אַ מאָל געזען. די נאָענטע מראה פֿון דער לבֿנה בעת די גאַליע האָט זיך דערנעענטערט האָט זיך אַרױסגעװײַזן קאַרטערן פֿאַר זײער צערודערנדיק, און ר׳האָט נישט ליב געהאַט די גרײס און פֿאָרעם פֿון די חורבֿות װאָס האָבן זיך צעברעקלט ערטערװײַז. די טױטע בתּי־מקדשים אױפֿן באַרג זײַנען אַזױ געשטעלט אַז זײ האָבן געקענט פֿאַרפּראַכטיקן נישט קײן ערלעכע אָדער טױגעװדיקע געטער, און אין די סימעטריעס פֿון די געבראָכענע זײַלן האָט אױסגעזען לאָקערן עפּעס אַ באַטײַט אַ טונקעלער אַן אינעװײניקסטער װאָס האָט נישט פֿאַרבעטן אױף באַשײד. און װאָס די סטרוקטור און פּראָפּאָרציעס פֿון די אַלטצײַטיקע באַדינערס האָבן געקענט זײַן האָט קאַרטער זיך כּסדר אָגעזאָגט פֿון זיך משער זײַן.

¶34 When the ship rounded the edge, and sailed over those lands unseen by man, there appeared in the queer landscape certain signs of life, and Carter saw many low, broad, round cottages in fields of grotesque whitish fungi. He noticed that these cottages had no windows, and thought that their shape suggested the huts of Esquimau. Then he glimpsed the oily waves of a sluggish sea, and knew that the voyage was once more to be by water—or at least through some liquid. The galley struck געבן אַ זעץ the surface with a peculiar sound, and the odd elastic way the waves received it was very perplexing to Carter. They now slid along at great speed, once passing and hailing another galley of kindred form, but generally seeing nothing but that curious sea and a sky that was black and star-strown even though the sun shone scorchingly in it.

װען די שיף איז אַרומגעפֿאָרן דעם ראַנד, און זיך געזעגלט איבער יענע לענדער אומגעזעענע פֿון מענטשן, האָבן זיך באַװיזן אינעם אױסטערלישן פּײסאַזש געװיסע צײכנס פֿון לעבן, און קאַרטער האָט געזען אַ סך נידעריקע, ברײטע, רינדעכיקע כאַטעס אין פֿעלדער פֿון גראָטעסקע װײַסלעכע שװעמל־געװיקסן. ר׳האָט זיך געכאַפּט אַז די דאָזיקע כאַטעס האָבן געהאַט נישט קײן פֿענצטער, און האָט געמײנט אַז זײער פֿאָרעם דערמאָנט אים אין די כאַלופּעס פֿון עסקימאָסן. דערנאָך האָט ער געכאַפּט אַ בליק אױף די אײליקע כװאַליעס פֿון אַ שלעפּעװאַטע ים, און האָט געװוּסט אַז די נסיעה װאָלט נאָך אַ מאָל זײַן דורכן װאַסער — אָדער לכל־⁠הפּחות עפּעס אַ פֿליסיקײַט. די גאַליע האָט געגעבן די אײבערפֿלאַך אַ זעץ מיט אַ מאָדנע קלאַנג, און די משונהדיקער עלאַסטישער אופֿן אין װאָס די כװאַליעס האָבן זי אַרײַנבאַקומען האָט גאָר געפּלעפֿט קאַרטערן. איצטער האָבן זײ זיך געגליטשט אױף אַ גרױסער גיכקײט, אײן מאָל איבעריאָגנדיק און באַגריסנדיק נאָך אַ גאַליע פֿון דער אײגענער פֿאָרעם, אָבער בדרך־כּלל זעענדיק גאָרנישט אַחוץ יענעם טשודנע ים און אַ הימל װאָס איז געװען שװאַרץ און שטערן־באַשיטן, כאָטש די זון האָט שׂרפֿנענדיק געשײַנט אױף אים.

¶35 There presently rose ahead the jagged hills of a leprous-looking coast, and Carter saw the thick unpleasant grey towers of a city. The way they leaned and bent, the manner in which they were clustered, and the fact that they had no windows at all, was very disturbing to the prisoner; and he bitterly mourned the folly which had made him sip the curious wine of that merchant with the humped turban. As the coast drew nearer, and the hideous stench of that city grew stronger, he saw upon the jagged hills many forests, some of whose trees he recognised as akin to that solitary moon-tree in the enchanted wood of earth, from whose sap the small brown zoogs ferment their peculiar wine.

אָט־⁠אָט האָבן זיך אױפֿגעהױבן אין פֿאַרױס די שטשערבאַטע בערג פֿון אַ באָרט מיט אַ קרעציקן אױסזע, און קאַרטער האָט געזען די דיקע אומאײַנגענעמע גראָע טורעמס פֿון אַ שטאָט. דער אופֿן אין װאָס זײ האָבן זיך אָנגעשפּאַרט און געבױגן, דער שטײגער אין װאָס זײ האָבן זיך געהײפֿלט, און דער פֿאַקט אַז זײ האָבן געהאַט נישט קײן פֿענצטער בכלל, האָט אין גאַנצן גערופּעט דעם געפֿאַנגענעם; און ר׳האָט ביטער געטרױערט איבער די נאַרישקײט װאָס האָט אים געבראַכט צו זופּן דעם טשיקאַװע װײַן פֿון יענעם סוחר מיט דעם פֿאַרהױקערטן טורבאַן. בעת דער ברעג האָט זיך דערנעענטערט, און דאָס שױדערלעכע געשטאַנק פֿון יענער שטאָט האָט זיך פֿאַרשטאַרקערט, האָט ער געזען אױף די שטשערבאַטע בערג אַ סך װעלדער, װאָס די בײמער פֿון עטלעכע פֿון זײ האָט ער דערקענט װי געגליכן צו יענעם אָפּגעזונדערטן לבֿנה־בױם אינעם פֿאַרכּישופֿטן װאַלד פֿון דער ערד, װאָס פֿון זײַן סאָק יױרן די קלײנע ברױנע זוגן זײער מאָדנע װײַן.

¶36 Carter could now distinguish moving figures on the noisome wharves ahead, and the better he saw them the worse he began to fear and detest them. For they were not men at all, or even approximately men, but great greyish-white slippery things which could expand and contract at will, and whose principal shape—though it often changed—was that of a sort of toad without any eyes, but with a curiously vibrating mass of short pink tentacles on the end of its blunt, vague snout. These objects were waddling busily about the wharves, moving bales and crates and boxes with preternatural strength, and now and then hopping on or off some anchored galley with long oars in their fore paws. And now and then one would appear driving a herd of clumping slaves, which indeed were approximate human beings with wide mouths like those merchants who traded in Dylath-Leen; only these herds, being without turbans or shoes or clothing, did not seem so very human after all. Some of these slaves—the fatter ones, whom a sort of overseer would pinch experimentally—were unloaded from ships and nailed in crates which workers pushed into low warehouses or loaded on great lumbering vans.

קערטער האָט איצט געקענט אונטערשײדן פֿיגורן װאָס האָבן זיך באַװעגט אױף די מיגלדיקע װערפֿן פֿאַר אים, און װאָס בעסער האָט ער זײ געזען אַלץ ערגער האָט ער אָנגעהױבן זײ מורא און פֿײַנט האָבן תּכלית־⁠שׂינאה. װאָרן זײ נישט זײַנען געװען מענטשן בכלל, אָדער אַפֿילו מענטשן לערך, אלא װאָס דען גרױסע גראָלעכע־װײַסע גליטשיקע זאַכן װאָס האָבן געקענט זיך פֿאַרברײטערן אָדער צונױפֿציִען װען סע װילט נאָר, און װאָס זײער הױפּטפֿאָ רעם — כאָטש זי האָט זיך אָפֿט מאָל זיך געביטן — איז געװען פֿון אַ סאָרט ראַפּוכע אָן שום אױגן, אָבער מיט אַ מאָדנע װיברירנדיקע מאַסע קירצע ראָזעװע טאַפּערלעך אױפֿן עק פֿון איר שטומפּיקן, אומקלאָרן פּיסק. די דאָזיקע חפֿצים האָבן זיך פֿאַרנומענערהײט געקאַטשעט אַרום די װערפֿן, רוקנדיק באַלנס און קאַסטנס און קעסטלעך מיט איבערנאַטירלעכער קראַפֿט, און פֿון מאָל צו מאָל אונטערשפּרינגענדיק ארױף און אַראָפּ פֿון עפּעס אַ פֿאַראַנקערטער גאַליע מיט לאַנגע רודערס אין זײערע פֿאָדער־לאַפּעס. און פֿון מאָל צו מאָל האָט אײנער זיך באַװײַזן טרײַבנדיק אַ סטאַדע בראָדיענדיקע קנעכטן, װאָס זײַנען געװען בערכדיקע בני־אָדם מיט ברײטע מײַלער װי יענע סוחרים װאָס האָבן געמיסחרט אין דילאַת־לין; נאָר די סטאַדעס, זײַנענדיק אָן טורבאַנען אָדער שיך אָדער קלײדונג, האָבן נאָך אַלעמען נישט אױסגעזען אַזױ מענטשלעך. אַ פּאָר פֿון די דאָזיקע קנעכטן — די פֿעטערע, װעלכע אַ סאָרט אױפֿזעער פֿלעג קנײַפּן עקספּערימענטאַל — זײַנען אױסגעלאָדן געװאָרן פֿון שיפֿן און צוגעקלאַפּט אין קאַסטנס װאָס אַרבעטערס האָבן זײ געשטױסן אין נידריקע סקלאַדן אַרײַן, אָדער אָנגעלאָדט אױף גרױסע, לעפּישע משׂא־פֿורן.

¶37 Once a van was hitched up and driven off, and the fabulous thing which drew it was such that Carter gasped, even after having seen the other monstrosities of that hateful place. Now and then a small herd of slaves dressed and turbaned like the dark merchants would be driven aboard a galley, followed by a great crew of the slippery grey toad-things as officers, navigators, and rowers. And Carter saw that the almost-human creatures were reserved for the more ignominious kinds of servitude which required no strength, such as steering and cooking, fetching and carrying, and bargaining with men on the earth or other planets where they traded. These creatures must have been convenient on earth, for they were truly not unlike men when dressed and carefully shod and turbaned, and could haggle in the shops of men without embarrassment or curious explanations. But most of them, unless lean and ill-favoured, were unclothed and packed in crates and drawn off in lumbering lorries by fabulous things. Occasionally other beings were unloaded and crated; some very like these semi-humans, some not so similar, and some not similar at all. And he wondered if any of the poor stout black men of Parg were left to be unloaded and crated and shipped inland in those obnoxious drays.

אײן מאָל האָט מען אײַנגעשפּאַנט אַ משׂא־פֿור און אים אַװעקגעפֿירט, און די פֿאַנטאַסטישע זאַך װאָס האָט אים געצױגן איז געװען אַזױ אַז קאַרטער האָט געסאַפּעט, אַפֿילו נאָך זען די אַנדערע מאָנסטראָזיטעטן פֿון יענעם פֿאַרהאַסט אָרט. פֿון מאָל צו מאָל פֿלעג מען טרײַבן אַ קלײנע סטאַדע קנעכטן, אָנגעטאָן און באַטורבאַנט װי די טונקעלע סוחרים, אַרױף אױף אַ גאַליע, און נאָך זײ אים נאָכגעגאַנגען אַ גרױסער עקיפּאַזש פֿון די גליטשיקע גראָע ראַפּוכע־זאַכן בתּורת אָפֿיצירן, שטורמענער, און רודערערס. קאַרטער האָט געזען אַז די כּמעט־מענטשישע באַשעפֿענישן זײַנען געװען פֿאַרהיטן פֿאַר זיך פֿאַר די בזיונדיקערע סאָרטן קנעכטשאַפֿט װאָס האָבן באַדאַרפֿט נישט קײן כּוח, װי קערעװען און קאָכן, ב רענגען און טראָגן, און פֿאַרהאַנדלען מיט מענטשן אױף דער ערד אָדער אַנדערע פּלאַנעטן װוּ זײ האָבן געהאַנדלט. די אָ באַשעפֿענישן זײַנען מסתּמא געװען באַקװעם אױף דער ערד, װײַל זײ זײַנען אין דער אמתן געװען אַ ביסל ענלעך צו מענטשן װען אָנגעטאָן און מיט קאָפּ באַשוכט און באַטרובאַנט, און האָבן געקענט זיך דינגען אין די קראָמען פֿון מענטשן אָן פֿאַרלעגנהײט אָדער טשיקאַװע דערקלערונגען. אָבער ס׳רוב, סײַדן מאָגער און מיאוס, האָט מען אױסגעטאָן נאַקעט און זײ אַװעקגענומען אין לעפּישע משׂא־פֿורן געצױגן פֿון פֿאַנטאַסטישע זאַכן. אַנדערע באַשעפֿענישן האָט מען פֿון צײַט צו צײַט אױסגעלאָדן און באַקאַסטנט; עטעלכע גאָר ענלעך צו די אָ האַלב־מענטשן, עטלעכע נישט אַזױ ענלעך, און עטלעכע נישט ענלעך בכלל. און ר׳האָט זיך געפֿערגט צי אַבי װאָסער פֿון די נעבעכדיקע לײַביקע שװאַרצע מענטשן פֿון פּאַרג זײַנען פֿאַרבליבן כּדי אױסגעלאָדן און באַקאַסטנט או אָפּגעשיקט אין לאַנד אַרײַן צו װערן אין יענע דערװידערדיקע בינדיונגען.

¶38 Whe n the galley landed at a greasy-looking quay of spongy rock a nightmare horde of toad-things wiggled out of the hatches, and two of them seized Carter and dragged him ashore. The smell and aspect of that city are beyond telling, and Carter held only scattered images of the tiled streets and black doorways and endless precipices of grey vertical walls without windows. At length he was dragged within a low doorway and made to climb infinite steps in pitch blackness. It was, apparently, all one to the toad-things whether it were light or dark. The odour of the place was intolerable, and when Carter was locked into a chamber and left alone he scarcely had strength to crawl around and ascertain its form and dimensions. It was circular, and about twenty feet across.

װען די גאַליע האָט זיך אַראָפּגעלאָזט אױף אַ צושטײפּונקט פֿון שװאָמיקן פֿעלדז מיט אַ פֿאַרשמאָלצענעם אױסזע האָט אַ קאָשמאַר־האָרדע פֿון ראַפּוכע־זאַכן זיך אַרױסגעװאַקעװעט פֿון די פֿאַלטירן, און צװײ פֿון זײ האָבן געכאַפּט קאַרטערן און אים געטראַכענט אױף דער יבשה. דאָס געסרחה און צורה פֿון יענער שטאָט זײַנען געװען װײַטער פֿון דערצײלן, און קערטער האָט געהאַלטן נאָר צעװאָרפֿענע געשטאַלטן פֿון די קאַכלגאַסן און שװאַרצע טירן און אָנסופֿיקע אָפּריסן פֿון גראָע אױפֿגעהאָדערטע װענט אָן פֿענצטער. סוף־כּל־סוף איז ער געטראַכענט געװאָרן אין אַ נידריקער טיר און געצװוּנגען אַרױפֿצוקלעטערן אָנסופֿיקע טרעפּן אין פּעך־שװערצקײט. ס׳איז נישט געװען די ראַפּוכע־זאַכן קײן נפֿקא־⁠מינה צי סע זאָל זײַן ליכט אָדער פֿינצטער. דער עיפּוש פֿונעם אָרט איז געװען נישט סובֿל צו זײַן, און װען קאַרטער איז פֿאַרשלאָסן געװאָרן אין אַ קאַצרער אַרײַן און פֿאַרלאָזט אײַנעם אַלײן, האָט ער קױם געהאַט מאַכט אַרומצוקריכן און פֿעסטצושטעלן זײַן פֿאָרעם און דימענסיעס. ר׳איז געװען קײַלעכדיק, און צװאַנציק פֿיס אין דער ברײט.

¶39 From then on time ceased to exist. At intervals food was pushed in, but Carter would not touch it. What his fate would be, he did not know; but he felt that he was held for the coming of that frightful soul and messenger of infinity’s Other Gods, the crawling chaos Nyarlathotep. Finally, after an unguessed span of hours or days, the great stone door swung wide again and Carter was shoved down the stairs and out into the red-litten streets of that fearsome city. It was night on the moon, and all through the town were stationed slaves bearing torches.

פֿון דעמאָלט אָן האָט די צײַט זיך אױפֿגעהערט עקסיסטירן. פֿון צײַט צו צײַט האָט מען אַרײַנגעשטופט שפּײַז, אָבער קאַרטער האָט נישט געװאָלט זי רירן. װאָס װאָלט זײַן דער גורל זײַנער, האָט ער נישט געװאָלט װיסן; אָבער ער האָט געמײנט אַז מ׳האָט אים געהאַלטן פֿאַרן קומען פֿון יענער שרעקלעכער נשמה און שטאַפֿעט פֿון די אַ נ ד ע ר ע   ג ע ט ע ר פֿון אין־⁠סוף, דעם קריכנדיקן כאַאָס ניאַרלאַתאָטעפּ. סוף־כּל־סוף נאָך אַן אומגעטראָפֿענעם צײַט־משך פֿון שעהן אָדער טעג, האָט די גרױסע שטײנערנע טיר זיךברײט געדרײט נאָך אַ מאָל און מ׳האָט געגעבן קאַרטערן אַ רוק טרעפּ־אַראָפּ און אַרױס אין די רױט־באַלױכטענע גאַסן פֿון יענער סטראַשנע שטאָט. ס׳איז געװען נאַכט אױף דער לבֿנה, און דורך דער גאַנצער שטאָט זײַנען געװען צעשטעלט קנעכטן טראָגנדיק שטורקאַצן.

¶40 In a detestable square a sort of procession was formed; ten of the toad-things and twenty-four almost-human torch-bearers, eleven on either side, and one each before and behind. Carter was placed in the middle of the line; five toad-things ahead and five behind, and one almost-human torch-bearer on each side of him. Certain of the toad-things produced disgustingly carven flutes of ivory and made loathsome sounds. To that hellish piping the column advanced out of the tiled streets and into nighted plains of obscene fungi, soon commencing to climb one of the lower and more gradual hills that lay behind the city. That on some frightful slope or blasphemous plateau the crawling chaos waited, Carter could not doubt; and he wished that the suspense might soon be over. The whining of those impious flutes was shocking, and he would have given worlds for some even half-normal sound; but these toad-things had no voices, and the slaves did not talk.

אין אַ מיגלדיקן פּלאַץ איז אַ סאָרט דעפֿילאַדע געפֿורעמעט געװאָרן; צען פֿון די ראַפּוכע־זאַכן און פֿיר און צװאַנציק כּמעט־מענטשלעכע שטרוקאַץ־טראָגערס, עלעף אױף יעדער זײַט, און אײנער פֿאָרױס און הינטן. קאַרטער איז אײַנגעאָרט אין מיטן דער ליניע; פֿינעף ראַפּוכע־זאַכן פֿאַרױס און פֿינעף הינטן, און אײנער אַ כּמעט־מענטשלעכער שטורקאַץ־טראָגער אױף יעדער זײַט זײַנער. געװיסע פֿון די ראַפּוכע־זאַכן האָבן אַרױסגענומען מיגלדיק אױסגעשניטצע העלפֿאַנדבײנערנע פֿלײטן און געמאַכט האַדקע קלאַנגען. בײַ יענעם העליש פֿײַפֿן האָט די קאָלאָנע אַװאַנסירט אױס די קאַכלגאַסן אױס און אין נאַכטפּלײנען פֿון מיאוסע שװעמל־געװיקסן אַרײַן, און האָט זיך באַלד אָנגעהױבן אַרױפֿקלעטרן אױף אײנעם פֿון די נידריקערע און בהדרגדיקערע בערג װאָס איז געליגן הינטער דער שטאָט. אַז אױף עפּעס אַ שרעקלעכען שיפּוע אָדער לעסטערנדיקער באַרגפֿלאַך האָט דער קריכנדיקער כאַאָס געװאַרט, האָט קאַרטער נישט געקענט ספֿקענען; און ר׳האָט געװוּנטשן אַז די שפּאַנונג זאָל בקרוב זײַן אױס. דאָס פּישטשען פֿון יענע גאָטלאָזיקע פֿלײטן האָט שאָקירט, און ער האָט געװאָלט געבן װעלטן פֿאַר עפּעס אַן אַפֿילן האַלב־נאָרמאַלן קלאַנג; אָבער די דאָזיקע ראַפּוכע־זאַכן האָבן געהאַט נישט קײן קעלער, און די קנעכטן האָבן נישט גערעדט.

מיר היפּערן דאָ איבער אַ סך. אױב איר װילט נישט צעשטערן דעם חידוש פֿון קאַרטערס לאַנגער און געשלענגטער נסיעה, לײענט־זשע ערשטנס דורך די גאַנצע מעשה אין ענגליש, מיט עטלעכע גלאָסן, דאָ .

¶68 He felt from the chill that he must be near the snow line, and looked up to see what glittering pinnacles might be shining in that late ruddy sunlight. Surely enough, there was the snow uncounted thousands of feet above, and below it a great beetling crag like that he had just climbed; hanging there forever in bold outline. And when he saw that crag he gasped and cried out aloud, and clutched at the jagged rock in awe; for the titan bulge had not stayed as earth's dawn had shaped it, but gleamed red and stupendous in the sunset with the carved and polished features of a god.

לױטן פֿרעסטל האָט ער געמײנט אַז ער מוז זײַן לעבן דער שנײ־ליניע, און האָט אַרױפֿגעקוקט צו זען װאָסערע גלימצערנדיקע הײכן זאָלן נישט שײנען אין יענער שפּעטיקער רױטלעכער זונענשײַן. כּך־⁠הװה, דאָרט איז געװען דער שנײ, אומגעצײלטע טױזנטער פֿיס אַרױף, און אונטער אים אַ גרױסער אַריבערהענגענדיקער פֿעלדז װי יענער װאָס ר׳האָט אױף אים נאָר װאָס אַרױפֿגעקלעטערט; הענגנדיק דאָרטן אײביק אין דרײסטן קאָנטור. און װען ער האָט געזען יענעם פֿעלדז, האָט ער געגעבן אַ סאַפּע און און אַ שרײַ בקול־רם, און זיך אָנגעכאַפּט אױף דעם שטשערבאַטע שטײן אין אָפּשײַ; װײַל דער טיטאַנישער אַרױסשטאַרץ איז נישט געבליבן װי דער באַגינען פֿון ערד האָט אים אױסגעפֿורעמט, אלא האָט געגלאַנצט רױט און נשתּוממדיק אינעם זונפֿאַרגאַנג מיט די אָפּפּאָלירטע שטריכן פֿון אַ גאָט.

¶69 Stern and terrible shone that face that the sunset lit with fire. How vast it was no mind can ever measure, but Carter knew at once that man could never have fashioned it. It was a god chiselled by the hands of the gods, and it looked down haughty and majestic upon the seeker. Rumour had said it was strange and not to be mistaken and Carter saw that it was indeed so; for those long narrow eyes and long-lobed ears, and that thin nose and pointed chin, all spoke of a race that is not of men but of gods.

שטרענג און מוראדיק האָט געשײַנט יענץ פּנים װאָס דער זונפֿאַרגאַנג האָט אױפֿגעלױכטן מיט פֿײַער. װי ריזעדיק איז עס געװען קען קײן שׂכל נישט אױסמעסטן, אָבער קאַרטער האָט אױפֿן שטעל געװוּסט אַז דער מענטש האָט קײן מאָל נישט געקענט עס געשטאַלטיקן. ס׳איז געװען אַ גאָט אױסציזעלירט דורך די הענט פֿון די געטער, און ס׳האָט אַראָפּעקוקט אױפֿן זוכער גדלותדיק און מאַיעסטעטיש. די שמועה האָט געזאָגט אַז ס׳איז געװען מאָדנע און אַז מע האָט נישט געקענט טועה זיך זײַן װעגן אים, און קאַרטער האָט געזען אַז ס׳איז טאַקע געװען אַזױ; װײַל יענע לאַנגע שמאָלע אױגן און לאַנג־לעפּלדיקע אױערן, און יענע דינע נאָז און פֿאַרשפּיצטע גאָמבע, האָבן אַלע גערעדט פֿון אַ שטאַם װאָס איז נישט פֿון מענטשן אלא װאָס דען פֿון געטער.

¶70 He clung overawed in that lofty and perilous eyrie, even though it was this which he had expected and come to find; for there is in a god's face more of marvel than prediction can tell, and when that face is vaster than a great temple and seen looking downward at sunset in the cryptic silences of that upper world from whose dark lava it was divinely hewn of old, the marvel is so strong that none may escape it.

ער האָט זיך געקלאַמערט אין אָפּשײַ אין יענער דערהױבענער און סכּנדיקער נעסט, כאָטש ס׳איז געװען דאָס װאָס ער האָט זיך געריכט אױף אים און געקומען צו געפֿינען; װײַל ס׳איז פֿאַראַן אין אַ גאָטס פּנים נאָך מער פֿון חידוש װי װאָס אַ פֿאָרױסזאָג קען דערצײלן, און װען יענץ פּנים איז אומגעהײַער װי אַ גרױסער בית־מקדש און געזען אַראָפּקוקנדיק בײַ זונפֿאַרגאַנג אין די קריפּטישע שטילקײטן פֿון יענער אײבערװעלט װאָס פֿון איר טונקעלער לאַװע איז עס געװאָרן געטלעך אױסגעהאַקט פֿאַרצײַטנס, איז דער װוּנדער אַזױ שטאַרק אַז קײנער קען זיך נישט ראַטעװען פֿון אים.

¶71 Here, too, was the added marvel of recognition; for although he had planned to search all dreamland over for those whose likeness to this face might mark them as the gods’ children, he now knew that he need not do so. Certainly, the great face carven on that mountain was of no strange sort, but the kin of such as he had seen often in the taverns of the seaport Celephaïs which lies in Ooth-Nargai beyond the Tanarian Hills and is ruled over by that King Kuranes whom Carter once knew in waking life. Every year sailors with such a face came in dark ships from the north to trade their onyx for the carved jade and spun gold and little red singing birds of Celephais, and it was clear that these could be no others than the hall-gods he sought. Where they dwelt, there must the cold waste lie close, and within it unknown Kadath and its onyx castle for the Great Ones. So to Celephais he must go, far distant from the isle of Oriab, and in such parts as would take him back to Dylath-Teen and up the Skai to the bridge by Nir, and again into the enchanted wood of the Zoogs, whence the way would bend northward through the garden lands by Oukranos to the gilded spires of Thran, where he might find a galleon bound over the Cerenarian Sea.

אָט איז געװען אױך דער צוגעגעבענער חידוש פֿון דערקענונג; װײַל כאָטש ער האָט געפּלאַנעװעט אַרומצוזוכן דאָס גאַנצע חלום־לאַנד פֿאַר יענע װעמענס ענלעכקײט צו דעם אָ פּנים קען זײ באַצײכנען װי די קינדער פֿון די געטער, האָט ער איצט געװוּסט אַז ער מוז נישט אַזױ טאָן. אױף זיכער, איז דאָס גרױסע פּנים אױסגעשניצט אױף יענעם באַרג נישט געװען פֿון קײן פֿרעמדן סאָרט, אלא װאָס דען דער קרובֿ פֿון אַזעלכע אַז ער האָט אָפֿט מאָל געזען אין די שענקען פֿונעם ים־פּאָרט קעלעפֿאַיִס װאָס ליגט אין אות־נאַרגײַ הינטער די טאַנאַרישע בערג, אין װאָס איבער אים געװעלטיקט יענער קיניג קוראַנעס װעמען קאַרטער האָט אַ מאָל געקענט אין װאַך־לעבן. יעדעס יאָר זײַנען מאַטראָסן מיט אַזאַ פּנים געקומען אין טונקעלע שיפֿן פֿונעם צפֿון אױסצובײַטן זײער אָניקס פֿאַרן אױסגעשניצטן גרינשטײן און געשפּונען גאָלד און רױטע זינגפֿײגלעך פֿון קעלעפֿאַיִס, און ס׳איז געװאָרן קלאָר אַז די אָ קענען נישט זײַן קײן אַנדערע װי די זאַל־געטער װאָס ער האָט געזוכט. װוּ זײ האָבן געװױנט, מוז דאָרטן ליגן דאָס קאַלטע װיסטעניש נאָענט, און אין אים, אומבאַקאַנט קָדָת און זײַן אָניקסענעם שלאָס פֿאַר די ג ר ױ ס ע . דערנאָך קײן קעלעפֿאַיִס מוז ער, װײַט װײַט פֿונעם אינדזל אָריאַב, און אין אַזעלכע געגנטן אַז װאָלטן אים צוריקברענגען קײן דילאַת־לין און אַרױפֿן סקײַ און צו דער בריק בײַ ניר, און נאָך אַ מאָל אינעם פֿאַרכּישופֿטן װאַלד פֿון די זוגן, פֿון װאַנען װאָלט דער װעג זיך בײגן אױף צפֿון דורך די גאָרטנלענדער בײַ אוקראַנאָס צו די באַגילדעטע טורעמשפּיצן פֿון תּראַן, װוּ ער זאָל קענען געפֿינען אַ גאַליע אױפֿן װעג איבערן קערענאַרישן ים.

¶72 But dusk was now thick, and the great carven face looked down even sterner in shadow. Perched on that ledge night found the seeker; and in the blackness he might neither go down nor go up, but only stand and cling and shiver in that narrow place till the day came, praying to keep awake lest sleep loose his hold and send him down the dizzy miles of air to the crags and sharp rocks of the accursed valley. The stars came out, but save for them there was only black nothingness in his eyes; nothingness leagued with death, against whose beckoning he might do no more than cling to the rocks and lean back away from an unseen brink. The last thing of earth that he saw in the gloaming was a condor soaring close to the westward precipice beside him, and darting screaming away when it came near the cave whose mouth yawned just out of reach.

אָבער דאָס בין־⁠השמשות האָט זיך שױן פֿאַרגעדיכטיקט, און דאָס גרױסע אױסגעשניצטע פּנים האָט אַראָפּגעקוקט נאָך שטרענגער אין שאָטן. געזעצט אױף יענעם פֿעלדזנראַנד האָט נאַכט געפֿונען דעם זוכער; און אין דער שװאַרצקײט האָט ער געקענט נישט אַראָפּ און נישט אַרױף, נאָר שטײן און זיך קלאַמערן און ציטערן אין יענעם שמאָלן אָרט ביז דער טאָג זאָל קומען, טוענדיק תּפֿילה צו בלײַבן אױף װאַך כּדי דער שלאָף זאָל נישט לױז מאַכן זײַן אַחיזה און אים אַראָפּשיקן אַראָפּ די קאָפּ־שװינדלנדיקע מײַלן לופֿט אין די סקאַלעס און שאַרפֿע פֿעלדזן פֿונעם פֿאַרשאָלטענעם טאָל. די שטערן זײַנען אַרױסגעקומען, אָבער אַחוץ זײ איז געװען בײַ אים אין די אױגן נאָר שװאַרצער גאָרנישט; גאָרנישט יד־אַחד מיט טױט, װאָס אַקעגן זײַן צוװינקען האָט ער נישט געקענט טאָן מער װי זיך קלעפּן צו די פֿעלדזן און זיך אָנלענען פֿון אַן אומגעזעענעם ראַנד. דער לעצטער בליק פֿון דער ערד װאָס ר׳האָט געזען אינעם דעמערן איז געװען אַ קאָנדאָר אַרױפֿשװעבנדיק נאָענט צו דעם מערבֿדיקן אָפּריס לעבן אים, און זיך אַװעקיאָגנדיק מיט אַ קװיטש װען ר׳איז געקומען נאָענט צו דער הײל װאָס איר מױל האָט געגענעצט אַזש מחוץ דעם גרײך.

¶73 Suddenly, without a warning sound in the dark, Carter felt his curved scimitar drawn stealthily out of his belt by some unseen hand. Then he heard it clatter down over the rocks below. And between him and the Milky Way he thought he saw a very terrible outline of something noxiously thin and horned and tailed, and bat- winged. Other things, too, had begun to blot out patches of stars west of him, as if a flock of vague entities were flapping thickly and silently out of that inaccessible cave in the face of the precipice. Then a sort of cold rubbery arm seized his neck and something else seized his feet, and he was lifted inconsiderately up and swung about in space. Another minute and the stars were gone, and Carter knew that the night-gaunts had got him.

פּלוצעם, אָן קײן װאָרנקלאַנג אינעם פֿינצטערניש, האָט קאַרטער געפֿילט זײַן געבױגענעם סצימיטאַר געצױגן בגנבֿה פֿון זײַן רימען דורך עפּעס אַן אומגעזעענער האַנט. דערנאָך האָט ער געהערט אים זיך קאַלעקאָטשען איבער די פֿעלדזן אונטן. און צװישן אים און דעם מילכװעג האָט ער געמײנט אַז ער זעט אַ זײער שרעקלעכן קאָנטור פֿון עפּעס סמיק דין און באַהערנט און באַװײדלט, און פֿלעדערמױז־באַפֿליגלט. אַנדערע זאַכן, אױך, האָבן אָנגעהױבן אױסצומעקן לאַטעס שטערן אױף דעם מערבֿ זײַנעם, עלעהײ אַ טשאַטע מטושטשע ישן האָבן געפֿלאַטערט געדיכט און שטילערהײט פֿון יענער אומצוטריטלעכער הײל אינעם פֿאָרבאַרג פֿונעם אָפּריס. דערנאָך האָט אַ סאָרט גומעדיקער אָרעם געכאַפּט אים בײַ דעם האַלדז און עפּעס אַנדערש האָט געכאַפּט אים בײַ די פֿיס און ער איז אָן אײַנזעעניש אױפֿגעהױבן געװאָרן אַרױף און אַרומגעהױדעט געװאָרן אינעם חלל. נאָך אַ מינוט, און די שטערן זײַנען אַװעק, און קאַרטער האָט געװוּסט אַז די נאַכטמאָגערס האָבן אים געכאַפּט.

¶74 They bore him breathless into that cliffside cavern and through monstrous labyrinths beyond. When he struggled, as at first he did by instinct, they tickled him with deliberation. They made no sound at all themselves, and even their membranous wings were silent. They were frightfully cold and damp and slippery, and their paws kneaded one detestably. Soon they were plunging hideously downward through inconceivable abysses in a whirling, giddying, sickening rush of dank, tomb-like air; and Carter felt they were shooting into the ultimate vortex of shrieking and daemonic madness. He screamed again and again, but whenever he did so the black paws tickled him with greater subtlety. Then he saw a sort of grey phosphorescence about, and guessed they were coming even to that inner world of subterrene horror of which dim legends tell, and which is litten only by the pale death-fire wherewith reeks the ghoulish air and the primal mists of the pits at earth's core.

זײ האָבן אים דערטראָגן אַ פֿאַרדעכעטן אין יענער פֿאָרבאַרג־הײל אַרײַן, און דורך מאָנסטעריעזע לאַבירינטן הינטער איר. װען ר׳האָט זיך קלאָפּאָטשעט, װי ר׳האָט צום ערשטנס פֿון אינסטיקט געטאָן, האָבן זײ אים געקיצלט מיט באַטראַכט. האָבן זײ געמאַכט נישט קײן קלאַנג אַלײן, און אַפֿילו זײערע הײַטלדיקע פֿליגלען האָבן געשװיגן. זײ זײַנען געװען מוראדיק קאַלט און נאַסלעך און גליטשיק, און זײערע לאַפּעס האָבן מיגלדיק געקנעט. אין גיכן האָבן זײ זיך אַראָפּגעװאַרפֿן שרעקלעך אַראָפּ דורך אומבאַנעמלעכע תּהומן אין אַ װירבלענדיק, שװינדלדיק, מיגלענדיק געאײַל פֿון פֿײַכטן קבֿרדיקן אַװיר; און קאַרטער האָט געפֿילט אַז זײ שיסן זיך אין דעם לעצטגילטיקן געװירבל פֿון קװיטשענדיק און דעמאָניש משוגעת. ער האָט געקװיטשעט אָבער און װידער, אָבער װען נאָר ער האָט אַזױ געטאָן האָבן די שװאַרצע לאַפּעס אים געקיצלט מיט אַלץ גרעסערער סובטילקײט. דערנאָך האָט ער געזען אַרומעט אַ סאָרט גראָער פֿאָספֿאָרעסצענץ, און האָט געטראָפֿן אַז זײ קומען אָן ממש אין יענער אינעװײניקסטער װעלט פֿון אונטערערדישן גרױל װאָס צוליב איר דערצײלן פֿינצטערלעכע לעגענדעס, און װאָס איז באַלײַכט נאָר מיטן בלאַסן טױט־פֿײַער װאָס פֿון אים סרחענט דער מתים־⁠פֿרעסערישער אַװיר און די קדמונישע טומאַנען פֿון די גריבער בײַ ם ערדיאָדער.

¶75 At last far below him he saw faint lines of grey and ominous pinnacles which he knew must be the fabled Peaks of Throk. Awful and sinister they stand in the haunted disc of sunless and eternal depths; higher than man may reckon, and guarding terrible valleys where the Dholes crawl and burrow nastily. But Carter preferred to look at them than at his captors, which were indeed shocking and uncouth black things with smooth, oily, whale-like surfaces, unpleasant horns that curved inward toward each other, bat wings whose beating made no sound, ugly prehensile paws, and barbed tails that lashed needlessly and disquietingly. And worst of all, they never spoke or laughed, and never smiled because they had no faces at all to smile with, but only a suggestive blankness where a face ought to be. All they ever did was clutch and fly and tickle; that was the way of night-gaunts.

סוף־כּל־סוף האָט ער געזען װײַט אונטער אים שװאַכע ליניעס גראָ און שלעכט־סימנדיקע הױכפּונקטן װאָס ער האָט געװוּסט אַז זײ מוזן זײַן די פֿאַרשמטע שפּיצן פֿון תּראָק. שרעקלעך און בײזע זײַנען זײ געשטאַנען אינעם באַנומענעם קרײַז פֿון אָנזוניקע און אײביקע טיפֿן; העכער װי װאָס אַ מענטש קען רעכענען, און װעכטעװענדיק געפֿערלעכע טעלער װוּ די דאָלעס קריכן און גראָבן זיך בײזערהײט. אָבער קאַרטער האָט העלטער געהאַט קוקן אױף זײ װי אױף זײַנע פֿאַרכאַפּערס, װאָס זײַנען געװען פֿאַר װאָר שאָקירנדיקע און אומאײדלע שװאַרצע זאַכן מיט גלאַטיקע, אײליקע װאַלפֿישישע אײבערפֿלאַכן, אומאײַנגענעמע הערנער װאָס האָבן זיך געבױגן אײנער צום אַנדערן צו, פֿלעדערמױז־פֿליגלען װאָס זײער קלאַפּ האָט געמאַכט נישט קײן קלאַנג, מיאוסע אָנכאַפּ־לאַפּעס, און שטעכיקע זנבֿים װאָס זײ האָבן געקאַטעװעט אומזיסט און באַאומרויִקנדיק. און דאָס סאַמע ערגסטע, האָבן זײ קײן מאָל נישט גערעדט צי געלאַכט, און נישט געשמײכלט װײַל זײ האָבן געהאַט נישט קײן פּנימער מיט װעלכע צו שמײכלען, נאָר אַן אָנװינקענדיקע בלױזקײט װוּ דאָס פּנים דאַרף זײַן. אַלץ װאָס זײ האַבן בכלל געטאָן איז פֿאַרקװעטשן און פֿליִען און קיצלען; דאָז איז געװען דער שטײגער פֿון די נאַכטמאָגערס.

¶76 As the band flew lower the Peaks of Throk rose grey and towering on all sides, and one saw clearly that nothing lived on that austere and impressive granite of the endless twilight. At still lower levels the death-fires in the air gave out, and one met only the primal blackness of the void save aloft where the thin peaks stood out goblin-like. Soon the peaks were very far away, and nothing about but great rushing winds with the dankness of nethermost grottoes in them. Then in the end the night-gaunts landed on a floor of unseen things which felt like layers of bones, and left Carter all alone in that black valley. To bring him thither was the duty of the night-gaunts that guard Ngranek; and this done, they flapped away silently. When Carter tried to trace their flight he found he could not, since even the Peaks of Throk had faded out of sight. There was nothing anywhere but blackness and horror and silence and bones.

בעת דאָס געזינדל איז אַנידערגעפֿלױגן האָבן די שפּיצן פֿון תּראָק זיך אױפֿגעהױבן גראָ און טורמנדיק אױף אַלע זײַטן, און מ׳האָט קלאָר געזען אַז גאָרנישט װױנט אױף יענעם שטרענגען און רושמדיקן גראַניטשטײן פֿונעם אָנסופֿיקן בין־השמשות. אױף נאָך נידריקערע ניװאָען זײַנען די טױטפֿײַערן אין דער לופֿט אױסגעגאַנגען, און מ׳האָט אָנגעטראָפֿן נאָר די קדמונישע שװאַרצקײט פֿונעם בלױז אַחוץ אין די הײכן װוּ די גרױסע שפּיצן האָבן זיך בולט אָנגעװיזן װי דאָמאָניקעס. באַלד זײַנען די שפּיצן געװאָרן זײער װײַט אַװעק, און גאָרנישט אַרומעט אַחוץ גרױסע יאָגנדיקע װינטן װאָס האַלטן אין זײ די פֿײַכטקײט פֿון גאָר נידעריקע גראָטאָען. דערנאָך האָבן סוף־כּל־סוף די נאַכטמאָגערס זיך אָראָפּגעלאָזט אױף אַ פּאָדלאָגע פֿון אומגעזעענע זאַכן װאָס האָבן אױף אים געמאַכט דעם רושם פֿון שיכטן בײנער, און האָבן געלאָזט קאַרטערן אײנעם אַלײן אין יענעם שװאַרצן טאָל. צוצוברענגען אים אַהער איז געװען דער חיובֿ פֿון די נאַכטמאָגערס װאָס װעכטעװען נגראַנעק, און דאָס געטאָן, האָבן זײ שטילערהײט אַװעקגעפֿלאַטערט. װען קאַרטער האָט געפּרוּװט נאָכשפּירן זײער פֿלי האָט ער געפֿונען אַז ער האָט נישט געקענט, װײַל אַפֿילו די שפּיצן פּון תּראָק זײַנען אָפּקגעקראָכן פֿונעם געזיכט. ס׳איז נישט געװען גאָרנישט אין ערגעץ נישט אַחוץ שװאַרצקײט און שרעק און שטילקײט און בײנער.

¶77 Now Carter knew from a certain source that he was in the vale of Pnoth, where crawl and burrow the enormous Dholes; but he did not know what to expect, because no one has ever seen a Dhole or even guessed what such a thing may be like. Dholes are known only by dim rumour, from the rustling they make amongst mountains of bones and the slimy touch they have when they wriggle past one. They cannot be seen because they creep only in the dark. Carter did not wish to meet a Dhole, so listened intently for any sound in the unknown depths of bones about him. Even in this fearsome place he had a plan and an objective, for whispers of Pnoth were not unknown to one with whom he had talked much in the old days. In brief, it seemed fairly likely that this was the spot into which all the ghouls of the waking world cast the refuse of their feastings; and that if he but had good luck he might stumble upon that mighty crag taller even than Throk's peaks which marks the edge of their domain. Showers of bones would tell him where to look, and once found he could call to a ghoul to let down a ladder; for strange to say, he had a very singular link with these terrible creatures.

נו, קאַרטער האָט דערװוּסט פֿון אַ געװיסן מקור אַז ער איז געװען אין דער דאָלענע פֿון פּנאָת, װוּ קריכן און גראָבן זיך אײַן די ריזיקע דאָלעס; אָבער ר׳האָט נישט געװוּסט אױף װאָס צו רעכענען, װײַל קײנער האָט נישט געזען אַ דאָלע אָדער אַפֿילו געטראָפֿן װאָס אַזאַ זאַך קען זײַן. דאָלעס דערקענט מען נאָר דורך פֿינצטערלעכער שמועה, פֿונעם שאָרעך װאָס זײ מאַכן צװישן בערג בײנער און דורך דעם שלײַמיקן טאַפּ װעלכן זײ האָבן װען זײ שלענגלען זיך פֿאַרבײַ. מ׳קען זײ נישט זען װײַל זײ פּױזען נאָר אינעם פֿינצטערניש. קאַרטער האָט נישט געװאָלט אָנטקומען אַ דאָלע, האָט ער זיך קאָנצענטרירטערהײט צוגעהערט פֿאַר װאָסער נישט איז קלאַנג אין די אומבאַקאַנטע טיפֿן פֿון בײנער אַרום אים. בקיצור, האָט זיך געדאַכט נישקשה מעגלעך אַז דאָס איז דער פּלאַץ אין װעלכן אַלע מתים־פֿרעסערס װאָרפֿן אַרײַן דעם אָפּפֿאַל פֿון זײערע סעודות; און אַז טאָמער װאָלט ער האָבן מזל װאָלט ער זיך אפֿשר אָנטרעפֿן אױף יענער מאַכטיקער סקאַלע, נאָך העכער אײדער די שפּיצן פֿון תּראַן, װאָס באַצײכנט דעם ראַנד פֿון זײער געמאַרק. רעגנדלעך בײנער װאָלטן אים זאָגן װוּהין צו זוכן; און װי נאָר געפֿונען, װאָלט ער געקענט רופֿן אַ מתים־פֿרעסער אַראָפּצולאָזן אַ לײטער; װײַל, אַ טשודנע מעשׂה, האָט ער געהאַט אַ גאָר יחיד־במינודיק צװישנדל מיט די דאָזיקע געפֿערלעכע בריות.

¶78 A man he had known in Boston - a painter of strange pictures with a secret studio in an ancient and unhallowed alley near a graveyard - had actually made friends with the ghouls and had taught him to understand the simpler part of their disgusting meeping and glibbering. This man had vanished at last, and Carter was not sure but that he might find him now, and use for the first time in dreamland that far-away English of his dim waking life. In any case, he felt he could persuade a ghoul to guide him out of Pnoth; and it would be better to meet a ghoul, which one can see, than a Dhole, which one cannot see.

אַ מענטש װאָס ר׳האָט אים געקענט אין באָסטאָן — אַ מאָלער פֿון מאָדנע געמעלן מיט אַ בסודיקן װאַרשטאַט אין אַ קדמונישן אין אומגעהײליקטן ליק לעבן אַ בית־עולם — האָט זיך פֿאַרחבֿרט בפּועל־⁠ממש מיט די מתים־פֿרעסערס; און זײ האָבן אים אױסגעלערנט פֿאַרשטײן די פּשוטערן טײל פֿון זײער מיגלדיק מיפּסן און קױדער־רעדן. דער דאָזיקער מענטש איז סוף־כּל־סןף פֿאַרשװוּנדן געװאָרן, און קאַרטער האָט נישט געװוּסט אױף זיכער אַז ער זאָל אים נישט געפֿינען בקרובֿ, און ניצן אױפֿן ערשטן מאָל אין חלום־לאַנד יענעם װײַט ענגליש פֿון זײַן פֿינצטערלעך װאַך־לעבן. סײַ־װי האָט ער געפֿילט אַז ער האָט געקענט איבערצײַגן אַ מתים־פֿרעסער אים צו פֿירן אױס פּנאָת; און ס׳װאָלט זײַן אים בעסער אָנטרעפֿן אַ מתים־פֿרעסער, װאָס מע קען אים זען, אײדער אַ דאָלע, װאָס מע זעט זי נישט.

¶79 So Carter walked in the dark, and ran when he thought he heard something among the bones underfoot. Once he bumped into a stony slope, and knew it must be the base of one of Throk's peaks. Then at last he heard a monstrous rattling and clatter which reached far up in the air, and became sure he had come nigh the crag of the ghouls. He was not sure he could be heard from this valley miles below, but realised that the inner world has strange laws. As he pondered he was struck by a flying bone so heavy that it must have been a skull, and therefore realising his nearness to the fateful crag he sent up as best he might that meeping cry which is the call of the ghoul.

דעריבער איז קאַרטער געגאַנגען אינעם פֿינצטערניש, און געלױפֿן װען ר׳האָט געמײנט אַז ער האָט געהערט עפּעס צװישן די בײנער אונטער די פֿיס. אײן מאָל האָט ער זיך אָנגעקלאַפּט אין אַ שטײנערדיקן שיפּוע, און געװוּסט אַז ס׳מוז זײַן די באַזע פֿון אײנעם פֿון די שפּיצן פֿון תּראָק. דערנאָך סוף־כּל־סוף האָט ער געהערט אַ מאָנסטעריעז גראַגערײַ און בראַזג װאָס עס האָט דערגרײכט װײַט אַרױף אין דער לופֿטן, און איז געװאָרן זיכער אַז ר׳האָט זיך דערנעענטערט צום פֿעלדז פֿון די מתים־פֿרעסערס. ר׳איז נישט געװען זיכער אַז מ׳האָט אים געקענט הערן פֿון דער דאָלענע מײַלן אונטן אַרומעט, אָבער ר׳האָט זיך געכאַפּט אַז די אינעװײניקסטע װעלט האָט אױסטערלישע געזעצן. בשעת ר׳האָט אַרײַנגעקלערט האָט אים אַ זעץ געטאָן אַ פֿליִענדיקער בײן אַזױ שװער אַז ר׳איז אױף זיכער געװען אַ שאַרבן; און על־⁠כּן האָט ער, זיך כאַפּנדיק זײַן נאָענטקײט צום גורלדיקן פֿעלדז, אַרױפֿגעשיקט אױף װיפֿל ר׳האָט נאָר געקענט יענץ מיפּסנדיק געשרײ װאָס איז דער רוף פֿונעם מתים־פֿרעסער.

¶80 Sound travels slowly, so it was some time before he heard an answering glibber. But it came at last, and before long he was told that a rope ladder would be lowered. The wait for this was very tense, since there was no telling what might not have been stirred up among those bones by his shouting. Indeed, it was not long before he actually did hear a vague rustling afar off. As this thoughtfully approached, he became more and more uncomfortable; for he did not wish to move away from the spot where the ladder would come. Finally the tension grew almost unbearable, and he was about to flee in panic when the thud of something on the newly heaped bones nearby drew his notice from the other sound. It was the ladder, and after a minute of groping he had it taut in his hands. But the other sound did not cease, and followed him even as he climbed. He had gone fully five feet from the ground when the rattling beneath waxed emphatic, and was a good ten feet up when something swayed the ladder from below. At a height which must have been fifteen or twenty feet he felt his whole side brushed by a great slippery length which grew alternately convex and concave with wriggling; and hereafter he climbed desperately to escape the unendurable nuzzling of that loathsome and overfed Dhole whose form no man might see.

מ׳װײסט אַז דער קלאַנג גײט פּאַמעלעך, און דעריבער איז שױן אַריבער אַ שטיק צײַט אײדער ר׳האָט געהערט אַן ענטפֿער אַ קױדרישן. אָבער ס׳איז סוף־כּל־סוף געקומען, און אײדער װאָס װען האָט מען אים געזאָגט אַז מ׳װאָלט אים אַראָפּנידערן אַ לײטער. דאָס װאַרטן פֿאַר דעם איז געװען זײער אָנגעשטרענגט, װײַל מ׳האָט נישט געקענט זאָגן מאַלע װאָס צװישן יענע בײנער איז נישט אױפֿגערודערט געװאָרן פֿון דײַן שרײַען. פֿאַר װאָר קײן לאַנגע צײַט איז נישט פֿאַרבײַ אײדער ר׳האָט למעשׂה געהערט אַ מטושטש שאָרכען אין דער װײַטנס. בעת דאָס האָט זיך דערנעענטערט מיט אײַנזעעניש, איז ער געװאָרן װאָס אַ מאָל אומבאַקװעמער ; װײַל ער׳האָט נישט געװאָלט זיך אַװעקרירן פֿונעם אַרט װוּ דער לײטער װאָלט אָנקומען. סוף־כּל־סוף באָו מים עד נפֿש; ער האָט געהאַלטן בײַם אַנטלױפֿן אין פּאַניק װען דער ליש פֿון עפּעס אױף די נײַ־אָנגעהױפֿנטע בײנער האָט דאָ נישט װײַט אַװעקגעצױגן זײַן באַמערק פֿונעם אַנדערן קלאַנג. ס׳איז געװען אַ לײטער, און נאָך אַ מינוט מאַצען האָט ער אים געהאַלטן שטײַף אין די הענט. אָבער דער אַנדערער קלאַנג האָט זיך נישט אױפֿגעהערט, און איז אים נאָכגעגאַנגען אַפֿילו בעת ר׳איז אַרױפֿגעקראָכן. ער איז געקראָכן גאַנץ פֿינף פֿיס אַרױף פֿונעם גרונט װען דאָס גראַגערײַ אונטן איז געװאַקסן עמפֿאַטיש; און ר׳איז געװען שיִער נישט צען פֿיס אַרױף װען עפּעס האָט געשאָקלט דעם לײטער פֿון אונטן. בײַ אַ הײך װאָס איז מסתּמא געװען פֿופֿצן אָדער צװאַנציק פֿיס האָט ער געפֿילט אַז עס יאָגט זיך פֿאַרבײַ אַ גרױסע גליטשיקע לענג װאָס איז געװאָרן אײן מאָל איבער אַ מאָל אױסגעפּוקלט און אײַנגעפּוקלט מיט שלענגלעניש; און ער איז אַרױפֿגעקראָכן אַ פֿאַרייִאושטער כּדי צו אַנטלױפֿן פֿונעם נישט איבערצוטראָגענעם צודריקן פֿון יענער האַדקע דאָלע װאָס איר פֿאָרעם טאָר קײן מענטש נישט זען.

מיר היפּערן דאָ איבער נאָך אַ סך מער.

אױב איר װילט נישט צעשטערן דעם חידוש פֿון קאַרטערס לאַנגער און געשלענגטער נסיעה, לײענט־זשע ערשטנס דורך די גאַנצע מעשה אין ענגליש, מיט עטלעכע גלאָסן, דאָ .

און אָט די איבערזעצונג פֿונעם סוף מעשׂה:

¶235 "Cool vales in Concord, cobbled lands in Portsmouth, twilight bends of rustic New Hampshire roads where giant elms half hide white farmhouse walls and creaking well-sweeps. Gloucester's salt wharves and Truro's windy willows. Vistas of distant steepled towns and hills beyond hills along the North Shore, hushed stony slopes and low ivied cottages in the lee of huge boulders in Rhode Island's back country. Scent of the sea and fragrance of the fields; spell of the dark woods and joy of the orchards and gardens at dawn. These, Randolph Carter, are your city; for they are yourself. New England bore you, and into your soul she poured a liquid loveliness which cannot die. This loveliness, moulded, crystallised, and polished by years of memory and dreaming, is your terraced wonder of elusive sunsets; and to find that marble parapet with curious urns and carven rail, and descend at last these endless balustraded steps to the city of broad squares and prismatic fountains, you need only to turn back to the thoughts and visions of your wistful boyhood.

״קילע דאָלענעס אין קאָנקאָרד, ברוקירטע לענדער אין פּאָרטסמוט, בית־השמשותדיקע װעג־⁠געשלענגלעך פֿון דאָרפֿישע נײַ־העמפּשערער װעגן װוּ האַלב פֿאַרטײַען ריזיקע קנופּבײמער װײַסע כוטערװענט און סקריפּענדיקע װאַסער־הײבערס בײַ די ברינעמער. די זאַלצענע װערפֿן פֿון גלאַסטער און די װינטיקע װערבעס פֿון טרוראָ. װיסטעס פֿון װײַטע שטעטלעך מיט קלױסטער־⁠טורעמס און בערגלעך הינטער בערגלעך פּאַזע דעם צפֿון־באָרטן, פֿאַרשטילטע שטײנערדיקע שיפּועים און נידריקע באַפּליושטשע כאַטעס אין דער נישט־⁠װינטיקער זײַט פֿון ריזעדיקע פֿעלדשטײנער אינעם ראָד־אײַלענדער הינטערלאַנד. שמוכט פֿונעם ים און ריח־⁠ניחוח פֿון די פֿעלדער; כּישוף פֿון די פֿינצטערע װעלדער און נחת־⁠רוח פֿון די סעדער און גערטנער בײַם קאַיאָר. די אָ, ראַנדאָלף קאַרטער, זײַנען דײַן שטאָט; װײַל זײ זײַנען דו אַלײן. נײַ־ענגלאַנד האָט דיך געבױרן, און אין דײַן נשמה האָט סי אַרײַנגעגאָסן אַ פֿליסיקע שײנקײט װאָס קען נישט שטאַרבן. די דאָזיקע שײנקײט, אױסגעפֿורעמט, אױסקריסטאַליזירט, און אָפּפּאָלירט דורך יאָרן זיכּרון און חלומן, איז דײַן באַטעראַסטע װוּנדער פֿון גליטשיקע שקיעות; און צו געפֿינען יענץ מירמעלן געלענדער מיט מאָדנע אורנעס און אױסגעשניצטער פּאַרענטשע, און סוף־כּל־סוף אַראָפּגײן די אָ אָנסופֿיקע באַבאַלוסטראַדטע טרעפּן אין דער שטאָט פֿון ברײטע פּלעצער און פּריזמאַטישע פֿאָנטאַנען, דאַרפֿסטו זיך נאָר אומקערן צו די געדאַנקען און חזיונות פֿון דײַן פֿאַרבענקטער ייִנגלשאַפֿט.

¶236 "Look! through th at window shine the stars of eternal night. Even now they are shining above the scenes you have known and cherished, drinking of their charm that they may shine more lovely over the gardens of dream. There is Antares-he is winking at this moment over the roofs of Tremont Street, and you could see him from your window on Beacon Hill. Out beyond those stars yawn the gulfs from whence my mindless masters have sent me. Some day you too may traverse them, but if you are wise you will beware such folly; for of those mortals who have been and returned, only one preserves a mind unshattered by the pounding, clawing horrors of the void. Terrors and blasphemies gnaw at one another for space, and there is more evil in the lesser ones than in the greater; even as you know from the deeds of those who sought to deliver you into my hands, whilst I myself harboured no wish to shatter you, and would indeed have helped you hither long ago had I not been elsewhere busy, and certain that you would yourself find the way. Shun then, the outer hells, and stick to the calm, lovely things of your youth. Seek out your marvellous city and drive thence the recreant Great Ones, sending them back gently to those scenes which are of their own youth, and which wait uneasy for their return.

„זע נאָר! דורך יענעם פֿענצטער שײַנען די שטערן פֿון אײביקער נאַכט. ממש איצטער שײַנען זײ איבער די סעצנעס װאָס דו האָסט געקענט און געהאַלטן טײַער, טרינקענדיק פֿון זײער חן כּדי זײ זאָלן שײַנען נאָך שענער איבער די גערטנער פֿון חלום. דאָרטן איז אַנטאַרעס—ער װוּנקט אין איצטיקן מאָמענט איבער די דעכער פֿון טרעמאָנט־גאַס, און דו האָסט געקענט אים זען פֿון דײַן פֿענצטער אױף שײַנטורעם־בערגל. דאָרטן אַװעק גענעצן היטער יענע שטערן די אָפּגרונטן פֿון װאַנעט האָבן מײַנע שׂכללאָזע בעלי־בתּים מיך געשיקט. אַ מאָל װעסטו אפֿשר זײ אַדורכפֿאָרן, אָבער אַז דו ביסט אַ חכם װעסטו זיך היטן פֿאַר אַזאַ שטותערײַ; װײַל פֿון יענע בשׂר־⁠ודמס װאָס זײַנען אַריבער און צוריק, היט נאָר אײנער אױף אַ שׂכל נישט צעשמעטערט פֿון די האַמערנדיקע, צעדראַפּענדיקע גרױלן פֿונעם בלױז. שרעקענישן און לעסטערונגען גריזשען אײנס אױפֿן אַנדערן פֿאַר שטח, און ס׳איז דאָ מער רישעות אין די קלענערע װי אין די גרעסערע; װי דו װײסט פֿון די טוּונגען פֿון יענע װאָס זײ האָבן געשטרעבט דיך מיר איבערצוגעבן אין די הענט, בעת איך אַלײן האָב געהאַט אין האַרצן נישט קײן רצון דיך צעשמעטערן, און װאָלט טאַקע געהאַט דיך אַהער געהאָלפֿן לאַנג צוריק, בין איך נישט געװען אַנדערשװוּ פֿאַרנומען, און זיכער אַז דו װאָלסט געפֿינען דעם װעג. טאָ קער זיך אָפּ פֿון די דרױסנדיקע גיהנומס, און האַלט זיך בײַ די רױיִקע שײנע זאַכן פֿון דײַן יוגנט. זוך אױס דײַן װוּנדערלעכע שטאָט און טרײַב אױס פֿון דאַנעט די אומגעטרײַע ג ר ױ ס ע , זײ צאַרט צוריקשיקנדיק אין יענע סצענעס װאָס זײַנען פֿון זײער אײגענער יוגנט, און װאָס װאַרטן פּריקרע אױף זײער אומקער.

¶237 "Easier even than the way of dim memory is the way I will prepare for you. See! There comes hither a monstrous Shantak, led by a slave who for your peace of mind had best keep invisible. Mount and be ready - there! Yogash the Black will help you on the scaly horror. Steer for that brightest star just south of the zenith - it is Vega, and in two hours will be just above the terrace of your sunset city. Steer for it only till you hear a far-off singing in the high aether. Higher than that lurks madness, so rein your Shantak when the first note lures. Look then back to earth, and you will see shining the deathless altar-flame of Ired-Naa from the sacred roof of a temple. That temple is in your desiderate sunset city, so steer for it before you heed the singing and are lost.

גרינגער אַפֿילו פֿאַרן דרך פֿון פֿינצטערן זיכּרון איז דער דרך װאָס איכ'ל דיר צוגרײטן. זע! אָט קומט צו אַ שאַנטאַק אַ מאָנסטעריעזער, געפֿירט פֿון אַ קנעכט װאָס פֿאַר דײַן נשמה־רויִקײט דאַרף ער העלטער זיך האַלטן רואה־ואינו־ניראה. גײ אױף און גרײט זיך — אָט דאָרטן! יאָגאַש דער שװאַרצער װעט דיר העלפֿן אַרױף אױפֿן שופּעװדיקן שרענקניש. ריכטעװע אױף יענעם ליכקטיקסטן שטערן באַלד אױף דרום פֿונעם זעניט — ער איז װעגע, און אין צװײ שעהען אַרום װעט ער זײַן פּונקט איבער דער טעראַסע פֿון דײַן שקיעה־שטאָט. ריכטעװע אױף איר נאָר ביז דו הערסט אַ װײַט זינגען אינעם הױכן עטער. העכער װי דאָס לאָקערט שיגעון, טאָ צױם אײַן דײַן שאַנטאַק װען דער ערשטער טאָן פֿאַרנאַדיעט. קוק דען צוריק אױף דער ערד, און װעסט זען שײַנענדיק אױפֿן הײליקן דאַך פֿון אַ בית־מיקדש דעם אומשטאַרבלעכן מיזבח־פֿלאַם פֿון אירעד־נאַאַ. יענער בית־מיקדש איז אין דײַן געװוּנטשטער שקיעה־שטאָט, טאָ ריכטעװע אױף אים אײדער דו זאָלסט האָרכן דאָס זינגען און פֿאַרפֿאַלן װערן.

¶238 "When you draw nigh the city steer for the same high parapet whence of old you scanned the outspread glory, prodding the Shantak till he cry aloud.

„װען דו דערנעערטערסט זיך צו דער שטאָט ריכטעװע אױפֿן זעלבן הױכן געלענדנער פֿון װאַנען דו האָסט פֿאַר צײַטנס אַרומגעקוקט די אױסגעשרפּרײטע גלאָריע, טשעפּענדיק דעם שאַנטאַק ביז ער שרײַט בקול־רם.

That cry the Great Ones will hear and know as they sit on their perfumed terraces, and there will come upon them such a homesickness that all of your city's wonders will not console them for the absence of Kadath's grim castle and the pshent of eternal stars that crowns it.

„יענץ געשרײ װעלן די ג ר ױ ס ע דערהערן און קענען בשעת זײ זיצן אױף זײערע פּאַרפֿומירטע טעראַסן, און עס װעט קומען אױף זײ אַזאַ הײמװײ אַ די אַלע װוּנדערן פֿון דער שטאָט דײַנער װעלן נישט זײ מנחם זײַן פֿאַרן פֿעלן פֿון דעם גרױליקן שלאָס פֿון קָדָת און דעם פּסכענט פֿון אײביקע שטערן װאָס זײ באַקרײנען אים.

¶239 "Then must you land amongst them with the Shantak, and let them see and touch that noisome and hippocephalic bird; meanwhile discoursing to them of unknown Kadath, which you will so lately have left, and telling them how its boundless halls are lovely and unlighted, where of old they used to leap and revel in supernal radiance. And the Shantak will talk to them in the manner of Shantaks, but it will have no powers of persuasion beyond the recalling of elder days.

„דערנאָך מוזסטו זיך אַראָפּלאָזן צװישן זײ מיטן שאַנטאַק, און זײ דערלאָזן זען און אָנרירן יענעם געסרחהדיקן און פֿערדקעפּיקן פֿױגל; דערװײַל זײ רעדנדיק פֿון קָדָת דעם אומבאַקאַנטן, װאָס דו װעסט האָבן געלאָזט דאָ אַנומלט, און זײ זאָגנדיק װי זײַנע אָנגבֿוליקע זאַלן זײַנען שײן און נישט־באַלױכטן, װוּ פֿאַר־צײַטנס פֿלעגן זײ שפּרינגען און הוליען אין הימלישער שטראַלונג. און דער שאַנטאַק װעט זײ רעדן אינעם שטײגער פֿון שאַנטאַקן, אָבער ער װעט האָבן נישט קײן כּוחות פֿון איבערצײַגן אַחוץ דעם דערמאָנען פֿון עלטערע טעג.

¶240 "Over and over must you speak to the wandering Great Ones of their home and youth, till at last they will weep and ask to be shewn the returning path they have forgotten. Thereat can you loose the waiting Shantak, sending him skyward with the homing cry of his kind; hearing which the Great Ones will prance and jump with antique mirth, and forthwith stride after the loathly bird in the fashion of gods, through the deep gulfs of heaven to Kadath's familiar towers and domes.

„אָבער און װידער מוזסטו רעדן די װאָגלדיקע ג ר ױ ס ע װעגן זײער הײם און יוגנט, ביז סוף־כּל־סוף װעלן זײ װײנען און בעטן אַז מען זאָל זײ װײַזן דעם צוריקגײענדיקן שטעג װאָס זײ האָבן אים פֿאַרגעסן. דעמאָלט קענסטו אָפּלױזן דעם װאַרטנדיקן שאַנטאַק, אים שיקנדיק אינעם הימל מיט דעם אַרײַנצילעװען־שרײַ פֿון זײַן מין; און דאָס געהערט װעלן די ג ר ױ ס ע אונטערטאַנצן און שפּרינגען מיט אוראַלטער הילולא, און באַלד דערנאָכדעם שפּאַנען נאָכן דערװידערדיקן פֿױגל אינעם שטײגער פֿון געטער, דורך די טיפֿע אָפּריסן פֿון הימל קײן די באַקאַנטע טורעמס און קופּאָלן פֿון קָדָת.

¶241 "Then will the marvellous sunset city be yours to cherish and inhabit for ever, and once more will earth's gods rule the dreams of men from their accustomed seat. Go now - the casement is open and the stars await outside. Already your Shantak wheezes and titters with impatience. Steer for Vega through the night, but turn when the singing sounds. Forget not this warning, lest horrors unthinkable suck you into the gulf of shrieking and ululant madness. Remember the Other Gods; they are great and mindless and terrible, and lurk in the outer voids. They are good gods to shun.

„דעמאָלט װעט די װוּנדערלעכע שקיעה־שטאָט זײַן דײַנע צו האַלטן זי טײַער און באַװױנען אױף אײביק, און נאָך אײן מאָל װעלן די געטער פֿון דער ערד געװעלטיקן מענטשן־חלומות פֿון זײער צוגעװױנט זיצאָרט. גײ איצטנס — דער אײבער־פֿענצטער איז אָפֿן און די שטערן װאָרטן אין דרױסן. שױן כאָרכלט דײַן שאַנטאַק און כיכיקעט מיט אומגעדולד. ריכטעװע אױף װעגע אין דער נאַכט, אָבער דרײ זיך אַװעק װען דאָס זינגען קלינגט. פֿאַרגעס נישט אָט די װאָרנונג, כּדי גרױל ן װאָס מ׳טאָר זײ נישט איבערקלערן זאָלן דיך נ ישט אַרײַנזױגן אינעם אײַנגאָס פֿון קװיטשענדיק און יאָמערנדיק שיגעון. טאָ דערמאָן זיך אין די אַ נ ד ע ר ע   ג ע ט ע ר ; זײ זײַנען גרױס און שׂכללאָז און מוראדיק, און לאָקערן אין די דרױסנדיקע בלױזן. זײ זײַנען גוטע געטער צו װײַכן פֿון זײ.

¶242 "Hei! Aa-shanta 'nygh! You are off! Send back earth's gods to their haunts on unknown Kadath, and pray to all space that you may never meet me in my thousand other forms. Farewell, Randolph Carter, and beware; for I am Nyarlathotep, the Crawling Chaos ."

„הײ! אַאַ־שאַנטאַ אניג! דו ביסט אַװעק! שיק צוריק די אַלע ערד־געטער צו זײערע באַליבטע װױנונגען אױף קָדָת דעם אומבאַקאַנט, און זײַ מתפּלל צום גאַנצן חלל אַז דו זאָלסט מיך קײן מאָל נישט טרעפֿן אין די טױזנטער אַנדערע פֿאָרעמען מײַנע. זײַ מיר געזונט, ראַנדאָלף קאַרטער, און היט זיך, װאָרן איך בין ניאַרלאַתאָטעפּ, דער קריכנדיקער כאַאָס.“

¶243 And Randolph Carter, gasping and dizzy on his hideous Shantak, shot screamingly into space toward the cold blue glare of boreal Vega; looking but once behind him at the clustered and chaotic turrets of the onyx nightmare wherein still glowed the lone lurid light of that window above the air and the clouds of earth's dreamland. Great polypous horrors slid darkly past, and unseen bat wings beat multitudinous around him, but still he clung to the unwholesome mane of that loathly and hippocephalic scaled bird. The stars danced mockingly, almost shifting now and then to form pale signs of doom that one might wonder one had not seen and feared before; and ever the winds of nether howled of vague blackness and loneliness beyond the cosmos.

און ראַנדאָלף קאַרטער, זיך דישענדיק, דער קאָפ אים שװינדלדיק אױף זײַן שרעקלעכן שאַנטאַק, האָט זיך געשיסן קװיטשענדיק אין חלל ביזן קאַלטן בלאָען בלענדעניש פֿון צפֿונדיקער װעגע; געגעבן אַ קוק הינטער אים נאָר אײן מאָל אױף די געהײַפֿלטע און כאַאָטישע טורעמלעך פֿונעם אָניקסענעם קאָשמאַר װאָס דערין האָט נאָך געגליט דאָס אײנציקע גרױליקע ליכט פֿון יענעם פֿענצטער איבער דער לופֿט און די כמאַרעס פֿונעם חלום־לאַנד פֿון ערד. גרױסע פֿיל־אָרעמיקע גרױלן האָבן פֿינצטערהײט פֿאַרבײַגעגליטשט, און אומגעזעענע פֿלעדערמױז־פֿליגלען האָבן אָן אַ שיעור געקלאַפּט אַרומערט, אָבער נאָך האָט ער זיך געקלאַמערט אין דער קאַליעװאַטע גריװע פֿון יענעם האַדקע און פֿערדקעפּיקן באַשופּטן פֿױגל. די שטערן האָבן מיט שפּאָט געטאַנצט, כּמעט זיך איבעררוקנדיק פֿון מאָל צו מאָל צו פֿאָרעמען בלאַסע צײכנס פֿון דאָליע װאָס מ׳האָט געקענט זיך װוּנדערן אַז מע האָט זײ נישט געזען און מורא געהאַט פֿאַר דעם; און שטענדיק האָבן די װינטן פֿון שאול־⁠תּחתּיה געװױעט פֿון אומקלאָר פֿינצטערניש און עלנט הינטערן קאָסמאָס.

¶244 Then through the glittering vault ahead there fell a hush of portent, and all the winds and horrors slunk away as night things slink away before the dawn. Trembling in waves that golden wisps of nebula made weirdly visible, there rose a timid hint of far-off melody, droning in faint chords that our own universe of stars knows not. And as that music grew, the Shantak raised its ears and plunged ahead, and Carter likewise bent to catch each lovely strain. It was a song, but not the song of any voice. Night and the spheres sang it, and it was old when space and Nyarlathotep and the Other Gods were born.

איז דורכן גלימצערנדיקן געװעלב פֿאַר אים איז געפֿאַלן אַ געשװײַג פֿון גורל, און די אַלע װינטן און גרױלן האָבן זיך אַװעקשלײַכט װי נאַכט-זאַכן שלײַכן אַװעק פֿאַרן קאַיאָר. ציטערנדיק אין כװאַליעס װאָס גאָלדענע פֿעדעמלעך נעבולע האָבן געמאַכט טשודנע זעיִקע, האָט זיך אױפֿגעהױבן אַ מוראװדיק רמזל פֿון װײַטער מעלאָדיע, זשומענדיק אין שװאַכע אַקאָרדן װאָס אונדזער װעלטאַל פֿון שטערן קען נישט. און בעת יענע מוזיק איז אױפֿגעװאַקסן, האָט דער שאַנטאַק אױפֿגעהױבן די אױערן און זיך געגעבן אַ שטױס פֿאָרױס, און קאַרטער האָט זיך דעס גלײַכן גענײגט צו כאַפּן יעדן פּראַכטיקן טאָן. ס׳איז געװען אַ ליד, אָבער נישט דאָס ליד פֿון אַבי װאָסער שטים. נאַכט און די ספֿערעס האָבן עס געזונגען, און ס׳איז געװען אַלט װען סע זײַנען געבױרן געװאָרן חלל און ניאַרלאַתאָטעפּ און די א נ ד ע ר ע   ג ע ט ע ר .

¶245 Faster flew the Shantak, and lower bent the rider, drunk with the marvel of strange gulfs, and whirling in the crystal coils of outer magic. Then came too late the warning of the evil one, the sardonic caution of the daemon legate who had bidden the seeker beware the madness of that song. Only to taunt had Nyarlathotep marked out the way to safety and the marvellous sunset city; only to mock had that black messenger revealed the secret of these truant gods whose steps he could so easily lead back at will. For madness and the void's wild vengeance are Nyarlathotep's only gifts to the presumptuous; and frantick though the rider strove to turn his disgusting steed, that leering, tittering Shantak coursed on impetuous and relentless, flapping its great slippery wings in malignant joy and headed for those unhallowed pits whither no dreams reach; that last amorphous blight of nether-most confusion where bubbles and blasphemes at infinity's centre the mindless daemon-sultan Azathoth, whose name no lips dare speak aloud.

װאָס װײַטער אַלץ גיכער איז געפֿלױגן דער שאַנטאַק, און נידריקער האָט דער רײַטער זיך גענײגט, שיכּור מיט דער פּלא פֿון מאָדנע אָפּגרונטן, און זיך װירבלענדיק אין די קריסטאַלענע שפּולן פֿון דרױסנדיקן כּישוף. דערנאָך איז געקומען צו שפּעט די װאָרענונג פֿונעם בײזן, די סאַרדאָנישע התראה פֿונעם דעמאָן־לעגאַט װאָס ער האָט געבאָטן דעם זוכער זיך צו היטן פֿונעם משוגעת פֿון יענעם ליד. נאָר צו פֿאַרשפּעטן האָט ניאַרלאַתאָטעפּ אָפּגעצײכענט דעם װעג צו זיכערקײט און דער װוּנדערלעכער שקיעה-שטאָט; נאָר אױף צו להכעיס האָט יענער שװאַרצער שטאַפֿעט מגלה געװען דעם סוד פֿון די דאָזיקע אָפּציִער־געטער װאָס זײערע טריט האָט ער געקענט אַזױ גרינג צוריקפֿירן װען אים גלוסט זיך. װאָרן משוגעת און די װילדע נקמה פֿונעם בלױז זײַנען ניאַרלאַתאָטעפּס אײנציקע געשאַנקען צו די העזהדיקע; און הגם אַ מטורפֿדיקער האָט דער רײַטער געפּרװוּט אױסדרײען זײַן האַדקע רײַט־חיה, איז יענער כיכענדיקער שאַנטאַק, קוקנדיק מיט תּאװה, פֿאָרױסגעפֿלאָסן האַסטיק און אומפֿאַרמאַטערלעך, פֿלאַטערנדיק מיט די גרױסע גלי טשיקע פֿליגלען אין בײזװוּקסיקער פֿרײד, און זיך געלאָזט אַװעק אין יענע אומגעהײליקטע גריבער װוּאַהין נישט קײן חלומות דערגרײכן; יענער לעצטער אַמאָרפֿישער פֿאַרפֿאַלב פֿון סאַמע נידעריקסטער בהלה װוּ בולבלעט און לעסטערט בײַם צענטער פֿון אינסוף דער שׂכללאָזער דעמאָן-סולטאַן עזתות, װאָס זײַן נאָמען דערװעגן זיך נישט קײן לעפֿצן רעדן בקול־⁠רם.

¶246 Unswerving and obedient to the foul legate's orders, that hellish bird plunged onward through shoals of shapeless lurkers and caperers in darkness, and vacuous herds of drifting entities that pawed and groped and groped and pawed; the nameless larvae of the Other Gods, that are like them blind and without mind, and possessed of singular hungers and thirsts .

נישט־⁠געװאַקלט, און געהאָרכיק צו דעם אָפּשטױסנדיקן לעגאַטס באַפֿעלן, האָט יענער העלישער פֿױגל זיך געגעבן אַ שטױס פֿאָרױס דורך מחנות פֿאָרעמלאָזע לאָקערערס און אונטערטאַנצערס אין פֿינצטערניש, און פּוסטע סטאַדעס דרײפֿנדיקע ישן װאָס האָבן אָנגערירט מיט דער לאַפּע און געקראָכן מיט דער האַנט און נאָך געקראָכן מיט דער האַנט און אָנגערירט מיט דער לאַפּע; די נאָמענלאָזע לאַרװעס פֿון די אַ נ ד ע ר ע   ג ע ט ע ר װאָס זײַנען װי זײ בלינד און אָן שׂכל, און פֿאַרמאָגנדיק אױסערגעװײנטלעכע הונגערן און דאָרשטן.

¶247 Onward unswerving and relentless, and tittering hilariously to watch the chuckling and hysterics into which the risen song of night and the spheres had turned, that eldritch scaly monster bore its helpless rider; hurtling and shooting, cleaving the uttermost rim and spanning the outermost abysses; leaving behind the stars and the realms of matter, and darting meteor-like through stark formlessness toward those inconceivable, unlighted chambers beyond time wherein Azathoth gnaws shapeless and ravenous amidst the muffled, maddening beat of vile drums and the thin, monotonous whine of accursed flutes.

פאָרױס נישט־⁠געװאַקלט און אומפֿאַרמאַטערלעך, און כיכיקענדיק הילולאדיק אין קוקן דאָס אונטערלאַכן און היסטעריקעס אין װעלכע ס׳איז מגולגל געװאָרן דאָס אױפֿגעשטאַנענע ליד פֿון נאַכט און די ספֿערעס, האָט יענער אומהײמלעכער שופּיקער מאָנסטער געטראָגן זײַן אָפּהענטיקן נעבעכדיקן רײַטער; אַדורכפֿליִענדיק און זיך שיסנדיק, שפּאַלטנדיק דעם סאַמע װײַטסטן ראַנד און אַדורכשפּאַנענדיק די דרױסנדיקסטע תּהומען; צוריקדערלאָזנדיק די שטערן און די געגבֿולן פֿון חומר, און אַרױספֿליִענדיק װי אַ מעטעאָר דורך הױלער אָנפֿאָרעמדיקײט צו יענע אומבאַנעמלעכע, אומבאַלױכטענע קאַמערן הינטער צײַט װאָס דערין גריזשעט עזתות געשטאַלטלאָז און װעלפֿיש צװישן דעם צוגעדושענעם, אױפֿרעגנדיקן קלאַפּ פֿון ניבֿזהדיקע פּױקן און דעם דינעם, מאָנאָטאָנישן פּכיק פֿון פֿאַרשאָלנעטע פֿלײטן.

¶248 Onward - onward - through the screaming, cackling, and blackly populous gulfs - and then from some dim blessed distance there came an image and a thought to Randolph Carter the doomed. Too well had Nyarlathotep planned his mocking and his tantalising, for he had brought up that which no gusts of icy terror could quite efface. Home - New England - Beacon Hill - the waking world.

פֿאָרױס — װײַטער פֿאָרױס — דורך די קװיטשנדיקע, גאָגאָטשעניקע, און שװאַרץ־באַפֿעלקערטע אָפּגרונטן — און דערנאָכדעם זײַנען געקומען ראַנדאָלף קאַרטערן דעם פֿאַראורטלטן פֿון עפּעס אַ פֿינצטערלעכן געבענטשטן מהלך אַ געשטאַלט און אַ געדאַנק. צו גוט האָט ניאַרלאַתאָטעפּ געפּאַלעװעט זײַן נאָכשפּעטן און אָנרײצן, װײַל ער האָט דערמאָנט דאָס װאָס נישט קײן פּלאָשן פֿון אײַזיקער אימה האָט געקענט אין גאַנצן אָפּװישן. הײם — נײַ־ענגלאַנד — שײַנטורעם־בערגל — די װאַכע װעלט.

¶249 "For know you, that your gold and marble city of wonder is only the sum of what you have seen and loved in youth… the glory of Boston's hillside roofs and western windows aflame with sunset; of the flower-fragrant Common and the great dome on the hill and the tangle of gables and chimneys in the violet valley where the many-bridged Charles flows drowsily… this loveliness, moulded, crystallised, and polished by years of memory and dreaming, is your terraced wonder of elusive sunsets; and to find that marble parapet with curious urns and carven rail, and descend at last those endless balustraded steps to the city of broad squares and prismatic fountains, you need only to turn back to the thoughts and visions of your wistful boyhood."

„װאָרן זײַ־זשע װיסן, אַז דײַן גאָלדענע און מירמלענע שטאָט פֿון װוּנדער איז נאָר דער סך-הכּל פֿון װאָס דו האָסט געזען און ליב געהאַט אין דײַן יוגנט… די גלאָריע פֿון באָסטאָנער בערגלנײג־דעכער און מערבֿדיקע פֿענצטער פֿלאַמנדיק מיט שקיעה; פֿונעם בלום-שמעקעדיקער כּלל-לאָנקע און דעם גרױסן קופּאָל אױפֿן בערגל און דעם פּלאָנטער פֿון דאַכשפּיצן און קױמענס אינעם לילאָװע טאָל װוּ דער טשאַרלס פֿון די פֿילצאָליקע בריקן פֿליסט אַ פֿאַרשלאָפֿענער … די אָ פּראַכטיקײט, אױסגעפֿורעמט, אױסקריסטאַליזירט, און פֿראָטירט דורך יאָרן פֿון זיכּרון און חלומען, איז דײַן באַטעראַסטער װוּנדער פֿון גליטשיקע שקיעות; און צו געפֿינען יענץ מירמלען געלענדער מיט מאָנדע אורנעס און אױסגעשניצטער פּאַרענטשע, און סוף־כּל־סוף אַראָפּגײן יענע באַבאַלוסטראַדע טרעפּן צו דער שטאָט פֿון ברײטע פּלעצער און פּריזמאַטיזע פֿאָנטאַנען, דאַרפֿסטו נאָר זיך אומקערן צו די געדאַנקען און חזיונות פֿון דײַן פֿאַרבענקטער ייִנגלשאַפֿט.“

¶250 Onward - onward - dizzily onward to ultimate doom through the blackness where sightless feelers pawed and slimy snouts jostled and nameless things tittered and tittered and tittered. But the image and the thought had come, and Randolph Carter knew clearly that he was dreaming and only dreaming, and that somewhere in the background the world of waking and the city of his infancy still lay. Words came again - "You need only turn back to the thoughts and visions of your wistful boyhood." Turn - turn - blackness on every side, but Randolph Carter could turn.

פֿאָרױס — װײַטער פֿאָרױס — קאָפּשװינדלדיק פֿאָרױס צו לעצטגילטיקער דאָליע דורכן פֿינצטערניש װוּ ראיה־לאָזע טאַפּערלעך האָבן אָנגערירט מיט דער לאַפּע און שלײַמיק פּיסקן האָבן זיך געבוצקעט און נאָמענלאָזע זאַכן האָבן געכיכקעט און געכיכקעט און געכיכקעט. אָבער דאָס געשטאַלט און דער געדאַנק זײַנען געקומען, און ראַנדאָלף קאַרטער האָט קלאָר געװוּסט אַז ער האָט געחלומט און נאָר געחלומט, און אַז ערגעצװוּ אין הינטערגרונט איז נאָך געליגן די װעלט פֿון װאַך און די שטאָט פֿון זײַן עופֿלשאַפֿט. װערטער זײַנען נאָך אַ מאָל געקומען: „דאַרפֿסטו זיך נאָר אומקערן צו די געדאַנקען און חזיונות פֿון דײַן פֿאַרבענקטער ייִנגלשאַפֿט“. זיך קערן — קערן — קערן — פֿינצטערניש אױף יעדער זײַט, אָבער ראַנדאָלף קאַרטער האַט געקענט זיך קערן.

¶251 Thick though the rushing nightmare that clutched his senses, Randolph Carter could turn and move. He could move, and if he chose he could leap off the evil Shantak that bore him hurtlingly doomward at the orders of Nyarlathotep. He could leap off and dare those depths of night that yawned interminably down, those depths of fear whose terrors yet could not exceed the nameless doom that lurked waiting at chaos' core. He could turn and move and leap - he could - he would - he would - he would.

כאָטש געדיכט איז געװען דער זיך אײַלנדיקער קאָשמער װאָס האָט געכאַפּט אים די חושים, האָט ראַנדאָלף קאַרטער געקענט זיך דרײען און רירן. ער האָט געקענט זיך רירן, און טאָמער האָט ער געװאָלט האָט ער געקענט אַראָפּשפּרינגען פֿונעם בײזן שאַנטאַק װאָס האָט אים אַראָפּקוליענדיקערהײט געטראָגן צו דאָליע בײַ די באַפֿעלן פֿון ניאַרלאַתאָטעפּן. ער האָט געקענט אָראָפּשפּרינגען און זיך דערװעגן אַרײַן אין יענע טיפֿנישן פֿון נאַכט װאָס זײ האָבן געגענעצט אָנסופֿיק אַראָפּ, יענע טיפֿענישן פֿון מורא װאָס זײערע שרעקענישן האָבן דאָך נישט געקענט איבערשטײַגן די נאָמענלאָזע דאָליע װאָס האָט געלאָקערט װאַרטנדיק אױפֿן תּוך פֿון תּוהו־בוהו. ער האָט געקענט זיך דרײען און זיך רירן און שפּרינגען — ר׳האָט געקענט — ער װאָלט — ער װאָלט — ער װאָלט.

¶252 Off that vast hippocephalic abomination leaped the doomed and desperate dreamer, and down through endless voids of sentient blackness he fell. Aeons reeled, universes died and were born again, stars became nebulae and nebulae became stars, and still Randolph Carter fell through those endless voids of sentient blackness.

אַראָפּ פֿון יענער ריזיקער פֿערדקעפּיקער פֿאַרדאָרבנקײט איז אַראָפּגעשפּרונגען דער פֿאַראורטלטער און פֿאַרייִאושטער בעל־חלומות, און אַראָפּ דורך אָנסופֿיקע בלױזן פֿון פֿילנדיקער שװאַרצקײט איז ער געפֿאַלן. אײביקײטן האָבן געטאַמעלט, װעלטאַלן זײַנען געשטאָרבן און נאָך אַ מאָל געבױרן געװאָרן, שטערן זײַנען געװאָרן נעבולעס און נעבולעס זײַנען געװאָרן שטערן, און נאָך איז ראַנדאָלף קאַרטער געפֿאַלן דורך יענע אָנסופֿיקע בלױזן פֿון פֿילנדיקער שװאַרצקײט.

¶253 Then in the slow creeping course of eternity the utmost cycle of the cosmos churned itself into another futile completion, and all things became again as they were unreckoned kalpas before. Matter and light were born anew as space once had known them; and comets, suns and worlds sprang flaming into life, though nothing survived to tell that they had been and gone, been and gone, always and always, back to no first beginning.

דערנאָכדעם אין דער פּאַװאָליע און פּױזנדיקן גאַנג פֿון אײביקײט האָט דער עקסטער גילגול פֿונעם קאָסמאָס זיך אױפֿגבױטען אין נאָך אַן אומזיסטיקער פֿאַרענדיקונג, און אַלע זאַכן זײַנען נאָך אַ מאָל געװאָרן װי זײ זײַנען געװען מיט אומגערעכנטן קאַלפּעס פֿריִער. חומר און ליכט זײַנען געבױרן געװאָרן אױפֿס נײַ װי דער חלל האָט אַ מאָל זײ געקענט; און קאָמעטן, זונען און װעלטן זײַנען אױפֿגעשפּרונגען פֿלאַמנדיק צו לעבן, כאָטש גאָרנישט האָט נישט איבערגעלעבט צו זאָגן אַז זײ זײַנען געהאַט געװען און דערנאָך זײַנען אַװעק, געװען און אַװעק, תּמיד און תּמיד, צוריק צו נישט קײן ערשטן אָנהײב.

¶254 And there was a firmament again, and a wind, and a glare of purple light in the eyes of the falling dreamer. There were gods and presences and wills; beauty and evil, and the shrieking of noxious night robbed of its prey. For through the unknown ultimate cycle had lived a thought and a vision of a dreamer's boyhood, and now there were remade a waking world and an old cherished city to body and to justify these things. Out of the void S'ngac the violet gas had pointed the way, and archaic Nodens was bellowing his guidance from unhinted deeps.

און ס׳איז געװען נאָך אַ מאָל אַ רקיע, און נאָך אַ װינט, און אַ בלענדעניש פֿון פּורפּעלן ליכט אין די אױגן פֿונעם פֿאַלנדיקן בעל־חלומות. עס זײַנען געװען געטער און פֿאַראַנענקײטן און רצונות; שײנקײט און בײזקײט, און דאָס קװיטשן פֿון סמיקער נאַכט באַרױבט פֿון זײַן רױב. װײַל דורכן אומבאַקאַנטן לעצטגילטיקן גילגול האָט געלעבט אַ געדאַנק און אַ חזיון פֿון אַ בעל־חלומותעס ייִנגלשאַפֿט, און איצטער זײַנען איבערמאַכט געװאָרן אַ װאַכע װעלט און אַן אַלטע טײַער־געהאַלטענע שטאָט צו פֿאַרקערפּערן און רעכטפֿאַרטיקן די דאָזיקע זאַכן. פֿונעם בלױז האָט ס׳נגאַק דער לילאָװע גאַז געװיזן דעם װעג, און אַרכאַיִשער נאָדענס האָט געמיטשעט זײַן הדרכה פֿון אומבאַרמזטע טיפֿענישן.

¶255 Stars swelled to dawns, and dawns burst into fountains of gold, carmine, and purple, and still the dreamer fell. Cries rent the aether as ribbons of light beat back the fiends from outside. And hoary Nodens raised a howl of triumph when Nyarlathotep, close on his quarry, stopped baffled by a glare that seared his formless hunting-horrors to grey dust. Randolph Carter had indeed descended at last the wide marmoreal flights to his marvellous city, for he was come again to the fair New England world that had wrought him.

שטערן זײַנען געשװאָלן געװאָרן אין שאַרײ⁠ען און שאַרײ⁠ען זיך אױפֿגעריסן אין פֿאָנטאַנען פֿון גאָלד, קאַרמין און פּורפּור, און נאָך איז דער בעל־חלומות געפֿאַלן. געשרײען האָבן צעריסן דעם עטער בעת סטענגעס ליכט האָבן צוריקגעשלאָגן די טײַװלאָנים פֿון דרױסן. און גרײַז־גראָער נאָדענס האָט אױפֿגעהױבן אַ יללה פֿון נצחון װען ניאַרלאַתאָטעפּ, ענג צו זײַן געפֿאַנג, האָט זיך אָפּגעשטעלט פֿאַרשטערט דורך אַ בלענדעניש װאָס האָט צוגעברענט זײַן פֿאָרעמלאָזע געיעג־גרױלן אין גרױען שטױב. ראַנדאָלף קאַרטער איז טאַקע אַראָפּגעגאַנגען די ברײטע מירמלענע גאָרנס אין זײַן װוּנדערלעכער שטאָט, װײַל ער איז נאָך אַ מאָל געקומען צו דער חנעװדיקער נײַ־ענגלאַנדער װעלט װאָס האָט אים געשאַפֿן.

¶256 So to the organ chords of morning's myriad whistles, and dawn's blaze thrown dazzling through purple panes by the great gold dome of the State House on the hill, Randolph Carter leaped shoutingly awake within his Boston room. Birds sang in hidden gardens and the perfume of trellised vines came wistful from arbours his grandfather had reared. Beauty and light glowed from classic mantel and carven cornice and walls grotesquely figured, while a sleek black cat rose yawning from hearthside sleep that his master's start and shriek had disturbed. And vast infinities away, past the Gate of Deeper Slumber and the enchanted wood and the garden lands and the Cerenarian Sea and the twilight reaches of Inquanok, the crawling chaos Nyarlathotep strode brooding into the onyx castle atop unknown Kadath in the cold waste, and taunted insolently the mild gods of earth whom he had snatched abruptly from their scented revels in the marvellous sunset city.

און דערנאָך צום אָרגל־אַקאָרדן פֿון די מיריאַד פֿײַפֿלעך אין דער פֿרי און דעם שאַרײ־שׂרפֿענען אַדורכגעװאָרפֿן פֿאַרבלענדנדיק דורך פּורפּלענע שױבן פֿונעם גרױסן גאָלדענעם קופֿאָל פֿונעם שטאַט־הױז אױפֿן באַרג, איז ראַנדאָלף קאַרטער אַרױפֿגעשפּרונגען שרײַענדיק פֿון שלאָף אין זײַן באָסטאָנער צימער. פֿײגל האָבן געזונגען אין פֿאַרבאָרגענע גערטנער און דער פּאַרפֿום פֿון טרױבן אױף שפּאַלירן איז געקומען פֿאַרבענקט פֿון אַלטאַנקעס װאָס זײַן זײדע האָט אױפֿגעהאָדעװעט. שײנקײט און ליכט האָבן זיך גטליִעט פֿון קלאַסיש קאַמין־דעקל און אױסגעשניצטן גזימס און װענט גראָטעסק אױסגעמאָלט, בעת אַ גלאַטיקע שװאַרצע קאַץ איז גענעצנדיק אױפֿגעשטאַנען פֿון שלאָף בײַם הײמפֿײַער װאָס איר בעל-הביתעס ציטער און קװיטש האָבן צעשטערט. און אומגעהײַערע אין־סופֿן אַװעק, נאָכן טױער פֿון טיפֿערן דרעמל און דעם פֿאַרכּישופֿטן װאַלד און די גאָרטן־לענדער און דעם קערענאַרישן ים און די בין-השמשותדיקע קאַנטן פֿון אינקואַנאָק, האָט דער קריכענדיקער כאַאָס ניאַרלאַתאָטעפּ געשפּאַנט דומענדיק אין דעם אָניקסענעם שלאָס אַרײַן אױף אומבאַקאַנטן קָדָת אינעם קאַלטן װיסטעניש, און פֿאַרשפּעטיקט חוצפּהדיק די מילדע ערד־געטערװאָס ער האָט אָנגעכאַפּט פּלוצעמדיק פֿון זײערע פּאַרפֿומירטע הילולא־⁠וחינגאס אין דער װוּנדערלעכער שקיעה-שטאָט.